Αποτιμώντας το δημοψήφισμα

0
865
dimopsifisma-614x390
Γράφει ο Τάσος Μπανιώρας
Η 1η εβδομάδα μη κανονικότητας πέρασε. Ελπίζουμε να είναι και η τελευταία αν και προσωπικά το θεωρώ δύσκολο, μακάρι να διαψευσθώ. Θα επιχειρήσουμε μία σύντομη σχετικά πρώτη αποτίμηση. Το σκηνικό άλλωστε είναι τόσο ρευστό που τα δεδομένα και οι εξελίξεις αλλάζουν ανά ώρα.
Καταρχήν να πω, ειδικότερα σε φανατισμένους υποστηρικτές του Όχι οι οποίοι χόρευαν στο Σύνταγμα, πως τώρα αρχίζουν τα δύσκολα.
Η πλευρά του Όχι κέρδισε κυρίως για λόγους αγανάκτησης. Με το Ναι συντάχθηκαν περισσότερα κόμματα, περισσότερες προσωπικότητες και οι περισσότεροι επαγγελματικοί σύλλογοι και επιμελητήρια. Ωστόσο η έλλειψη ενός ηγέτη σαν εναλλακτική λύση καθώς και πρόσωπα τα οποία είτε έχουν προσφέρει είτε όχι στη συνείδηση του κόσμου είναι φθαρμένα συνετέλεσαν στην επικράτηση του Όχι. Αρχικά με την αναγγελία του δημοψηφίσματος ο Τσίπρας ίσως προσδοκούσε ακόμη και 70%. Ωστόσο τα αντανακλαστικά της απέναντι πλευράς, η οποία δεν έχει συνηθίσει να φανατίζεται και να κατεβαίνει στους δρόμους έπιασαν και παρουσίασαν μία δυναμική η οποία είναι μειοψηφούσα, ετερόκλητη πολιτικά όμως με κοινές ιδέες για το σήμερα ανεξάρτητα το που βρίσκονταν ο καθένας χθες.
Η πολιτική πίεση που ασκήθηκε από το «Ναι» ανάγκασε τον Πρωθυπουργό στο χθεσινό διάγγελμα να δηλώσει πως δεν έχει εντολή για ρήξη. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό.
Τι προσδοκάμε με το Όχι;
Ο Πρωθυπουργός, ο (πρώην πλέον) Υπ.Οικ και το σύνολο της Κυβέρνησης υποσχέθηκαν μεταξύ άλλων:
1. Συμφωνία σε 48 ώρες.
2. Ανοιχτές οι τράπεζες την Τρίτη.
3. Κανένα πρόβλημα με μισθούς και συντάξεις.
4. Κανένα κούρεμα καταθέσεων.
5. Όχι Grexit.
6. Όχι διεθνής απομόνωση και έξοδος από την Ε.Ε.
7. Όχι παράλληλο νόμισμα.
Τα 1 και 2 θεωρώ εξαιρετικά δύσκολο έως απίθανο να συμβούν. Μακάρι να κάνω λάθος ή μακάρι η συμφωνία να έρθει έστω εντός της εβδομάδας. Επίσης κρατώ μία επιφύλαξη για το πόσο καλή θα είναι η συμφωνία δεδομένου πως η ζημιά που έγινε από τις κλειστές τράπεζες έχει αποδυναμώσει πολύ την Οικονομία. Χωρίς συμφωνία και έχοντας τελειώσει η ρευστότητα στις τράπεζες για να υλοποιηθούν τα υπόλοιπα θα πρέπει είτε να μην πληρώσουμε είτε να βγάλουμε παράλληλο νόμισμα. Έχοντας μία συμφωνία με την Ευρώπη οι κλυδωνισμοί θα είναι λιγότεροι και πιο ήπιοι για αυτό είναι αναγκαία δεδομένου πως άλλες χρηματοδοτικές πηγές (Κίνα, Ρωσία) έχουν αρνηθεί τη βοήθεια.
Το Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών και η παραίτηση Βαρουφάκη (ομολογία αποτυχίας της διαπραγμάτευσης από πλευράς μας) συντελούν στο να έχουμε ελπίδες για κάτι καλύτερο. Ωστόσο αυτό εξαρτάται και από τους έξω αλλά και από το αν θα παρουσιάσουμε ρεαλιστικές λύσεις. Η Ελλάδα χρειάζεται για να ανακτήσει την εμπιστοσύνη των «θεσμών» (σικ) αλλά και για να αλλάξει αυτή η χώρα να γίνουν μεταρρυθμίσεις. Αν δεν καταφέρουμε να δείξουμε ότι θα ξοδεύουμε όσα κερδίζουμε μέσω ενός εξορθολογισμένου κράτους και με δίκαιο φορολογικό σύστημα προς τις επιχειρήσεις τότε και ολοκληρωτικό κούρεμα χρέους να έχουμε σε λιγότερο από 5 χρόνια θα είμαστε σε παρόμοια κατάσταση.
Ο Αλέξης Τσίπρας στο εσωτερικό της χώρας αυτή τη στιγμή είναι ο κυρίαρχος παίκτης του παιχνιδιού. Το θέμα είναι να γίνει παίκτης και στο εξωτερικό. Αν νομίζει πως θα αλλάξει η Ευρωζώνη επειδή η Ελλάδα είπε όχι στην λιτότητα σε ένα δημοψήφισμα ίσως παραγκωνιστεί γρήγορα. Αν μπορέσει να παίξει επικοινωνιακά στο εξωτερικό το ίδιο καλά με το εσωτερικό ίσως να μακροημερεύσει.
Τέλος πρέπει να σταματήσει το κλίμα του διχασμού. Αυτή ήταν προσωπικά η μεγαλύτερη ένσταση που προέβαλα όσον αφορά τη διαδικασία. βρεθήκαμε να μαλώνουμε μεταξύ μας για μία συμφωνία που μας έφερε η Κυβέρνηση και το 95% (ή παραπάνω) των Ελλήνων δεν καταλαβαίνει. Επομένως πρέπει να σταματήσουν οι αφορισμοί και η κακοπροαίρετη κριτική. «Μαλώστε» όσο θέλετε αλλά κάντε το με επιχειρήματα όχι με αναχρονιστικούς όρους περασμένων δεκαετιών.
Τα κανάλια
Το σύνολο των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών στάθηκε ανοιχτά υπέρ του Ναι. Στην τελική αυτό δημιούργησε συσπείρωση στο Όχι. Τα κανάλια, θυμήθηκαν πολλοί να πούνε πως είναι διαπλεκόμενα. Αυτό όμως το θυμόμαστε κατά το δοκούν. 5 μήνες που η Ελλάδα κρεμιόταν από μία κλωστή τα ρεπορτάζ ανέφεραν τον κυβισμό της μηχανής του Βαρουφάκη. Οι δε Συριζαίοι φιλοξενούμενοι τύγχαναν ευνοϊκής μεταχείρισης μέχρι το δημοψήφισμα. Να μην αναφέρουμε την μεταχείριση προεκλογικά.
Σε όσους (καλώς) παροτρύνουν να κλείσουμε την τηλεόραση θα διαφωνήσω. Το θέμα είναι να μπορείς να καταλάβεις πότε ο εκάστοτε δημοσιογράφος προσπαθεί να σε καθοδηγήσει, να σε δημαγωγήσει και να σε χειραγωγήσει. Η ενημέρωση πλέον γίνεται από πολλαπλές πηγές. Η τηλεόραση είναι ένα από αυτά. Πλέον υπάρχουν τρόποι να διασταυρώσεις γρήγορα πληροφορίες και να επιλέξεις εσύ αν αυτό που σου παρουσιάζουν είναι σωστό ή όχι. Ακόμη δεν είναι όλοι οι δημοσιογράφοι στο ίδιο καζάνι της παραπληροφόρησης. Και σας παρακαλώ να προσέχετε πέραν της τηλεόρασης όλα τα παραπλανητικά site που αναπαράγονται με ιδιαίτερη ευκολία στο Διαδίκτυο.
Για την ιστορία να αναφέρουμε πως ο Κώστας Καραμανλής το 2004 εκλέχτηκε με βασική του δέσμευση τον «Βασικό Μέτοχο». Έναν νόμο ο οποίος απαγόρευε σε καναλάρχες να έχουν εταιρείες οι οποίες εμπλέκονται σε ανάληψη δημόσιων έργων. Ο νόμος κόλλησε σε κανονισμούς της ΕΕ περί ανταγωνιστικότητας και ελευθερίας της οικονομίας. Μακάρι από τότε να είχαμε υποψιαστεί τι ρόλο παίζουν συγκεκριμένα συμφέροντα και να είχαμε τα μάτια μας ανοικτά, όχι μόνο τις τελευταίες 5 μέρες.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.