«Άμα δεν αντέχεις… μην μπλέκεις»

0
1011

summer

 

Scarpina Solla / Αφιερώνει η Ελένη Σκάρπου

V   Τα καλοκαίρια νομίζεις πως αντέχεις τα πάντα. Γιατί έχει πολύ φως. Γιατί ονειρεύεσαι τη θάλασσα και μπορείς εύκολα να την έχεις. Γιατί οι άνθρωποι γύρω σου είναι περισσότερο κεφάτοι. Γιατί οι μέρες είναι μεγάλες και χορταστικές. Γιατί… όλα είναι πιο χαλαρά, πιο ανάλαφρα, πιο υποφερτά. Κι αν όχι, υπάρχει πάντα ένα δυνατό κοκτέιλ, ένα ευχάριστο φλερτ, μια ξεχωριστή βόλτα, το παραδοσιακό άρωμα του αντηλιακού, μια non-stop παρτίδα μπιρίμπα σε πράσινη τσόχα πάνω σε πλαστικό τραπέζι μπαλκονιού, ιδανικές μουσικές σε ένα ραδιόφωνο ή ένα pc. Επομένως αντέχεις και να μπλέξεις και να μπλεχτείς.

V   Αντέχεις και να αναλωθείς και να εκτροχιαστείς και να βγεις για λίγο ή πολύ –εξαρτάται από το φευγάτο της ιδιοσυγκρασίας σου- από το καλούπι σου. Μέσα σε όλη αυτή την διάθεση να εγκαταλείψει κανείς τα τετριμμένα και την σοβαροφάνεια του χειμώνα… το μυαλό στήνει τα δικά του παιχνίδια.

V   Εκείνα που σου φωνάζουν: «Παίξε και μη σε νοιάζει αν χάσεις, η ζωή είναι ωραία ακόμη κι αν κυλιέσαι στα πατώματα». «Παίξε και άσε να παίξουν κι οι άλλοι που διψούν για συναναστροφή… έτσι θα ξεχαστείς και θα ξεχάσεις». «Παίξε και στο τέλος τα κομμάτια δεν θα χρειαστεί να τα μαζέψεις, θα επουλωθούν τα όποια τραύματα από μόνα τους ή θα τα λιώσει ο καύσωνας».

V   Και κάπως έτσι η καθημερινότητα γίνεται περιπετειώδης, οι άνθρωποι γινόμαστε πιο χαλαροί, πιο δοτικοί, πιο ανέμελοι και συχνά πυκνά… καταλήγουμε οι μισοί στην αναισθησία –αν πέσεις πολλές φορές στο βαρέλι με τις παλαβομάρες- και οι άλλοι μισοί στην ευαισθησία –αν σε πιάσει το βαθύ ενδοσκοπικό σου και αναρωτιέσαι πως χωρά τόση χαρά ανάμεσα σε τόσα προβλήματα, που ακόμα δεν έλυσες.

V   Γιατί όταν τελειώνουν τα καλοκαίρια και μπαίνουν τα κεφάλια μέσα και τελειώνουν τα high-λάτα Σαββατοκύριακα και οι κραιπάλες μέχρι το πρωί, η ασυδοσία στις σκέψεις, τις αισθήσεις, τις τρέλες, τα νησιά, το δέρμα βουτηγμένο στην άμμο… έρχεται εκείνο το κομματάκι της θλίψης και της νοσταλγίας και σου θυμίζει όλα όσα μπάζωσες, προκειμένου να περάσεις ένα τέλειο –κατά τα φαινόμενα καλοκαίρι.

V   Σαφώς και τα καλοκαίρια είναι υπέροχα, σαφώς και χτυπάνε κόκκινο, σαφώς και νομίζεις ότι η θάλασσα μπορεί να καθαγιάσει τα αμαρτωλά κομμάτια του χειμώνα. Μα ξαφνικά όλα μένουν πίσω. Και όλοι εμείς πρέπει να προχωρήσουμε μπροστά με γεμάτες –θεωρητικά πάντα- μπαταρίες και συνήθως άδειες τσέπες.

V   Δεν δίνω βάση όμως στις άδειες τσέπες, αφού όπως λέει κι ο αδερφός μου… από δω και πέρα έτσι θα είμαστε. Ευτυχώς από σήμερα μέχρι και τις 22 του μήνα μας αγκαλιάζει αστρολογικά ένα τρίγωνο που φέρνει τύχη και ευνοεί την συντροφικότητα. Επομένως, ότι είναι να μας βρει… θα μας βρει αγκαλιά σε μοτίβο οικογενειακό. Κάτι ο Δίας με τον Καρκίνο, κάτι ο Κρόνος με τον Σκορπιό, κάτι ο Ποσειδώνας με τους Ιχθείς και θα μας χρυσώσουμε το χάπι, για να μην φαρμακωθούμε από πολυνομοσχέδια, φορολογικά σκαμπίλια και το σύνδρομο του καναπέ ή της βεράντας λόγω ανεργίας και ανέχειας.

V   Αν δεν έχουμε… δεν θα κάτσουμε και να πεθάνουμε φυσικά. Πηγαίνοντας κανείς σε μια παραλία γυμνιστών θα τα δει όλα ξεκάθαρα -κυριολεκτικά και μεταφορικά. Αυτό που χρειαζόμαστε οι άνθρωποι είναι ένα πανί να σκεπάσουμε την γύμνια μας, ένα φαί που μπορούμε να το πάρουμε απευθείας από την φύση, ένα χέρι να απλώνεται κάθε λίγο και να «χαϊδεύει» το μονότονο της ζωής μας. Όλα τ’ άλλα είναι μπούρδες.

V   Κι αν παρατηρήσουμε συνεχόμενα επί τρεις ώρες τις τελευταίες κινήσεις που κάνει ο ήλιος μέχρι να δύσει… θα συνειδητοποιήσουμε πως η ομορφιά έξω από μας είναι ένα σπουδαίο κριτήριο για να βρούμε την ομορφιά μέσα μας. Και αυτό το μέσα μας δεν μπορούν να μας το χαλάσουν ούτε τα υπουργεία, ούτε οι δικομματικές, ούτε οι απλήρωτοι λογαριασμοί. Κι αν κάπου βρίσκει ισχύ το «αν δεν αντέχεις, μη μπλέκεις» είναι στις θέσεις εξουσίας και στις σχέσεις εξουσίας… μακριά από μας.

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.