«Mας κουράσατε»

0
749

Της Εύας Μπαλταγιάννη/[email protected]

Ξύπνησα νωρίς…Αχάραγα πάλι-είναι τόσο ωραία αυτή η παροδική δροσιά της Θεσσαλονίκης τα πρωινά του Ιουνίου, λίγο πριν ξεκινήσει το καζάνι να βράζει και χωθείς μέσα σ΄ένα «η αίθουσα κλιματίζεται» για να αποφύγεις τη λιποθυμία-και ως γνήσιο παιδί της γενιάς μου, άνοιξα άμεσα το κονσερβοκούτι που έχω στο σαλόνι, να μάθω τι γίνεται βρε αδερφέ στον έξω κόσμο, τέσσερα εικοσιτετράωρα πριν τις εκλογές…
Πέρασα από όλα τα κανάλια μια τσάρκα και για κάποιον λόγο έμεινα στον Skai, στο τρελό, χύμα, ελεύθερο πρωινό δίδυμο(μπορεί να κάνω και λάθος, εμένα αυτό μου βγάζουν, ψυχολόγος δεν είμαι να σας πω παραπάνω) το οποίο φιλοξενούσε νεοδημοκρατικά και συριζαία αγόρια… Και θα μου πεις, μια χαρά την ξεκίνησες τη μέρα, γιατί βάλθηκες να την κανιβαλίσεις, να κλονίσεις και το νεανικό και εύθραυστο νευρικό σου σύστημα;-και δίκιο θα έχεις- μα ο μαζοχισμός του δημοσιογράφου (ή του δυνάμει δημοσιογράφου) ξεπερνάει σε εύρος κάθε καλιγουλικό όργιο…
Το «τσιπροπούλι» (κατά το εξυπνοπούλι) έκανε λόγο για αναδιανομές πλούτου, ελάφρυνση των κατώτερων οικονομικά στρωμάτων, διαφάνεια, αλλαγές στην άσκηση νομοθετικής, και όχι μόνο εξουσίας, ευρώ, αλλά κατά πώς το γουστάρουμε, τέλος στα ρουσφέτια, εξυγίανση του δημόσιου τομέα της χώρας και λεφτά από δω, λεφτά από κει…. Η ΝΔ, έκανε λόγο για επαναδιαπραγμάτευση των όρων του Μνημονίου, (από κει που κάποτε δεν ήξερε καν τι σημαίνει η λέξη, που υπέγραψε για αυτό) και έλεγε περίπου τα ίδια με τον ΣΥΡΙΖΑ με άλλα, πιο…δεξιά (αλλά τι δεξιά, έχει χαθεί πλέον αυτό το «παρατσούκλι» του δεξιού και του αριστερού, όλοι γύρω από το κέντρο τριγυρνάν, ψάχνοντας να χτυπήσουν στόχο) λόγια…
Λίγο τ΄ότι μόλις είχα κάνει τον ελληνικό μου (αποφεύγω τους ξενόφερτους καφέδες, γιατί ο Μιχαλολιάκος θα μας δείρει-στηρίζω μόνο δικά μας προϊόντα και ΝΑΙ είναι ελληνικός και όχι τούρκικος), λίγο που δεν είχε ανοίξει ακόμη το μάτι, νόμισα προς στιγμήν ότι ακούω τον Παπανδρέου τον Γιώργο (θα μου πεις που τον θυμήθηκες μωρέ τριάντα χρόνια πεθαμένο-ναι, είδες τι βρώμικους συνειρμούς κάνει ένα αγουροξυπνημένο μυαλό;) που έλεγε ΑΚΡΙΒΩΣ τα ίδια!!! Και σου έρχονται οι κύριοι, γαλάζιοι, πράσινοι και σομόν (τι χρώμα δίνουμε στον ΣΥΡΙΖΑ;) και σου μιλάν για απόψεις που ποτέ ξανά δεν έχουν ειπωθεί, για προγράμματα που ποτέ ξανά δεν έχουν ξανακούσει οι Έλληνες, για αυξήσεις, για λεφτά, για, για…. «Ξυπνήστε ρε!!!» Μονολόγησα, μα μάλλον φώναξα, γιατί ταράχτηκα και η ίδια…
Ξύπνα Έλληνα!!! Παρθενογένεση στις προεκλογικές δηλώσεις δεν υπάρχει! Είμαστε στη μέση μιας προεκλογικής, πολιτικής δημοκοπικής δύνης, μιας απύθμενης υποκρισίας, μιας καταστροφικής ψευτοφιλολαϊκής κουλτούρας… Ο κυκλώνας έχει γίνει κλοιός που σφίγγει και απομακρύνει το οξυγόνο σου, απομακρύνει κάθε ένδειξη, κάθε ψήγμα ασφάλειας… Πού θα πάμε; Πού θα καταλήξουμε;
Ήδη από τον Νοέμβριο του ’09, ο τότε υπέρτατος Υπουργός Οικονομικών, ο κος Παπακωνσταντίνου, έγλυφε έξω, ζητώντας παράταση για εξυγίανση των δημοσιονομικών, έσκυβε κεφάλι γιατί έτσι έπρεπε να κάνει, και όταν επέστρεφε, έβγαινε με θράσος και σου έλεγε για αυξήσεις πάνω από τον πληθωρισμό, για τέλος της «ενοικίασης εργαζομένων» για φορολογικές ελαφρύνσεις…Τώρα, δε θυμάσαι; Ξέχασες ότι ο μισθός σου έγινε ένα τίποτα και οι φορολογικές σου υποχρεώσεις διογκώθηκαν; Ξέχασες το Ειδικό Τέλος Ακινήτων; Ξέχασες τα ότι στο σπίτι σου υπάρχει τουλάχιστον ένας άνεργος ή ένας που δουλεύει για την ψυχή της μάνας του (διότι είσαι θρασύς αν ζητήσεις να πληρωθείς τα δεδουλευμένα σου); Ξέχασες ρε Έλληνα; Πόσο επιλεκτική μπορεί να είναι αυτή η μνήμη σου… Δε βλέπω να ξεχνάς όμως τους Κολοκοτρώνηδες και τους Καραϊσκάκηδες, την Ακρόπολη, τα Μάρμαρα, τις γερμανικές αποζημιώσεις… Η δικαιοσύνη,ώ κοινόν αυτάδελφον Ελλάδος κάρα, μπορεί να είναι ελληνική ανακάλυψη, μα η σημασία της είναι παγκόσμια… Πώς μπορείς να ξεχνάς το ψέμα που σου τάισαν για να περάσουν τα δικά τους συμφέροντα… Πώς γίνεται ακόμα, να κρατάς σημαιάκια στα χέρια, πιστεύοντας πως «λεφτά υπάρχουν» (δεν έχει ξαναειπωθεί αυτή η φράση, είναι casus belli πλέον) και να περιμένεις ξανά να αποκτήσεις εύκολα λεφτά…
Πάλι με τον Έλληνα τα έβαλα… Δεν έχω κάποιο θέμα με τους ομοαίματους, ομόθρησκους, ομόεθνους…Αλλά, την Κυριακή αποφασίζουμε ξανά… Δεν έχω κάποια ιδέα για το πού θα έπρεπε να ρίξει κανείς το σαλιωμένο φακελάκι, μα ξέρω ότι αυτά που μου τάζουν, κάπου τα έχω ξανακούσει…Μα πουθενά δεν τα έχω ξαναδει…
Κουράστηκα!!! Με κούρασαν, μου στερούν τα όνειρά μου (σκέφτομαι)… Η ελπίδα είναι πιο ισχυρό συναίσθημα από τον φόβο, ναι, μα η ελπίδα μας έμεινε τελευταία…Την χάσαμε κι αυτήν…Πρέπει να κυβερνηθεί αυτή η χώρα, πάση θυσία!!!! Αλλά πώς; Πρέπει να ξανασταθεί στα πόδια της, πρέπει να κρατήσει τα παιδιά της, να τα ζήσει και να τα αναστήσει… Αλλά πώς…Με ποιους ηγέτες…Υπάρχουν άραγε πλέον ηγέτες; Υπάρχει καθαρή πολιτική; Υπάρχει αλήθεια στα λόγια κανενός;
«Είναι τόσο τραγικό το να γνωρίζεις ότι το μέλλον σου είναι κάπου εκεί έξω…από τα σύνορα»
Απλά πρωινές σκέψεις…

Προηγούμενο άρθροΚίνηση «ματ» ετοιμάζει ο Α. Σαμαράς
Επόμενο άρθροΤσίπρας: Όχι στον μνημόνιο, Ναι σε εθνικό σχέδιο
Γεννήθηκα στη δύση της δεκαετίας του ’80 ένα μεσημεράκι του Απρίλη, μέρα Τετάρτη. Κοινώς, κριός στο ζώδιο, με λέοντα ωροσκόπο και κυβερνήτη τον Άρη. Από τότε κι έχοντας ως γνώμονα τα παραπάνω, πολεμάω με όλα: με τη σχολή (Δημοσιοφραφία & ΜΜΕ στο ΑΠΘ), με τη δουλειά (ΑΝΤ1 97,5 – Θεσσαλονίκης), με όλους και μ’ εμένα. Θυμάμαι πάντα να φωνάζω ότι θέλω να γίνω δημοσιογράφος. Τώρα που είμαι, ψάχνω ό,τι κινείται γύρω από την πολιτική ζωή της χώρας και έχω μια έμφυτη τάση να το κρίνω. Πρότυπό μου η μία και μοναδική Μαλβίνα. Αγαπημένη ατάκα: «Το να μένεις στάσιμος σ’ έναν κόσμο που κινείται συνεχώς, είναι απλά σα να πηγαίνεις πίσω».

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.