Αγκαλιάστε τον “χρυσαυγίτη” της διπλανής πόρτας!

2
663

Γράφει ο Θέμης Παρλαβάντζας / [email protected]

Tέλη της δεκαετίας του ’50. Ο μπαρμπα Αλέκος, μετά από κάποια χρόνια σωφρονισμού στη φυλακή, 12 περίπου χρόνια, είναι και πάλι ελεύθερος να ξαναγκαλιάσει τα παιδιά και τη γυναίκα του. Κομουνιστής ο μπαρμπα Αλέκος, χωρίς όμως να έχει σχέση με τον κομουνισμό, όταν τον μπουντρούμιασαν το 1947. Έτυχε να έχει διαφορές για τα βοσκοτόπια με κάποιον άλλον χωριανό του, δεξιό, ακροδεξιό μάλιστα, και χωρίς καν να το καταλάβει βρέθηκε στη φυλακή με τη ρετσινιά του κομουνιστή. Βγήκε όμως κομουνιστής από τη φυλακή ο μπαρμα Αλέκος! Πώς; Αφού αυτή την ταυτότητα του έδωσαν, ποια άλλη ταυτότητα θα έπαιρνε; Κάτι οι κουβέντες με τους άλλους κρατούμενους, κάτι η αντίδραση για την αδικία που δέχθηκε, κάτι η απλοϊκή γοητεία μιας νέας  ιδεολογίας που είχε κερδίσει πολλούς, έκαναν τον μπαρμπα Αλέκο κομουνιστή. Έτσι πορεύτηκε μετά ο μπαρμπα Αλέκος στη ζωή του. Ως κομουνιστής. Τόλεγε και καυχιόταν! Είχε βλέπετε και τα παράσημα της φυλακής! Ξεχνιούνται 12 χρόνια μπουντρούμιασμα;

Θα μου πείτε, βέβαια, τί σχέση έχει ο μπαρμπα Αλέκος με τη Χρυσή Αυγή;  Απαντώ. Τεράστια!

Αλήθεια, πιστεύετε πως όλοι οι συμπαθούντες τη Χρυσή Αυγή είναι αυτά τα θρασύδειλα γομαράκια που μαζεύονται μικρά μπουλούκια και τουλουμιάζουν κακόμοιρους μετανάστες; Δηλαδή πιστεύετε πως το περίπου 10% των δημοσκοπήσεων που ‘’χτυπά’’ αυτή τη στιγμή η Χρυσή Αυγή, είναι όλοι τους οι χτισμένες φασιστοειδείς ντουλάπες που πρέπει να απομονωθούν τελείως από την ‘’προοδευτική’’ κοινωνία μας;

Λάθος θεώρηση! Είναι ο Γιώργος, η Μαρία, ο Νίκος, ο Μπάμπης, ο Μάκης, η Τασία της διπλανής πόρτας που δεν είχαν ποτέ σχέση με τα πολιτικά! Κάποτε μάλιστα είχαν πιστέψει και στην αλλαγή, αλλά αφού δεν μπήκαν στο δημόσιο όπως ο κολλητός τους, που είχε μεγαλύτερο δόντι, τα πήραν στην ‘’κράνα’’. Είναι αυτοί που μπήκαν κλέφτες στο σπίτι τους και η αστυνομία τους είπε ‘’να πάτε στη Χρυσή Αυγή να σας βοηθήσει’’. Και πήγαν! Είναι αυτοί που έβλεπαν να μη βρίσκουν δουλειά και τις δουλειές τους να τις έχουν οι μετανάστες, ή τουλάχιστον έτσι άκουγαν από τα κανάλια. Είναι αυτοί που συνοδεύουν τα παιδιά τους στο φροντιστήριο γιατί φοβούνται μην τους επιτεθούν! Είναι αυτοί που πηγαίνουν μέχρι το super market για ψώνια και πιστεύουν πως ή δεν θα γυρίσουν στο σπίτι τους ή θα τους ληστέψουν στο δρόμο. Είναι αυτοί που είδαν ένα πολιτικό σύστημα να κωλοτουμπιάζεται όλη μέρα και να τους κόβει μισθούς και συντάξεις, για το καλό της Ελλάδας.  Αφού δεν είχαν πολιτική συνείδηση τί θα την έκαναν λοιπόν την οργή τους, αν όχι εκδίκηση; Και ποιος πλασαρίστηκε ως ο μεγάλος εκδικητής που θα βάλει με τη γροθιά του τα πράγματα σε τάξη; Μα φυσικά η Χρυσή Αυγή και ο Μιχαλολιάκος! Πέσαν και τα τραμπουκοχαστούκια στην Κανέλλη  (παρεμπιπτόντως πολλοί είναι αυτοί που τη μέμφονται για τον λεκτικό τραμπουκισμό της) και νάσου ένα 10%. Εκδικητικό, τιμωρό! Απειλητικό για τη δημοκρατία!

Και ρωτάω εγώ τώρα! Εμείς, οι ‘’ορθά’’ σκεπτόμενοι, θα απομονώσουμε αυτόν τον άνθρωπο; Τον θολωμένο, τον οργισμένο, τον απολιτίκ ή αν θέλετε τον αφελή με τα πολιτικά πράγματα; Θα τον κάνουμε χρυσαυγίτη κανονικό; Η εύκολη καταγγελία και ο στιγματισμός οποιουδήποτε δηλώνει συμπαθών της Χρυσής Αυγής, τον φέρνει ακόμη πιο κοντά στην αγκαλιά του ναζιστικού μορφώματος. Πολλές φορές οι ταυτότητες που μοιράζουμε σε συγγενείς, σε φίλους, σε γνωστούς, είναι αυτές που θα κουβαλούν τελικά σε όλη τους τη ζωή. Ας μην τους αφήσουμε βορά στη ναζιστική προπαγάνδα!

Κακός σύμβουλος ή ανασφάλεια, η ξενοφοβία, η φτώχεια, η ανεργία, η ανέχεια, η απουσία προοπτικής και ελπίδας!

Ο δόλιος σφετερισμός των προβλημάτων του κόσμου από τη Χρυσή Αυγή, θα πρέπει να ξεσκεπάζεται καθημερινά και να γίνεται παραλληλισμός με ανάλογες  τακτικές ομοϊδεατών τους ναζιστών και φασιστών, που τους έφεραν τελικά στο παρελθόν στην εξουσία, με τα τραγικά αποτελέσματα για την ανθρωπότητα που όλοι γνωρίζουμε. Το μαύρο σκοτάδι που ευαγγελίζονται για το αύριο, φοβάται μόνο το φως! Όχι τη βία εναντίον τους, μόνο το φως. Και φως είναι ο διάλογος, τα επιχειρήματα, η ιστορία, η λογική.

Η ανασφάλεια που βιώνουμε και το κλείσιμο στον εαυτό μας και στη μικροφυλακή του διαμερίσματός μας, δεν προοιωνίζονται ένα καλύτερο αύριο. Ανάγκη πρώτιστη και σημαντική είναι να μοιραστούμε τον πόνο μας με τους άλλους και να ακούσουμε το δικό του. Να σταθούμε αλληλέγγυοι, όρθιοι, υποστηρικτικοί και με φωνή, δίπλα σε ανθρώπους που τους καθοδηγεί μόνο η οργή τους.

 Πλανεμένοι άνθρωποι είναι όχι φασιστικά καθήκια! 

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Είναι αλήθεια, ότι η απελπισία χρειάζεται υποστήριξη και αυτό φαίνεται να παρέχει η Χ.Α. Καλύπτει την ανάγκη του απλού πολίτη, του μπάρμπα Αλέκου να ανήκει κάπου, που θα βρεί το δίκιο του…? Δυστυχώς, η κοινωνία μας μεταπολεμικά και μετεμφυλιακά στήθηκε στον παραλογισμό του “ανήκειν” με κριτήρια “προστασίας” και “ρεβανσισμού”. Το κράτος στήθηκε στην λογική δίνω-παίρνω και όχι προσφέρω και ανταμοίβομαι για το έργο μου. Δυστυχώς η κρίση θα οξύνει το φαινόμενο και τότε θα είναι αργά για αγκαλιές….δεν είμαι σίγουρος, ότι κανένας σήμερα είναι διατεθειμένος να ακούσει , επικρατεί πάλι, ο ρεβανσισμός και η προστασία!

  2. Φίλε ή φίλη JC την υποστήριξη και την ασφάλεια οφείλει να την παρέχει το αστικό κράτος. Τώρα για ποιο αστικό κράτος μιλάμε στην Ελλάδα είναι άλλη συζήτηση. Η ανυπαρξία του αστικού κράτους τα τελευταία χρόνια και η εκτροπή του σε κομματοκρατική δικτατορία, αλλά και η σοσιαλοθολούρα της αριστεράς με την αφέλεια μέχρι χαζομάρας που τη χαρακτηρίζει, έχουν θεριέψει τόσο το φαινόμενο χρυσή αυγή που θα πρέπει εμείς οι πολίτες να περιφρουρήσουμε αυτή τη χωλή δημοκρατία μας. Και η χρυσή αυγή είναι μια καλή άσκηση για τον καθένα μας.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.