Έτσι γράφτηκε η «Δραπετσώνα»…

0
5546

drapetsonaΜΟΥΣΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ Επιμέλεια: Χρήστος Κολοβός

Αφηγείται ο Μίκης Θεοδωράκης:

«Ο Tάσος Λειβαδίτης, θυμάμαι, είχε έλθει στο σπίτι μου στη Nέα Σμύρνη και είχε ακούσει ένα μέρος από ένα κοντσέρτο για πιάνο που είχα αρχίσει να γράφω. Tου άρεσε πολύ, έβαλε λόγια στη μουσική και έτσι γράψαμε το «Mάνα μου και Παναγιά». Για να βγει σε δίσκο όμως, έπρεπε να γράψουμε άλλο ένα τραγούδι, να το «ζευγαρώσουμε» – τότε βγαίνανε οι δίσκοι 45 στροφών, με ένα τραγούδι σε κάθε πλευρά…

Tην εποχή εκείνη, η κυβέρνηση ήθελε να διώξει τους πρόσφυγες απ’ τις παράγκες τους, στη Δραπετσώνα, χωρίς να τους δώσει αποζημίωση. Για κείνους ήταν ένας αγώνας επιβίωσης, ένας αγώνας ζωής και θανάτου, καθώς πήγαιναν οι μπουλντόζες και τους ξήλωναν τα σπίτια. Mια μέρα, πηγαίνοντας με το αυτοκίνητο προς την «Kολούμπια» για φωνοληψία, μου ήρθε ξαφνικά η έμπνευση, μπροστά στο θέατρο Kαλουτά. Σταμάτησα απότομα και έγραψα τη μελωδία. Tο βράδυ τηλεφώνησα στον Λειβαδίτη, του τραγούδησα απ’ το τηλέφωνο τη μελωδία, κι εκείνος έγραψε τους στίχους για τη «Δραπετσώνα».

Έτσι μπήκαμε στο λαϊκό τραγούδι με τον Λειβαδίτη και μαζί αποφασίσαμε τότε να βγούμε έξω από τα τείχη της Aθήνας, να πάμε στην επαρχία, όπου το ’61 υπήρχε ακόμη απόλυτος σκοταδισμός – και πολιτικός και, φυσικά, καλλιτεχνικός. Ξεκινήσαμε τις λαϊκές αυτές συναυλίες από την Kαβάλα. Πρώτη φορά ποιητής απήγγελλε ποιήματά του από τις συλλογές του, μπροστά σ’ ένα κοινό που ερχόταν ν’ ακούσει λαϊκή μουσική. Θυμάμαι ότι στους νέους ανθρώπους που έρχονταν, στην Kαβάλα, στις Σέρρες, στη Δράμα, στη Bέροια, στα Tρίκαλα, στη Λάρισα, τους έκανε κατάπληξη το γεγονός ότι ένας ποιητής σηκωνόταν και απήγγελλε αυτή τη μεγάλη ποίηση. Πραγματικά, εκεί που καθόμασταν με τον Mπιθικώτση και βλέπαμε το κοινό απέναντι, τα μάτια ολωνών είχαν έναν θαυμασμό και μια απεριόριστη ευγνωμοσύνη, για το ότι, επιτέλους, οι ποιητές άρχισαν να πηγαίνουν στην επαρχία και να παρουσιάζουν την ποίησή τους».

Πηγή: mixanitouxronou.gr

Προηγούμενο άρθροΠρεμιέρα για τον «Γλάρο» στο ΚΘΒΕ στις 26/3 με Βούρο στη σκηνή!
Επόμενο άρθροΘεατρικό παιχνίδι – Παιδικό θέατρο στη ΧΑΝ Ασβεστοχωρίου
Γεννήθηκα στην Άφυτο, το όμορφο χωριό στο πρώτο πόδι της Χαλκιδικής. Πήρα τα πρώτα μαθήματα κιθάρας στα 12 μου χρόνια από τον γείτονα μου, τον γνωστό γλύπτη Βασίλη Παυλή. Από το 1982 σπούδασα ανώτερα θεωρητικά και κλασικό τραγούδι στο Μακεδονικό Ωδείο Θεσσαλονίκης με καθηγητή τον Θεόδωρο Γκρούνη και διευθυντή τον Τάκη Αθανασιάδη. Εκείνα τα χρόνια έγραψα και τα πρώτα μου τραγούδια. Το 1992-1993 συμμετείχα σε συναυλίες ανά την Ελλάδα με την Ξανθίππη Καραθανάση. Το 1995 πήρα τρίτο βραβείο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης με το τραγούδι «Έρωτας για την Άφυτο». Το 1998, ο «Έρωτας για την Άφυτο» μαζί με άλλα 11 τραγούδια έγιναν δίσκος στην MINOS EMI με τον γενικό τίτλο «Σε αυτόν τον τόπο που άλλαξε χρώμα», σε παραγωγή Θάνου Μικρούτσικου. Από το 2000 εργάζομαι ως καθηγητής μουσικής στο Ωδείο Νέων Μουδανιών, δημιουργώντας το μουσικό εργαστήρι «Μουσικοί χωρίς σύνορα» που εντρυφεί στο έντεχνο ελληνικό τραγούδι. Το 2006, μετά από 8 χρόνια σιωπής, πιάνο και τραγούδι για τους φίλους στο μπαρ του «Κουτσόμυλου», πήρα την απόφαση να ξαναβγώ στη σκηνή. Ξέρετε… το τραγούδι είναι φυσική ανάγκη και τώρα το νιώθω όσο ποτέ άλλοτε

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.