«ΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΜΗΡΟ» Ή, ΑΛΛΙΩΣ, ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ!

29/03/2016

serviΔΙΑΒΑΣΜΑΤΑ Γράφει η Έλενα Αρτζανίδου / συγγραφέας-εκπαιδευτικός / ardjanidou.psichogios.gr

Πες ένα βιβλίο: «Ένα σπίτι για τον Όμηρο», Κατερίνα Σέρβη, εικόνες: Θανάσης Πέτρου, εκδ. Πατάκη

Γιατί! Μια τρυφερή, συγκινητική, αισιόδοξη ζωοφιλική ιστορία.

Με σφιχτή πλοκή, δυνατούς διαλόγους, έντονα συναισθήματα, αλλά και λύσεις που δίνονται από σύνολα ανθρώπων.

Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση από τη μικρή ηρωίδα, την Αντιγόνη, κάνει αμέσως την ιστορία πιο οικεία, πιο δυνατή, πιο ενδιαφέρουσα.

Η αγάπη για τα ζώα μπορεί τελικά να νικήσει ακόμα και ανθρώπινες δυσκολίες, όπως είναι η αλλεργία της μητέρας.

Η θέληση για οτιδήποτε πάντα βρίσκει το δρόμο της λύσης και αυτό το βιβλίο το φωτίζει και το τονίζει μαζί με το «όλοι μαζί μπορούμε».

Μια υπέροχη ιστορία που αξίζει να διαβαστεί από όλους.

Θέμα: Η αγάπη και το νοιάξιμο για τα ζώα, στην περίπτωση της ιστορίας ένα τυφλό γατάκι, ακόμα και αν αυτά είναι διαφορετικά και έχουν νοσήσει, είναι αναγκαία και επιβάλλεται.

Οπισθόφυλλο: Η Αντιγόνη συχνά αισθάνεται µόνη. Βλέπετε, δεν έχει αδελφάκι και όσο κι αν παρακαλάει να της πάρουν τουλάχιστον ένα ζωάκι οι γονείς της αρνούνται γιατί έχουν αλλεργία (Αψιού! Φτάρνισµα της µαµάς και της συγγραφέως που έχει κι αυτή αλλεργία!). Τι λέγαµε; Α, ναι. Η Αντιγόνη δεν είχε ελπίδα να αποκτήσει ζωάκι, µέχρι που βρέθηκε στον δρόµο της ένα γατάκι. Μόνο κι αυτό και, το χειρότερο, άρρωστο. Η Αντιγόνη και η µαµά αναλαµβάνουν άµεσα δράση. Στόχος; Μα τι άλλο; Ένα σπίτι για τον Όµηρο…

Ποιος το έγραψε:Η Κατερίνα Σέρβη, γνωστή για το πλούσιο έργο της σε θέματα μυθολογίας και ιστορίας, όπως και για το πολύ όμορφο έργο της που μέσα από αυτή τη στείλει έχουμε γράψει,  «Αρχαιολόγος από κούνια» εκ.Πατάκη.

Η συγγραφέας διακρίνεται για την ευκολία της  στο να στήνει όμορφο σκηνικό, που εξελίσσεται με γοργούς ρυθμούς, μέχρι να δώσει τη λύση.

Λύση δίχως πρέπει και διδακτισμό.

Τα στοιχεία κόμικ που επιλέγει να προσθέσει σε μεγάλο μέρος της ιστορίας είναι ενδιαφέροντα και ελκυστικά για τον αναγνώστη.

Μια σπουδαία δουλειά με ευαισθησία και θέση απέναντι στο κάθε διαφορετικό «αδύναμο» πλάσμα.

Η συγγραφέας επίσης καταφέρνει να βάλει στο κέντρο και να τονίσει πως όλοι μας οφείλουμε  να σταθούμε και να δώσουμε λύση στο πρόβλημα των αδέσποτων ζώων που μάλιστα χρειάζονται και ιατρική φροντίδα.

Εικόνες: Οι ασπρόμαυρες εικόνες δίνουν σε μεγάλο μέρος τη θέση τους  σε εικόνες κόμικ και είναι από τον ταλαντούχο και γνώστη της τέχνης του κόμικ Θανάση Πέτρου.

Ξεχωρίζει το βλέμμα τον ηρώων που κοιτούν και συνομιλούν απευθείας με τον αναγνώστη, ενώ συγχρόνως τον καλούν να παρατηρήσει τις λεπτομέρειες στο ύφος, τη φωτοσκίαση με μολύβι που αποδίδει και τα συναισθήματα που νοιώθουν οι ήρωας της ιστορίας.

Ωραία παράγραφος:  …Η μαμά πετάχτηκε από την κουζίνα.

«Ένα γατάκι… στο ερείπιο… μάτια κλειστά… μου φαίνεται άρρωστο» έκανα με μια αναπνοή.

«Καλά καλά. Ηρέμησε» απάντησε η μαμά.

-ΟΧΙ, ΜΑΜΑ.ΠΑΜΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ.ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΘΕΛΕΙ ΒΟΗΘΕΙΑ!

Η μαμά δε μου αρνήθηκε. Επιτέλους έπλυνε βιαστικά τα χέρια της, φόρεσε τα παπούτσια της και μ’ έπιασε από το χέρι. Σε λίγο στεκόμασταν και οι δυο μπροστά από το ξεχαρβαλωμένο παράθυρο.

-ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ ΤΟ ΚΑΗΜΕΝΟ ΕΧΕΙ ΜΟΛΥΝΣΗ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ.

Η μαμά ήξερε καλά από γάτες, γιατί, πριν παντρευτεί τον μπαμπά και πριν πάθει την αλλεργία, είχε δική της γάτα… σελ.16-17

Απευθύνεται: Σε μικρούς και μεγάλους αναγνώστες που αναζητούν καλές ιστορίες που θίγουν θέματα για τα ζώα.

Το προτείνεις; Το προτείνω στο σπίτι, στο σχολείο, στη Βιβλιοθήκη, στο μετρό.

Η ιστορία μπορεί να γίνει η αφορμή για να συζητήσουν, να πάρουν θέση μικροί μεγάλοι, αλλά και να φροντίσουν, όταν παρουσιαστεί κάποιο γεγονός με άρρωστο αδέσποτο και όχι μόνο, στη μικρή κοινωνία της γειτονιάς και να αποφασίσουν συλλογικά για το τι πρέπει να κάνουν σε πρώτο βαθμό βοήθειας. Στη συνέχεια, αν το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο, να απευθυνθούν σε ζωοφιλικές οργανώσεις για να παρέμβουν και να δουν πως θα κινηθούν.



Post a new comment