ΕΝΑ ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΜΑ ΔΕΝ ΤΟ… ΒΑΡΙΕΣΑΙ

1
981
Γράφει ο Γιάννης Κεσσόπουλος / [email protected]
Στη διπλωματία οι εθνικές θέσεις είναι λογικό και θεμιτό να διαμορφώνονται ανάλογα με τη συγκυρία, ειδικά όταν αφορούν σε θέματα που η λύση τους χρονίζει. 

Το 2008 που η Ελλάδα πιεζόταν να αποδεχθεί την απόλυτη εκχώρηση του ονόματος «Μακεδονία» στην εθνικιστική κυβέρνηση της ΠΓΔΜ, ήταν λογικό ο Καραμανλής να προτείνει σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις. Γι’ αυτό και πέτυχε να μην εκχωρηθεί τότε το όνομα, κάνοντας στην ουσία έναν ελιγμό που έδειχνε ως αδιάλλακτους τους Σκοπιανούς.
Σήμερα που φαίνεται ότι η σημερινή ηγεσία της ΠΓΔΜ αλλάζει θέση και απορρίπτει τη μέχρι σήμερα στάση των εθνικιστών, εμείς γιατί πρέπει καλά και ντε να «δεσμευόμαστε» σε παραχώρηση του ονόματος «Μακεδονία»;
Ένας λόγος για να υπάρχει αυτή η απαίτηση και μάλιστα από το εσωτερικό είναι μικροκομματικός: για να φέρει σε δύσκολη θέση τη ΝΔ. Ένας άλλος λόγος είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουν αρκετοί ένα εθνικό θέμα σαν κι αυτό: σαν να είναι προϊόν προς πώληση. Αλλά δεν είναι.
Μια «λάθος λύση» θα διαιωνίσει επί της ουσίας το πρόβλημα. Θα δημιουργήσει μια χαίουσα πληγή στη χώρα μας, μια εθνική απογοήτευση, η οποία ακριβώς θα τροφοδοτήσει έναν απευκταίο ισχυρό εθνικισμό.
Και κάτι ακόμη: ένα εθνικό θέμα, όπως είναι το Σκοπιανό και το Κυπριακό, δεν το βαριέσαι επειδή εκκρεμεί 29 και 43 χρόνια και λες «ας λυθεί επιτέλους με όποιο τρόπο». Γιατί έτσι δημιουργείται μια νέα de jure κατάσταση, η οποία δύσκολα πια αλλάζει.
Παλεύεις για τη λύση που εσύ θεωρείς δίκαιη. Ακριβώς αυτό το δίκαιη ή μη δίκαιη, το τι πιστεύει και τι εκφράζει ένας πολίτης, ένας πολιτικός, ένα κόμμα, μια κυβέρνηση, είναι πολιτική θέση. Για την οποία κρίνονται όλοι.
Είναι λυπηρό, λοιπόν, που η άποψη η οποία λέει να μην χαρίσουμε το όνομα Μακεδονία στο Σκοπιανό εθνικισμό χαρακτηρίζεται a priori ακραία και λαϊκιστική.
Κριτήριο για την εθνική θέση δεν μπορεί να είναι πόσες χώρες αναγνώρισαν τα Σκόπια με το όνομα Μακεδονία, ούτε ποιος την υποστηρίζει (ο Καμμένος ή όποιος άλλος), αλλά αν πιστεύουμε (ως πολίτες, ως πολιτικοί, ως πολιτικά κόμματα και ως κυβέρνηση) ότι είναι ιστορικά δίκαιο ή όχι κάτι τέτοιο. Αυτό υπαγορεύει η πολιτική αρχών (βλέπε, αν θέλεις, Καραμανλής και σχέδιο Ανάν). Το άλλο το υπαγορεύει η πολιτική σκοπιμοτήτων η οποία φυσικά είναι βραχύβια και μεταβλητή.
Advertisements
Προηγούμενο άρθροΛΕΩΝ ΝΑΡ: «Ο,ΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΠΑΡΟΝ, ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ»
Επόμενο άρθροΗ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΕΡΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ!
Σπούδασα Νομικά, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη. Και διευθυντή το Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως σύμβουλος έκδοσης κι έπειτα η free press «Karfitsa» την οποία διηύθυνα από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Τώρα, όλη η ψυχή για το thinkfree. Ούτως η άλλως, η μεγαλύτερη ατομική αντίσταση του ανθρώπου υπήρξε ανέκαθεν η ελεύθερη σκέψη.

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Το πρόβλημα με την ονομασία των Σοπίων (της fYROM) δεν είναι της Ελλάδας, είναι των Σκοπίων, και του ΝΑΤΟ, των ΗΠΑ, της Ε.Ε.
    Όλων εκείνων που αβασάνιστα και αυθαίρετα αποδέχτηκαν το »Macedonia» (αντί να μείνουν στο fYROM του ΟΗΕ). Ας ξεκινήσουν τώρα όλοι, και κυρίως οι ΗΠΑ (με το διεθνές βάρος τους) από τη θέση αυτή, – fYROM -, ακυρώνοντας την αποδεχθείσα »Macedonia». Η διαπραγμάτευση, μόνο έτσι, αρχίζει από μηδενική βάση, χωρίς τετελεσμένα, διαφορετικές ταχύτητες και δήθεν »κεκτημένα».
    Κάτω από το ισχυρό, πραγματικό γεγονός, που είναι πλέον ευρύτατη συνείδηση, ότι η Ελλάδα δεν έχει να κερδίσει τίποτε από μια ονομασία με οποιαδήποτε χρήση του όρου Μακεδονία (σύνθετη, παράγωγου κλπ), ας ασκήσουν κάθε πίεση και ας λάβουν κάθε μέτρο προς τα Σκόπια, ώστε να αποδεχθούν τα Σκόπια ονομασία που δεν θα στρέφεται, με κανέναν τρόπο (ιστορικό, αλυτρωτικό, εθνολογικό, προκλητικό, ασφάλειας) εναντίον της Ελλάδας.
    Η Ελλάδα έζησε, ήδη, με το fYROM, με το »Σκόπια» 25 χρόνια, δεν θα παραδώσει τώρα την ψυχή της. Η Ελλάδα, στο θέμα αυτό, άντεξε, στάθηκε δυνατή και βρίσκεται, σήμερα, σε καλύτερη θέση από το 1990 – 91. Αλίμονο αν υποχωρήσει και τα παραδώσει. Αντί να αμβλύνει και να νοθεύει τις θέσεις της, πρέπει να τις ενισχύει και να τις αναβαθμίζει.
    Και, στο κάτω-κάτω, όσοι αναζητούν στήριγμα σταθερότητας και ασφάλειας στην περιοχή (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ. Ε.Ε. κλπ), δεν θα το βρούν στα Σκόπια, ας επιβεβαιώσουν στην πράξη ότι λένε στα λόγια (ότι αυτό το στήριγμα είναι η Ελλάδα). Κι ας τη λογαριάσουν σαν τέτοια.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here