ΤΟ ΟΡΦΙΚΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΗΤΡΑΚΑ

Γράφει η Στελίνα Μαργαριτίδου

«H δύναμη της εικόνας ισοδυναμεί με πολλά άρρητα. Και ο ζωγράφος Γιάννης Μητράκας είναι ένας δημιουργός που έχει τη μαγική ικανότητα να αφηγείται με τον χρωστήρα του πολύ περισσότερα από όσα θα μπορούσαν να κρυφτούν πίσω από λέξεις.

Μαγικός ρεαλισμός, ποιητική αφαίρεση και αχαλίνωτη φαντασία συμπλέκονται δημιουργικά στο έργο του και συνεργούν μυστικιστικά για να προκύψει ένα πανδαιμόνιο αποχρώσεων, μια έκρηξη αποτυπωμένη με χρωστήρα. Έντονα χρώματα, τολμηρός σχεδιασμός, δυνατές συνθέσεις, εμπνευσμένοι συνδυασμοί δημιουργούν ένα αφηγηματικό παλίμψηστο το οποίο χαρακτηριζόταν περισσότερο σαν εικονικό μυθιστόρημα παρά σαν  ζωγραφική. Ο κάθε πίνακας του Γ. Μητράκα είναι ένα μυθιστόρημα εικόνων όπου όλα έχουν τη θέση τους, όλα αποκαλύπτονται…», γράφει για το έργο του Γιάνννη Μητράκα, η Προϊσταμένη του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης Πολυξένη Αδάμ Βελένη.

«Ορφικό φως» τιτλοφορείται η νέα σειρά έργων του θρακιώτη καλλιτέχνη που εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης.

Ένα φως δημιουργικό, ή καλύτερα μια έκρηξη χρωμάτων, ιδεών, συμβολισμών που απεικονίζονται στην άφιξη του Ορφέα στη γη των Θρακών και ακολουθεί τη θαυμαστή πορεία του στον κόσμο των Ιδεών, της Μουσικής, της Πίστης, της Επιστήμης. Οι ξυλόγλυπτοι Καστράρχες συνδέουν και ταυτόχρονα χωρίζουν τις θεματικές ενότητες του ζωγράφου. Την ενότητα που αφιερώνεται στη Μητρότητα ταυτισμένη με το ίδιο το μεγαλείο της Φύσης, στην ενότητα που ακολουθεί την αέναη πορεία του χρόνου, με την ώρα, τη μέρα, τις εποχές , το χρόνο…

«Ο Μητράκας με κάθε χειρονομία μπροστά στο τελάρο, εξατομικεύει πέντε χιλιάδων χρόνων πολιτισμό. Κάθε πίνακας και μια άλλη εικόνα του κόσμου. Κάθε εικόνα και ένα διαφορετικό σύνολο από πολιτιστικές αναφορές: η βυζαντινή επιμήκυνση των μορφών τον οδήγησε στη λαστιχένια καμπυλότητα και την ευθυτενή ακαμψία τους…» γράφει ο Γιάννης Κολοκοτρώνης αν καθηγητής Ιστορίας της Τέχνης στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο της Θράκης.

Ο Γιάννης Μητράκας είναι αυτοδίδακτος ζωγράφος. Έγινε γνωστός με τον κύκλο των «λιγνιτορυχών» το 1970. Έχει κάνει περισσότερες από 100 εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Μουσείο Μπενάκη, στο Βυζαντινό Μουσείο και στο Χριστιανικό Μουσείο Αθηνών, στο Μουσείο της πόλης των Αθηνών, στην Πινακοθήκη της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, σε μουσεία στο Παρίσι, στην Εθνική Πινακοθήκη της Βουλγαρίας, στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, τον Λευκό Οίκο, την Αρχιεπισκοπή.

Advertisements
Προηγούμενο άρθροΟΑΣΘ: ΤΟ ΣΟΒΙΕΤΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ… ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ & ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
Επόμενο άρθρο«ΕΦΥΓΕ» Ο ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ – ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΣ Κ. ΜΟΥΡΣΕΛΑΣ
Σπούδασα Νομικά, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη. Και διευθυντή το Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως σύμβουλος έκδοσης κι έπειτα η free press «Karfitsa» την οποία διηύθυνα από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Τώρα, όλη η ψυχή για το thinkfree. Ούτως η άλλως, η μεγαλύτερη ατομική αντίσταση του ανθρώπου υπήρξε ανέκαθεν η ελεύθερη σκέψη.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here