ΣΥΡΑΓΩ ΤΣΙΑΡΑ: «ΝΑ ΣΤΗΡΙΧΘΕΙ Η ΠΡΩΤΟΓΕΝΗΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ»

05/05/2017
Η ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΣΥΡΑΓΩ ΤΣΙΑΡΑ ΜΙΛΑ για τις Σχολές Καλών Τεχνών, για τα 10 χρόνια του Κέντρου, για την 6η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης και για τη συνένωση των δύο μεγάλων μουσείων σύγχρονης τέχνης

 

Συνέντευξη στον Γιάννη Θ. Κεσσόπουλο / [email protected]

Η Συραγώ Τσιάρα είναι η διευθύντρια του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης (ΚΣΤ) Θεσσαλονίκης  τα τελευταία δέκα χρόνια. Ως τμήμα του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, το ΚΣΤ λειτουργεί ως ο πειραματικός βραχίονας, τολμώντας δράσεις στο δημόσιο χώρο ή ανακαλύπτοντας νέους καλλιτέχνες. Μια τέτοια ενέργεια είναι και η έκθεση που φιλοξενεί από χθες στον εκθεσιακό του χώρο, στην Αποθήκη Β1 της πρώτης προβλήτας του Λιμανιού. Με αυτή την αφορμή, η Σ. Τσιάρα μίλησε στη thessnews για την εικαστική παιδεία στη χώρα, για την πρώτη προβλήτα και τον πολιτισμό, για τη συνένωση των δύο μεγάλων μουσείων σύγχρονης τέχνης κ.ά.

Εγκαινιάστηκε μόλις χθες η έκθεση των φοιτητών των Σχολών Καλών Τεχνών Ελλάδας. Ένα πανόραμα της εκκολαπτόμενης καλλιτεχνικής παραγωγής για πρώτη φορά στο ΚΣΤΘ. Ποια είναι τα χαρακτηριστικά των νεαρών καλλιτεχνών;

Ποικιλία στα εκφραστικά μέσα και κυριαρχία της ζωγραφικής έναντι των νέων τεχνολογιών. Τα έργα δίνουν την αίσθηση ότι δεν συνομιλούν με το κοινωνικοπολιτικό περιβάλλον, αλλά είναι πιο προσωπικές φωνές. Πάντως το γενικό χαρακτηριστικό είναι ότι υπάρχει πλούτος δημιουργίας, ωριμότητα και σοβαρότητα.

Ποιες είναι οι εντυπώσεις σας για το επίπεδο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στις εικαστικές τέχνες μέσα από αυτή την έκθεση;

Μέσα από αυτή την έκθεση, μπορεί να καταλάβει κανείς την εκφραστική γκάμα των τεσσάρων Σχολών Καλών Τεχνών της χώρας. Θεωρώ ότι εμείς ως δημόσιο μουσείο σε συνεργασία με τις σχολές οφείλουμε να δείξουμε στα νέα παιδιά πώς θα δικτυωθούν, πως θα παρουσιάσουν το έργο τους, πως θα συνεργαστούν με τους επιμελητές, πως θα κάνουν τα πρώτα βήματα στην αγορά της τέχνης.

Στην 6η Μπιενάλε επενδύουμε σε άλλους είδους κεφάλαια, όπως το ανθρώπινο δυναμικό και η σχέση που έχουμε χτίσει με την καλλιτεχνική κοινότητα

Βλέπετε νέες καλλιτεχνικές δυνάμεις μέσα από το αυτό το πανόραμα;

Προφανώς, είναι πολύ ελπιδοφόρο το υλικό που έχει έρθει στα χέρια μας και ότι βλέπουμε μια γενιά νέων ανθρώπων που δουλεύουν με συστηματικότητα, ερευνητική διάθεση και πάθος. Υπάρχει πολύτιμο έμψυχο δυναμικό και ίσως και η εποχή μας απελευθερώνει τέτοιες δυνάμεις μιας και όλο και περισσότεροι ακολουθούν αυτές τις σπουδές που πραγματικά επιθυμούν, χωρίς συμπλέγματα και αναστολές μιας και ξέρουν ότι κανένα επάγγελμα πια δεν εγγυάται άνετη ζωή.

Το Σεπτέμβριο η μεγάλη Μπιενάλε. Ποιο είναι το κέρδος για την πόλη; Τι αλλάζει;

Πράγματι, στις 30 Σεπτεμβρίου εγκαινιάζουμε την 6η Μπιενάλε, 10 χρόνια από την εγκαίνια της πρώτης, το 2007. Διαμορφώνεται ένα πολύ διαφορετικό μοντέλο, μιας και πολλά έχουν αλλάξει. Έχει πλέον διαμορφωθεί μια κουλτούρα συνεργασιών με τα υπόλοιπα μουσεία και ιδίως με το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Τώρα διοργανώνουμε τη Μπιενάλε με το 1/5 των χρημάτων, γεγονός που μας κάνει να βλέπουμε τα πράγματα με άλλο τρόπο και να επενδύουμε σε άλλους είδους κεφάλαια, όπως το ανθρώπινο δυναμικό και η σχέση που έχουμε χτίσει με την καλλιτεχνική κοινότητα. Έτσι, για πρώτη φορά δεν θα έχουμε έναν επιμελητή αλλά την ομάδα επιμελητών του ΚΜΣΤ. Επίσης, η μέθοδος που χρησιμοποιήσαμε φέτος για να φτάσουμε στις επιμελητικές μας επιλογές ήταν ένας συνδυασμός της κλασικής μεθόδου αλλά και μια διεθνής πρόσκληση ενδιαφέροντος.

Στην εποχή μας πρέπει να ξανακοιτάζουμε τα εργαλεία και τις μεθόδους μας και να τα επαναπροσδιορίζουμε. Θεωρώ ότι φέτος είναι πιο συνεργατική και πιο δημοκρατική η δική μας δουλειά.

Μετά από 10 χρόνια στο τιμόνι του ΚΣΤ, ποιος είναι ο απολογισμός σας; Τι θα θέλατε να είχε γίνει που δεν έγινε;

Ο απολογισμός είναι κατά βάση θετικός. Θεωρώ ότι έχουμε κερδίσει την εμπιστοσύνη ενός κοινού που συνεχώς διευρύνεται. Κάναμε αρκετή δουλειά πειραματική με την τέχνη στο δημόσιο χώρο ή σε σχέση με το φύλο και την πολιτική.

Δεν είμαι ικανοποιημένη για τις παραγωγές νέων έργων γιατί πιστεύω ότι αυτό πρέπει να είναι βασικούς στόχους ενός ΚΣΤ. Στα πρώτα χρόνια το καταφέρναμε, αλλά όσο η οικονομική κρίση βάθαινε και τα χρηματοδοτικά εργαλεία μειωνόταν, αυτό το ζητούμενο της ενίσχυσης της πρωτογενούς καλλιτεχνικής παραγωγής μένει ανολοκλήρωτο.

Κι ένα δεύτερο ζήτημα είναι το πόσο έχουμε συμβάλλει στη διεθνή προβολή Ελλήνων καλλιτεχνών. Έχουμε κάνει αρκετά και φέτος ετοιμάζουμε και άλλα, πέρσι στη Ρωσία, φέτος στην Κίνα. Αλλά θεωρώ ότι η κινητικότητα των Ελλήνων καλλιτεχνών είναι ένας στόχος για το μέλλον.

Το ΚΣΤ είναι τμήμα του ΚΜΣΤ άρα συμμετέχει στο εγχείρημα της συνένωσης. Αισιοδοξία ή αισιοδοξία με αστερίσκους;

Η αισιοδοξία είναι πολιτική θέση, είναι σημείο από το οποίο ξεκινάς, αλλά όχι άκριτη, θεμελιωμένη σε κάποια δεδομένα. Η συνεργασία των δύο φορέων έχει τις ρίζες του μέσα στην πόλη, υπάρχει η όσμωση, η βάση των συλλογών και των ανθρώπων, αυτά είναι τα κεφάλαια τα οποία συνενώνουμε. Θεωρώ ότι με τις σωστές βάσεις που μπήκαν μπορούμε να μπούμε πιο δυναμικά και πιο διεκδικητικά σε θέμα όπως το κτιριακό αλλά και σε δράσεις που ανέφερα πιο πάνω.

Προσωπικά, έχετε κάποιο πρότυπο από το εξωτερικό στο νου σας;

Έχω στο νου μου τους πυρήνες των μουσείων που λειτουργούν σε αστικά κέντρα πόλεων, όπως η Βιέννη ή το Βερολίνο, που έχουν το χαρακτήρα μιας ολόκληρης γειτονιάς. Σ’ αυτό πρέπει να στοχεύσουμε. Είτε στο πλαίσιο της ΔΕΘ όπου το Αρχαιολογικό, το Βυζαντινό και το Μακεδονικό έχουν δημιουργήσει ήδη μια κατάσταση που μπορεί να εξελιχθεί ακόμη και στα πλαίσια του κυοφορούμενου μητροπολιτικού πάρκου τεχνών, είτε στο Λιμάνι θα πρέπει να ενισχυθεί μέσα από τη μόνιμη παρουσία της συλλογής Κωστάκη, που θα ήταν ένα πολύ ισχυρό συγκριτικό πλεονέκτημα για να μπορεί ένας επισκέπτης μιας περιοχής να έχει πολλαπλές εμπειρίες.



Post a new comment