Θα είναι αδικία αν δεν τον πάρει η…

06/06/2015
barcelona_vs__juventus_ucl_final_berlin_wallpaper_by_ricardodossantos-d8t97jpΓράφει ο Γιώργος Φραδελάκης / geofradel@gmail.com
Από τη μία πλευρά μία ομάδα πραγματική ραψωδία, που φαντάζει ως το μεγάλο φαβορί του βαρύτιμου τροπαίου. Κι από την άλλη; Εκείνη που -θα- έχει γράψει ένα από τα ομορφότερα ποδοσφαιρικά παραμύθια. Μπαρτσελόνα ή Γιουβέντους;
Η στιγμή που κάθε χρόνο περιμένουμε με ανυπομονησία από Σεπτέμβρη μήνα, απέχει πλέον μόνο μερικές ώρες. Η απόλυτη ποδοσφαιρική παράσταση, στο… απόλυτο ποδοσφαιρικό γεγονός. Η μέρα που οι γυναίκες είναι ελεύθερες και… υποχρεωμένες να λείπουν από το σπίτι. Σήμερα το βράδυ μόνο μία ομάδα θα έχει το δικαίωμα να πανηγυρίζει στο Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου. Κι αν για τη μία βάζαμε το χέρι μας στη φωτιά, τους τελευταίους τουλάχιστον μήνες ότι θα στεκόταν στη μία πλευρά του γηπέδου τη νύχτα της 6ης Ιουνίου, για την άλλη ούτε που το είχαν φανταστεί πιθανότατα οι περισσότεροι. Τουλάχιστον οι μη οπαδοί της. Η σπουδαία Γιούβε ωστόσο του Αλέγκρι κατάφερε κόντρα σε όλα τα προγνωστικά να… χαλάσει το -πολυπόθητο- clasico του τελικού και να πάρει τη θέση της Ρεάλ για να κοντράρει τη Μπαρτσελόνα με φόντο το τρίτο Τσάμπιονς Λιγκ της ιστορίας της. Για τους “μπλαουγκράνα” το πέμπτο.
Υπάρχει ωστόσο και μία κοινή συνισταμένη για τους δύο αποψινούς μονομάχους. Αμφότερες βρίσκονται για όγδοη φορά στην ιστορίες τους σε τελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης, με τους Καταλανούς να έχουν… ελαφρώς θετικό απολογισμό (4 νίκες-3 ήττες), αλλά και τη σημαντική σημείωση ότι στέφθηκε πρωταθλήτρια και στις τρεις τελευταίες προσπάθειές της (2006, 2009, 2011). Την ίδια στιγμή για την “Κυρία” τείνουν να εξελιχθούν σε κατάρα καθώς μετράει ήδη 5/7 αποτυχημένες προσπάθειες να βάλει στην τροπαιοθήκη της μία ευρωπαϊκή κούπα, μετρώντας μάλιστα τρεις ήττες στους τρεις τελευταίους της τελικούς (1997, 1998, 2003). Να μιλήσει άραγε η προϊστορία; Μα πόσες και πόσες φορές δεν είδαμε τη στατιστική να γίνεται ένα… τσαλακωμένο χαρτί που καταλήγει στα σκουπίδια.
Από εκεί και πέρα βέβαια υπάρχουν σαφώς στο σημερινό παιχνίδι δεδομένα που κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει. Το πλέον προφανές είναι πως έχουμε ξεκάθαρα ένα ακλόνητο φαβορί, που δεν είναι άλλο από τη Μπαρτσελόνα κι ένα αουτσάιντερ, που όμως έχει μία μοναδική ιδιαιτερότητα. Στα μάτια των περισσοτέρων φαντάζει ως η μοναδική από αυτές που προχώρησαν στη διοργάνωση, που θα μπορούσε απόψε να κάνει ντέρμπι την αναμέτρηση και να δώσει έναν πιο αμφίρροπο χαρακτήρα.
Γιατί να το πάρει η Μπάρτσα
LeoΔεν είναι λίγοι αυτοί που θεωρούν ότι θα πρόκειται για μία… ύβρι στο ποδόσφαιρο αν η τρομερή παρέα του Μέσι, αυτό το μελωδικό σύνολο που βγάζει με μοναδικό τρόπο στο χορτάρι τις  ποδοσφαιρικές της νότες και μας χαρίζει την πιο γλυκιά του συμφωνία, δεν καταφέρει να φτάσει ως το τέλος του δρόμου. Που; Μα φυσικά στην κορυφή της Ευρώπης. Γιατί; Θα αναρωτηθεί κάποιος. Θέλει κι ερώτημα; Θα απαντήσει κάποιος άλλος. Γιατί… έτσι; Είναι μία πρόχειρη απάντηση και καταθέτουμε κάποιους από τους λόγους που “κρύβονται” από πίσω. Γιατί έχει την κορυφαίο παίκτη του κόσμου. Αυτόν που με μισή του και μόνο ενέργεια μπορεί να σε κάνει “χαζό” και να αναρωτιέσαι αν όντως υπάρχει ο συγκεκριμένος άνθρωπος. Αν ο Λέο Μέσι είναι… ένας από μας ή κινείται σε κάποιο άλλο επίπεδο. Θα πρέπει άλλωστε να ευχαριστούμε κάθε μέρα τον θεό του ποδοσφαίρου που ζούμε στην εποχή του πιθανώς κορυφαίου όλων των εποχών. Ειναι νωρίς βέβαια ακόμα για να ειπωθεί αυτό. Ισως σε λίγα χρόνια να έχουν αυξηθεί τα επιχειρήματα όμως.
Γιατί μαζί ο Αργεντινός έχει ό,τι καλύτερο κυκλοφορεί στις δύο -έτερες- ποδοσφαιρομάνες της Λατινικής Αμερικής. Οι γνωστοί πλέον με το προσωνύμιο MSN, (Μέσι, Σουάρες, Νεϊμάρ), η κορυφαία ίσως τριπλέτα που υπήρξε ποτέ στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Γιατί μοιάζει αδύνατο στον κοινό νου ότι μπορεί να υπάρξει άμεσα που θα σταματήσει αυτό το δαιμονισμένο τρίο. Ενα μοναδικό μείγμα, αστείρευτου ταλέντου, τσαμπουκά, ποδοσφαιρικής αλητείας, ποτισμένα με μπρίο, στυλ και το πιο βασικό απ’ όλα. Χημεία.
Γιατί η Μπάρτσα δεν είναι μόνο επίθεση. Τη φετινή χρονιά παρουσίασε το καλύτερο αμυντικό της  πρόσωπο των τελευταίων χρόνων. Ο Πικέ διανύει μία δεύτερη νιότη, ο Ματιέ που δεν “τρέλανε” κανέναν με τον ερχομό του πέρυσι το καλοκαίρι, έχει εξελιχτεί σε μία από τις πιο πολύτιμες μεταγραφές των Καταλανών, ενώ την ίδια στιγμή ο… φευγάτος Ντάνι Άλβες συνεχίζει στα 30 του να κάνει κούρσες σαν 20άρι πιτσιρίκι.
Ποιος ωστόσο μπορεί να βγάλει από το κάδρο και τον τεράστιο Τσάβι. Τον εμβληματικό αρχηγό της Μπάρτσα που μετά από 17 χρόνια στην ανδρική ομάδα και μία 25ετία συνολικά στον σύλλογο ετοιμάζεται να αποχωρήσει από το “σπίτι” του. Τί γλυκότερο φινάλε από την κατάκτηση του πέμπτου Τσάμπιονς Λιγκ -και τέταρτου για τον ίδιο-;
Να το πάρει η Γιούβε γιατί…
MADRID, SPAIN - MAY 13:  Goalkeeper Gianluigi Buffon of Juventus celebrates during the UEFA Champions League Semi Final second leg match between Real Madrid CF and Juventus at Estadio Santiago Bernabeu on May 13, 2015 in Madrid, Spain.  (Photo by Alex Livesey/Getty Images)

MADRID, SPAIN – MAY 13: Goalkeeper Gianluigi Buffon of Juventus celebrates during the UEFA Champions League Semi Final second leg match between Real Madrid CF and Juventus at Estadio Santiago Bernabeu on May 13, 2015 in Madrid, Spain. (Photo by Alex Livesey/Getty Images)

Ποιος θα το πίστευε άραγε πριν από μερικούς μήνες, τότε που ο Αντόνιο Κόντε υπέβαλε την παραίτησή του γιατί δεν του έκαναν τα μεταγραφικά χατίρια, γιατί έβλεπε ακόμα μία ευρωπαϊκή αποτυχία να έρχεται καθώς δεν είχε στη διάθεσή του το “χρυσάφι” με το οποίο έπαιζαν στο παζάρι οι μεγάλοι αντίπαλοί του, ότι θα φτάναμε απόψε σε αυτό το σημείο. Να έρθει -εν μέσω έντονης μουρμούρας- ο Μασιμιλιάνο Αλέγκρι από τη μισητή Μίλαν και να επαναφέρει την “Κυρία” στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ για πρώτη φορά μετά από 12 χρόνια.

Κι αν σκεφτεί κανείς που βρισκόταν αυτή η ομάδα πριν από μία οχταετία, τότε που πληρώνοντας τις ποδοσφαιρικές αμαρτίες του παρελθόντος, ήπιε το πικρό ποτήρι του υποβιβασμού για την εμπλοκή της στα στημένα. Και την ανηφόρα που χρειάστηκε να διανύσει για να φτάσει ξανά στο κορυφαίο επίπεδο, μοιάζει σχεδόν σαν παραμύθι. Ή μάλλον όχι “σχεδόν”, είναι παραμύθι. Που έμελλε ωστόσο να πάρει σάρκα κι οστά.
Γιατί λοιπόν να είναι η Γιουβέντους αυτή που θα σηκώνει σήμερα το βράδυ το βαρύτιμο τρόπαιο; Γιατί όλοι, από μικρά παιδιά, έχουμε συνηθίσει στα παραμύθια ο “καλός” να δικαιώνεται στο τέλος. Οι περισσότεροι θέλουμε ένα happy end στις ταινίες που παρακολουθούμε. Κι αυτό θα είναι η κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ για την πρωταθλήτρια Ιταλίας. Για να μη μείνει μόνο με τη χαρά της συμμετοχής και να ολοκληρώσει αυτό το μικρό “θαύμα”. Ετσι τουλάχιστον όπως φάνταζε πέρυσι το φθινόπωρο.
Να το πάρει όμως και για το ποδόσφαιρο που αντιπροσωπεύει. Για το tactitian football, την προσήλωση στην άμυνα, το πάθος, τη δύναμη. Για το ποδόσφαιρο των “σκληρών”.  Ακριβώς δηλαδή το αντίθετο από αυτό της αντιπάλου της. Να το πάρει επίσης για να μην επιβεβαιωθεί για μία ακόμα φορά ο νόμος του “ισχυρού”. Για να μας δώσει ακόμα μία απόδειξη ο… θεός του ποδοσφαίρου πως παραμένει το κορυφαίο άθλημα του κόσμου ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο. Για το απρόβλεπτο που πάντα κρύβει. Γιατί πάντα υπάρχουν κι όλοι αυτοί που θα υποστηρίζουν -από άποψη- το αουτσάιντερ.
Φυσικά όμως θα θέλαμε να το πάρει και για την πιο εμβληματική της φιγούρα. Τον άνθρωπο που παρ’ ό,τι επί σχεδόν μία δεκαετία είχε τον τίτλο του κορυφαίου πορτιέρο του κόσμου, πλέον, στα 37 του, εξακολουθεί να μην έχει σηκώσει ποτέ την κούπα του Τσάμπιονς Λιγκ. Τον τεράστιο “Τζίτζι” Μπουφόν, που δεν εγκατέλειψε ποτέ την αγαπημένη του Γιούβε, ούτε κι όταν υποβιβάστηκε, αλλά παρέμεινε, πιστός στρατιώτης (θα θέλαμε να βρίσκεται κι ο Ντελ Πιέρο απόψε μαζί του) κι απόψε θα αντιμετωπίσει την μεγαλύτερη πρόκληση της καριέρας του. Να σταματήσει τον κορυφαίο…


Post a new comment