ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΑ / Στο σκοτεινό κόσμο της ψυχής

24/08/2014

travlou midieaΓράφει η Έλενα Αρτζανίδου

«Η Μήδεια δεν χόρεψε ποτέ», Πασχαλία Τραυλού, εκδ. Μεταίχμιο

Εμπρός, δόλιο μου χέρι

Πάρε το ξίφος, πάρε το. Πορεύου

Για το ξεκίνημα θλιμμένης ζήσης,

Και μη δειλιάζεις, μη θυμάσαι αν είναι

Τα τέκνα αυτά χιλιάκριβα περίσσια

Και πως τα γέννησες εσύ την ώρα

Ετούτηκαν,τους γιους σου ξέχασέ τους,

κ’ ύστερα θρήνα! Τι, κι αν τους σκοτώσεις,

αγαπημένοι σου ήταν απ’ τη φύση

…κ’ εγώ θα είμαι μια δυστυχισμένη!

ΜΗΔΕΙΑ ΕΥΡΙΠΙΔΗ, ΣΤ.1244-1250.

Διαβάζουμε  στην αρχή του 20ου κεφαλαίου στο βιβλίο της Πασχαλίας Τραυλού, «Η Μήδεια δεν χόρεψε ποτέ», εκδόσεις Μεταίχμιο, όπως και σε κάθε κεφάλαιο υπάρχει και κάποιος άλλος στίχος από το έργο του Ευριπίδη.

Διακεκριμένη, με πλούσια και άξια συγγραφική προίκα η Πασχαλία Τραυλού, μας δίνει στο τελευταίο της μυθιστόρημα ένα εξαίρετο ψυχολογικό και δραματικό βιβλίο.

Μια σύγχρονη Μήδεια η Αιμιλία, η ηρωίδα της, που από την πρώτη σελίδα που εμφανίζεται μπροστά στα μάτια του αναγνώστη του γεννά την απέχθεια –έχει σκοτώσει τα δυο παιδιά της-, το ρίγος, το δίλημμα ανάμεσα στο γιατί και πως. Μια σύγχρονη Μήδεια που καθώς η συγγραφέας εισχωρεί αργά, αλλά με μαεστρία βαθιά στον ψυχικά, διαταραγμένο κόσμο της Αιμιλίας, καταφέρνει να την κάνει έστω και λίγο πριν το τέλος συμπαθή, ακόμα και να νιώσει ο αναγνώστης, συμπόνια για εκείνην και να την συγχωρέσει για μια πράξη που δεν χωρά συγνώμη και όμως η αλληλεγγύη και η κατανόηση σε μια τέτοια πράξη μπορεί να υπάρξει κατά την συγγραφέα.

Γύρω από την κεντρική ηρωίδα τέσσερις άνθρωποι τρεις άντρες μια γυναίκα άγνωστοι μεταξύ τους φαινομενικά με βάρη ψυχής, μυστικά και ανείπωτες αλήθειες.

Οι ήρωες που η πένα της Τραυλού, γεννά είναι ζωντανοί με υπόσταση, ενώ ο σκοτεινός κόσμος τους δύσκολος, όμως καθώς η συγγραφέας μπαίνει βαθιά μέσα τους τόσο καταφέρνει να τους φωτίσει με επιτυχία και κυρίως με ευκολία και αβίαστα να μας παρουσιάσει τα μύχια της ψυχής τους.

Το μυθιστόρημα της Πασχαλίας Τραυλού, διακρίνεται για την σφιχτή και έξυπνη πλοκή που στιγμή δεν παρεκκλίνει. Ο πλούσιος, μοναδικός της λόγο για μια ακόμη φορά κάνει ξεχωριστό το έργο της. Κάθε λέξη έχει την βαρύτητά της καμιά δεν περισσεύει μέχρι τέλους αντίθετα μαζί με την ταχύτητα, την άψογη δομή, το σφικτό κορμό κάνουν και αυτό το έργο της δελεαστικό, ανατριχιαστικό με τα γεγονότα που καταφέρνει να παρουσιάσει, ενώ κρατά τον αναγνώστη της μέχρι τέλους και τον κάνει κοινωνό σε κάθε στιγμή.

Μαζί με τους «Εραστές της Γραφής» (εκδόσεις Ψυχογιός), « Η Μήδεια δεν χόρεψε ποτέ» είναι το καλύτερό της έργο που μόνο όταν διαβαστεί θα αντιληφθεί ο αναγνώστης πως πρόκειται για ένα σπουδαίο λογοτεχνικό έργο. Ένα ψυχογράφημα, που σίγουρα θα απασχολήσει απλούς εραστές της λογοτεχνίας, ψυχολόγους αλλά και μελετητές.

 

Το οπισθόφυλλο

Η σύγχρονη Μήδεια του βιβλίου, η κατά κόσμον Αιμιλία Στρατάκη, πλαισιώνεται από τέσσερις ακόμα ήρωες. Τον ψυχολόγο Νικήτα, τον ζωγράφο Αλέξανδρο, τη συγγραφέα Έλλη Ευριπίδου και τον μποέμ δικηγόρο Μίνωα, καθένας εκ των οποίων ζει τη ζωή του υπό τη σκιά μιας Μήδειας συζύγου ή μητέρας ενόσω παλεύουν να διεισδύσουν στην ψυχή της κατηγορουμένης και να αποσπάσουν το μυστικό της. Η κάθαρση έρχεται για όλους μέσα από ανατρεπτικές αλήθειες, θαμμένα μυστικά και σκοτεινούς έρωτες, από εκείνους που άλλοτε καθαγιάζουν την ανθρώπινη ύπαρξη και άλλοτε αποδεικνύουν τα ανεξέλεγκτα όριά της. Η Αιμιλία, ο Αχιλλέας και η Έλλη, ο Μίνωας, η Ροδή και η Τάνια, ο Αλέξανδρος, η Σεβαστή και ο Ανέστης, εναλλάσσουν συνεχώς τους ρόλους του θύτη και του θύματος, ώσπου να οδηγηθούν στο συναρπαστικό φινάλε μιας ιστορίας που κανείς δεν θα μπορούσε να προβλέψει.

 

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΣΧΑΛΙΑ ΤΡΑΥΛΟΥ

 

 



Post a new comment