Ένας καφές «πικρός»

0
588
ΠΗΓΗ cosmara.blogspot.gr
ΠΗΓΗ cosmara.blogspot.gr

Ο φραπές με το καλαμάκι είναι σύμβολο. Αναπαριστά το ελληνικό ραχάτι, το πολύωρο άραγμα και τα πειράγματα της παρέας. Την απόλαυση του ελεύθερου χρόνου, τη συναναστροφή με τους θαμώνες ή τους φίλους σου, το ρυθμικό κούνημα του ποδιού σύμφωνα με τη μουσική που βγαίνει από τα κρεμασμένα με γάντζους από το ταβάνι ηχεία.

Επιπλέον παρατηρείς τον κόσμο, παρακολουθείς μια πασαρέλα ανθρώπων που εναλλάσσονται μπροστά στα μάτια σου, συζητάς με ποδόσφαιρο και πολιτική, σπορ, ανάβεις τσιγάρο και σχηματίζεις κλήσεις  με το κινητό σου τηλέφωνα. Εντάξει, βρε αδελφέ όμως. Γιατί να πληρώνουμε το καφεδάκι μας 2 ή 3 φορές πάνω απ’ ότι σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες;

Μπορεί στην Ιταλία ο καφές να καταναλώνεται στη στιγμή, εκτός από τον καπουτσίνο που διαρκεί λίγο παραπάνω. Αντίθετα ο δικός μας ο φραπές, αν και λέγεται στιγμιαίος, μόνο … στιγμιαία δεν καταναλώνεται. Απαιτεί βαθύ άραγμα στον καναπέ της καφετερίας και μετά αρχίζει μια ολόκληρη τελετουργία. Δεν χωράει βιασύνη όταν τον απολαμβάνεις, αλλά αντίθετα πρέπει να  χαλαρώνεις πίνοντας μέχρι την τελευταία του σταγόνα.

Με πολύ ζάχαρη ή σκέτος, σίγουρα θα είναι πολύ «πικρός» τι στιγμή που θα βάλεις το χέρι στην τσέπη για να πληρώσεις καθώς ούτε λίγο ούτε πολύ στοιχίζει περισσότερο από 4,50 ευρώ,  με το παράδοξο εν τούτοις φαινόμενο οι καφετερίες να μην είναι ποτέ άδειες!

Η οικονομική αβεβαιότητα και η κρίση δεν έκλεισε ακόμη τους Έλληνες στο σπίτι, όσο κι αν οι ιδιοκτήτες των καφετεριών χρεώνουν έναν καφέ έως τέσσερις φορές πάνω από ότι χρεώνουν οι συνάδελφοι τους στην Ευρώπη. Μήπως θα πρέπει να ενημερωθούν για τα στοιχεία  που δημοσίευσε σε πίνακα η Mercer Human Resource Consulting στο Ιρλανδικό «Finfacts Ireland Business & Personal Finance Portal» για να επιμηκύνουν τη βιωσιμότητα των καταστημάτων τους;

Συγκεκριμένα ενώ στην Ελλάδα ένας καφές στοιχίζει 4,50 ευρώ, σε όλες τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες η τιμή του κυμαίνεται μεταξύ 2,30 και 3,50 ευρώ. Μόνη ακριβότερη ευρωπαϊκή χώρα από την Ελλάδα είναι η Γαλλία, όπου ο καφές στοιχίζει 4,60 ευρώ. Αν δεν αλλάξουν νοοτροπία οι δικοί μας οι μαγαζάτορες, όση ζάχαρη κι αν βάλεις, ο καφές στην Ελλάδα πάλι «πικρός» θα είναι…

[Γράφει η Άντζελα Ζιούτη / [email protected]]

Προηγούμενο άρθροΟι «εξομολογήσεις» ενός συγγραφέα
Επόμενο άρθρο«Βόμβα» Λαφαζάνη υπέρ χρεοκοπίας
Γεννήθηκα το Φεβρουάριο του ’68 στη Θεσσαλονίκη. Η μαμά λέει ότι εκείνη τη μέρα, χιόνιζε πολύ. Η συγκοινωνία είχε σταματήσει και το ολόλευκο αστικό τοπίο διακόπτονταν από τις βαθιές πατημασιές των περαστικών. Στην ίδια πόλη μερικά χρόνια μετά σπούδασα οικονομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Από τα οικονομικά όμως αγάπησα πιο πολύ την ποίηση. Τον Λειβαδίτη, τον Καρούζο, τον Πρεβέρ. Γιατί η επιστήμη σε μαθαίνει πως να κουμαντάρεις τα λεφτά. Ενώ η ποίηση πως να κουμαντάρεις τη ψυχή. Το 1999 εκδόθηκε η συλλογή μου «Ο Θεός κατοικεί σε ουρανοξύστη, 31 ποιήματα της πόλης» από τον Παρατηρητή. Λίγο αργότερα το 2003 κυκλοφόρησε από τα Ελληνικά Γράμματα «Η Αρχιτεκτονική των σιωπηλών ημερών». Το πρώτο μου μυθιστόρημα εκδόθηκε από τη Φερενίκη το 2009 με τον τίτλο «Ο ήλιος στο πάτωμα». Προφητικός τίτλος για μια χώρα που κατρακύλησε κατόπιν στο ναδίρ. Αρθρογραφούσα στην Karfitsa και τώρα στο Thinkfree. Ευτυχώς που η σκέψη δεν είναι Μερσεντές να κατασχεθεί. Γιατί εδώ σκεφτόμαστε ακόμη. Ελεύθερα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.