«ΖΩΓΡΑΦΙΣΕ ΜΟΥ ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ»: ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

14/02/2017

ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΑ Γράφει η Έλενα Αρτζανίδου /συγγραφέας-εκπαιδευτικός / ardjanidou.psichogios.gr

Ζωγράφισέ μου ένα σπίτι, Χριστίνα Φραγκεσκάκη, εικόνες: Μαρία Μπαχά, εκδ.Καλειδοσκόπιο.

Κι αν ξαφνικά ξεσπάσει βροχή και καταιγίδα, 
τυφώνας, άγριο κύμα φοβερό,
κι όλα τα πάρει, μην απελπίζεσαι.
Κάτι ακριβό μένει και το κρατάς καλά.
Ποτέ δε φεύγει, μένει μαζί σου, σου κάνει συντροφιά.
Κι αν θέλεις με κάποιον να το μοιραστείς, όχι δε θα σου πει.
Θα πάει, θα γυρίσει και… μ’ αυτά που θα σου φέρει εσύ θα ξαφνιαστείς.

Μια ιστορία για την παιδική ηλικία, τόπο θαλπωρής και ονείρου. Τόπο που όλοι κουβαλούμε, γνώριμο τόπο, που μας καλεί να σταθούμε σε μιαν άκρη του και να ατενίσουμε τον κόσμο. Να τον χαλάσουμε και να τον ξαναφτιάξουμε. Κι απ’ την αρχή να ξεκινήσουμε. Να παίξουμε ξανά.

-Ζωγράφισέ μου ένα σπίτι.

-Δεν ξέρω να ζωγραφίζω σπίτια, λέει η μικρή ηρωίδα στο εικονογραφημένο βιβλίο της Χριστίνας Φραγκεσκάκη και έτσι όλα ξεκινούν με την επιμονή του «δεν μπορώ», αλλά τελικά όλα μπορούν να γίνουν όταν υπάρχει παρότρυνση και υποστήριξη.

Η Χριστίνα Φραγκεσκάκη χτίζει, με το σύντομο κείμενο της που θέλει συνειδητά και το πετυχαίνει να το εντάξει μέσα στο εικονογραφημένο βιβλίο της, τη έννοια του σπιτιού που είναι πολλά, όπως ένα δέντρο, το πουλί, το βουνό, το ποτάμι, οι γεύσεις, τα χρώματα, οι άνθρωποί μας, οι φίλοι. Μνήμες του σπιτιού της παιδικής μας ηλικίας που θα μας ακολουθούν για πάντα.

Παράλληλα τονίζει πως στο «δεν μπορώ» υπάρχει πάντα το «προσπάθησε».

Συγκίνηση, αισιοδοξία, τρυφερότητα όλα τους ρέουν μέσα στα σαλόνια μαζί και οι έγχρωμες, ρεαλιστικές εικόνες της Μαρίας Μπαχά που άλλοτε αναμεταδίδουν ότι και κείμενο και άλλοτε παίζουν ένα βοηθητικό ρόλο.

Η φροντισμένη έκδοση από τις εκδόσεις Καλειδοσκόπιο προκαλεί για πολλά ξεφυλλίσματα και συζητήσεις.

Προτείνεται στο σπίτι με την οικογένεια, στο σχολείο στις πρώτες τάξεις και στη βιβλιοθήκη.



Post a new comment