Αμόλα καλούμπα… κι όποιον πάρει η Τρόϊκα!

0
572

 Scarpina Solla / Αφιερώνει η Ελένη Σκάρπου

V   Θα έλεγα… “Cyprus welcome to the club”, αλλά άλλο τα δικά μας κουρέματα κι άλλο τα δικά τους. Εμείς ξεκινήσαμε από κουπ, ενώ οι Κύπριοι πάνε κατευθείαν για version γουλί με την ψιλή. Κούρεμα στις καταθέσεις με το καλημέρα σας, με επιφύλαξη για τους καταθέτες κάτω των 100.000 ευρώ. Ντόπιοι και ξένοι καταθέτες, λεφτάδες ή δουλεμένοι άνθρωποι… όλοι θα πάρουν την λαχτάρα τους, όμως έτσι είναι αν έχεις την Μέρκελ σε εγρήγορση πάνω από το κεφάλι σου. Ο πρόεδρος Αναστασιάδης πάντως άρχισε τις απειλές του στυλ «Να πείτε χαιρετίσματα σ’ εκείνη… την Μέρκελ ντε», βλέποντας πως δεν θα συμπληρωθούν τα 29 «ναι», ώστε να ψηφιστεί το νομοσχέδιο που θα συναινεί στην φορολόγηση των καταθέσεων -τύπου βαθιά πληγή με ξυραφάκι από εκείνα τα παλιά με την αιχμηρή λεπίδα.

V   Παλιά μου τέχνη κόσκινο. Στο παιχνίδι μπαίνουμε κι εμείς. Το απόγευμα ο Σάμι, ο Μπένι κι ο παππούς Κουβέλης συνεδριάζουν και για την Κύπρο, γιατί αν δεν δείξουμε καλή διαγωγή… πως θα πάρουμε το 12άρι στην Eurovision φέτος; Εύχομαι πάντως το τρεις εξαμαρτείν να μην καταστρώνει σχέδιο βοήθειας-διάσωσης και στείλει τους Κύπριους τέρμα γκρεμού αρχές εξαθλίωσης, όπως την Ελλάδα. Τα υπόλοιπα που θα πέσουν στο βαρύ τραπέζι από καρυδιά με καλοσμιλεμένα σκαλίσματα (έτσι τα φανταζόμουν πάντα τα έπιπλα στο Μέγαρο Μαξίμου)… γνωστά. Ψιλοκουβέντα για απολύσεις δημοσίου και αλλαγές. Ναι ναι… πάλι αλλαγές. Ούτε τα φίδια, ούτε ο καιρός… τόσες αλλαγές.

V   Αλλάζοντας θέμα… την Κυριακή πήγα θέατρο. Δεν θα πω τι είδα… αλλά δίπλα μου η γιαγιά ξεχώριζε τα καλύτερα ποπ κορν από το χαρτονένιο κουτάκι της και τα έδινε στον παππού. «Πάρε τα καλά εσύ» του έλεγε κι εκείνος άνοιγε απλά τις χούφτες του. Εγώ άνοιγα τα χέρια μου κάθε φορά που ήταν να χειροκροτήσω ατάκα του ηθοποιού για το ελληνικό δημόσιο και τα πασαλείμματα του, την πολιτική και τα λαμόγια της και μια σειρά από αναφορές στην κρίση και τα καταντήματα της πάνω στα κορμιά μας, τις τσέπες μας, τις σκέψεις μας.

V   Σκεφτόμουν παρατηρώντας τον χαιρετισμό του Κατίδη και τα τόσα status στο facebook, πόσο πέρασε μέσα μας το «Εγέρθητω» του Μιχαλολιάκου, πόσο εύκολα μπορεί να χειραγωγήσει το ποδόσφαιρο, πόσο τεντώνει η γλώσσα μας όταν πρόκειται να κράξουμε. Κράζοντας λοιπόν τον ποδοσφαιριστή –πρώην να τον θεωρήσω καλύτερα γιατί η διακοπή συμβολαίου από την ΑΕΚ έρχεται ζεστή λίαν συντόμως και μάλιστα από προεδρικά χέρια- ακούσαμε τα πάντα. Από το «χαιρέτισε έναν φίλο του» μέχρι το… «δεν ήξερε τι σήμαινε αυτός ο χαιρετισμός», κι από το «έτσι χαιρετούσαν οι Δωριείς» ως το… «τιμωρείστε με, θα το δεχτώ»… το κεφάλαιο αυτό γράφτηκε στην ιστορία και θα καταχωρηθεί στα αγαπημένα.

V   Αγαπημένη ήταν κάποτε η Καθαρά Δευτέρα, γιατί ήταν κάτι διαφορετικό εντός του έτους, κάτι σαν αποτοξίνωση, κάτι σαν επιστροφή στην φύση, κάτι σαν χαρά που έρχεται το Πάσχα σε 40 μέρες. Φέτος είπα… πάλι φασολάδα. Χαλβά και ελιές φάγαμε και χθες. Και πόσες φορές θα πετάξουμε αετό αυτή την χρονιά; Για την λαγάνα δεν θα μιλήσω. Δεν την αναζήτησα σε κανέναν φούρνο, αλλά στο ταβερνάκι που έφαγα μου έφεραν ψωμί με σουσάμι και δεν μου έκανε κέφι να πω… φέρτε μου κι έναν ταραμά.

V   Ταράμ ταράμ ταράμ… άρχισαν τα όργανα και εμείς θα το χορέψουμε το harlem shake με όση δόση δόση βλακείας μας έχει απομείνει, διότι έτσι αισθάνομαι κάθε φορά που διαβάζω δήλωση του Παπαγεωργόπουλου από το κελί 33 του πόνου του. Η συγκεκριμένη κυκλοφόρησε στην εφημερίδα «Τα Νέα». «Κάποιοι κοιμούνται. Η ώρα είναι 5 το πρωί. Άραγε οι δικαστές μου κοιμούνται; Το εύχομαι…Σε 20 τετρ. μέτρα 10 άτομα! 10 κρεβάτια, 5 ντουλαπάκια, 2 τραπεζάκια, 4 σκαμπό, 1 ψυγειάκι, 30 τσάντες, παράθυρα ψηλά να μη βλέπεις τον ορίζοντα, μία τουαλέτα για 10 άτομα…». Μόνο ο Νίκος Ξανθόπουλος και η Μάρθα Βούρτση λείπουν από τα γραμμένα του Bill κι ένα τραγούδι με τίτλο «Καίει η μάνα μου στο μνήμα» για να την ζήσουμε την σαπουνόπερα.

V   Πέρα από τον Ατλαντικό η Βραζιλία έχει πνιγεί και πληγεί από τις φονικές πλημμύρες και δίπλα μας, στην Ιταλίκή Σικελία… η Αίτνα «ξύπνησε» πάλι και η λάβα της εκτινάσσεται χιλιόμετρα προκαλώντας καταστροφές και σπέρνοντας φόβο. Φοβάμαι μήπως παρασυρθώ μιλώντας για τον Φραγκίσκο, που ενθρονίζεται σήμερα, και πω κάτι παραπάνω από όσα πρέπει να μοιραστώ μαζί σας. Πήγε κι ο Βαρθολομαίος πάντως και προς ενημέρωση σας λέω ότι αποσπάσματα του Ευαγγελίου θα αναγνωστούν αυτή τη φορά στα ελληνικά αντί για λατινικά, διότι ο νέος Πάπας το επέλεξε.

V   Ο Σαμαράς επέλεξε να γίνει ΜΠΑΟΚ κι όχι ΠΑΟΚ. Μέχρι εκεί φτάνει το χιούμορ του, νομίζοντας πως έτσι θα γίνει ξαφνικά ανάρπαστος και αξιαγάπητος. Μη θυμηθώ την έκρηξη στο κέντρο της πόλης την Κυριακή, με αφορμή την παρουσία του στη Θεσσαλονίκη. Μη θυμηθώ ότι χρησιμοποίησε πρωθυπουργός-πράμα τη λέξη οπαδός… και όχι φίλαθλος. Αλλά τι να περιμένει κανείς; Τα καλά παραδείγματα κρύβονται πια μόνο πίσω από τα μαθηματικά κι όχι πίσω από τους ανθρώπους.

V   Δεν λέω… είναι απόλυτα ανθρώπινο να προστατεύεται ο καταναλωτής από την κοροϊδία που λανσάρουν με θράσος κάποιοι, αλλά enough με τα αλογίσια εδέσματα και τους βαφτισμένους κιμάδες. Προφανώς έχουμε φάει διάφορα που δεν μάθαμε ποτέ και καλό θα ήταν να μαγειρεύουμε και λίγο, για να μπορούμε να ξεχωρίζουμε τις αυθεντικές γεύσεις. Ίσως δεν συζητούσαμε τώρα για τον δήμο που τάϊσε –χωρίς να ξέρει- τους άστεγους με κεφτεδάκια αλόγου και πως εμείς ταϊστήκαμε με τα αντίστοιχα νομίζοντας ότι τρώμε χοιρινό ή μοσχάρι.

V   Ο ύπνος τρέφει τα παιδιά κι ο ήλιος τα μοσχάρια… κι επειδή σήμερα, δόξα τω θεώ, το φως ρέει από την μπαλκονόπορτα άφθονο, ελάτε να χαλαρώσουμε το κορμί μας πάνω σε ένα βαμβακοαναθρεμμένο συννεφάκι παρέα με τον Έντγκαρ Άλαν Πόε.

«Δέξου αυτό το φιλί στο μέτωπο σου.

Τώρα που ξεχωρίζουμε θα σου τα’ ομολογήσω:

Δεν είχες άδικο να λες πως όλη μου η ζωή εστάθηκ’ ένα όνειρο.

Κι αν η ελπίδα επέταξε μια νύχτα,

είτε μια μέρα,

είτε σε μια οπτασία,

ή μέσα στο άπειρο,

είναι γι’ αυτό λιγότερο φευγάτη;

Ό,τι θωρούμε ή φαινόμαστε,

Δεν είναι παρά ένα όνειρο μέσα σε κάποιο όνειρο»

 (Απόσπασμα από το «Όνειρο σ’ ένα όνειρο»)

 

 

Προηγούμενο άρθροΕπιμένετε ακόμη ότι θα… καθίζατε στο τραπέζι τους δανειστές;
Επόμενο άρθροΟι νέοι θέλουν να κάνουν μπίζνες στη Ρωσία και όχι στη Δύση
Σίγουρα από κάπου ξεκίνησα και σίγουρα κάπου θα φτάσω. Οι φίλοι μου λένε ότι δεν έχω έναν προορισμό, αλλά πολλούς γιατί όλο κάπου είμαι κι όλο κάτι κάνω. Εγώ λέω πως κάνω αυτό που μου αρέσει… σκέφτομαι και λειτουργώ ελεύθερα. Στον 1055 Rock, 19.00-22.00 από Δευτέρα έως Παρασκευή με μουσική που «σκαλώνει» στα αυτιά αλύπητα και έντονα. Ολημερίς κι ολονυχτίς στην «υπηρεσία» του thinkfree.gr που θυμίζει τον γύρο της Καραϊβικής με βανάκι και ρουφηξιές από cuba libre! Μέχρι τώρα άρθρα μπόλικα, τηλεοπτική και κινηματογραφική παραγωγή, ραδιόφωνο και τηλεόραση σε σαλονικιώτικο επίπεδο και πολλές γεύσεις από παρεΐστικες δουλειές. Το πιο φωτεινό μου σημείο… η καταγωγή μου (Αγιά-Πάργας). Το πιο μελανό μου σημείο… Γιατί δεν ρωτάμε τον Τσακ Νόρις που βλέπει πίσω από τα προφανή;

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.