Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ…

0
772
www.pontos-news.gr
www.pontos-news.gr

Δεν πρόκειται να συνταχθώ με όψιμους εθνικιστές, οι οποίοι αφού περιηγήθηκαν στη λίμνη της πολιτικής ανυπαρξίας προσορμίστηκαν στο ακρωτήριο του τρόμου. Για όλους εμάς, που είμαστε απόγονοι προσφύγων η σημερινή ημέρα, δεν είναι ημέρα εκδίκησης και θυμού, αλλά ημέρα μνήμης.

Είχα την τύχη να πιω μια στάλα ιστορίας από τις διηγήσεις των παππούδων μου και των γιαγιάδων μου. Ανθρώπων που έφυγαν από την πατρίδα με ένα μικρό παιδί στην αγκαλιά και ένα στην κοιλιά και ξεβράστηκαν στην Καλαμαριά άτεκνοι. Εκεί τους περίμεναν κάτι πατριδοκάπηλοι σαν τους σημερινούς, φωνάζοντάς τους τουρκόσπορους και τρομοκρατώντας τους, για να μη ζητήσουν χωράφια, να πεθάνουν άμα γίνεται, να εξαφανιστούν. Ο παππούς μου ο ένας γύρισε όλη την Μακεδονία με τα πόδια, ψάχνοντας τους συγγενείς του. Βρήκε μερικούς από αυτούς, όσους έζησαν και μαζί πήγαν στο Σέδες, σημερινή Θέρμη, ρίχνοντας λήθη στο ψωμί τους προσπάθησαν να ξαναρχίσουν τη ζωή τους. Ο άλλος αφού περπάτησε τη μισή Μακεδονία αποκαμωμένος και διαλυμένος σταμάτησε στο ακρογιάλι της λίμνης των Γιαννιτσών. Αφού ήπιε τη μισή άρχισε μετά να την καλλιεργεί. Από τα μάτια μου δεν θα σβήσει η εικόνα της γιαγιάς μου, η οποία μέχρι το τέλος της ζωής της καθόταν κάθε απόγευμα και άκουγε τις αναζητήσεις του Ερυθρού σταυρού, μπας και ακούσει τίποτα για τα δυο της αδέλφια που χάθηκαν στο συνωστισμό. Μάταια όμως, είχαν σφαχτεί. Κάθε απόγευμα, όταν σιγουρευόταν ότι τα παιδιά έπαιζαν μακριά κι έμενε μονάχη καθόταν στη σκιά της μουριάς κι άρχιζε να τραγουδά χαμηλόφωνα, τραγούδια ποντιακά, τραγούδια της πατρίδας, κλαίγοντας πάντα. Δεν ήθελε να μας μεταδώσει ούτε πόνο ούτε κακία και προπαντός κανενός είδους εκδίκηση.

Ο συγχωρεμένος ο πατέρας μου έλεγε ότι η πατρίδα δεν είναι ούτε οι χάρτες ούτε το βιός. Η πατρίδα είναι στην ψυχή μας και φρόντισε να την έχεις εκεί πάντα, να την κουβαλάς σε όλη σου τη ζωή.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΕΣΣΟΠΟΥΛΟΣ
Advertisements
Προηγούμενο άρθροΒΡΗΚΑ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ ΜΟΥ, ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ…
Επόμενο άρθροΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ ΣΤΑ «ΨΑΓΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ» ΤΟΥ GUTENBERG
Σπούδασα Νομικά, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη. Και διευθυντή το Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως σύμβουλος έκδοσης κι έπειτα η free press «Karfitsa» την οποία διηύθυνα από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Τώρα, όλη η ψυχή για το thinkfree. Ούτως η άλλως, η μεγαλύτερη ατομική αντίσταση του ανθρώπου υπήρξε ανέκαθεν η ελεύθερη σκέψη.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here