Από την Κέρκυρα στο Μπερναμπέου

2
546

Εβδομαδιαίος Αθλητικός Αχταρμάς

με τον Δημήτρη Πετρίδη
                Ίσως ν’ αποτελεί αδικία του χειρίστου είδους, ωστόσο συμβαίνει: ναι, ο 7άχρονος Γιωργάκης μπορεί να παρέδωσε ένα λογοτεχνικό κομψοτέχνημα ως απάντηση στην άσκηση για το σπίτι “Πως περάσατε το καλοκαίρι;” («Καλά», ήταν το πλήρες κείμενό του), όμως την ίδια ώρα το απόλυτο φυτό της δευτέρας δημοτικού, ο εγωμανής μα ταλαντούχος Γιαννάκης, έγραψε μία έκθεση που θα έκανε ακόμα και το Μολιέρο να βροντοφωνάξει “Π’ ανάθεμά σε Γιαννάκη, γιατί μ’ ανάγκασες να δω την αλήθεια; Γιατί να είμαι τόσο ατάλαντος κι εσύ τόσο προικισμένος;”
                Έτσι λοιπόν, αν επιλέξουμε να υποδυθούμε το ρόλο ενός «τροποποιημένου» Οβελίξ, ο οποίος σε μικρή ηλικία έπεσε στο καζάνι των ατυχών παρομοιώσεων, θα μπορούσαμε να πούμε ότι το σύνολο του αθλητικού κόσμου είναι μια διευρυμένη δευτέρα τάξη δημοτικού. Και, όπως σοφά μας δίδαξε το παράδειγμα της κόντρας Γιωργάκη- Γιαννάκη, καμιά φορά δεν αρκεί η δική σου προσπάθεια.
                Ας πούμε…
·          Μπορεί στη Superlegue, αυτό το μαγευτικό ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα που σε κάνει να σκέφτεσαι συνεχώς τη μορφίνη και το αν είναι ικανή να σε ανακουφίσει από το μαρτύριο της παρακολούθησης ενός εγχωρίου ματς, ο Ολυμπιακός να πέρασε από την Κέρκυρα με 4 γκολ του, φορμαρισμένου εσχάτως, Πάντελιτς, μπορεί ο Παναθηναϊκός να κατάφερε να υπερκεράσει και το ψυχολογικό εμπόδιο της μη παρουσίας του προπονητή του στη Νέα Σμύρνη (λοίμωξη του αναπνευστικού ο Φερέιρα) και να κέρδισε 1-2 τον Πανιώνιο, μπορεί η ΑΕΚ να έβαλε από κάτω και τον ΠΑΣ (2-1) και να παρέμεινε στην κορυφή της βαθμολογίας, αποδεικνύοντας πως τα απλήρωτα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα, ωστόσο όλα αυτά μαζί αντιπροσωπεύουν το «Καλά» του Γιωργάκη. Ο Μολιέρος κρύβεται στο απόλυτο ποδοσφαιρικό ντέρμπι, τη μητέρα των μαχών, το ματς της χρονιάς (μόλις σημειώθηκε ρεκόρ κοινότοπων εκφράσεων…), το μεγάλο clasico: το Ρεάλ- Μπαρτσελόνα, που διεξήχθη το περασμένο Σάββατο και βρήκε θριαμβεύτρια, γι’ ακόμα μία φορά, τη δεύτερη με 1-3. Ενδεχομένως, λοιπόν, πριν την έναρξη της τιτανομαχίας τα πάντα να φάνταζαν υπέρ της ομάδας του Μουρίνιο- σπουδαίο ποδόσφαιρο η Ρεάλ από την αρχή της σεζόν, +3 από τη Μπάρτσα και με ματς λιγότερο, έπαιζε στην έδρα της- και αυτή η αίσθηση να επιτάθηκε από τη μεγαλοπρεπή γκάφα του Βαλντέζ (ο οποίος σαν τερματοφύλακας- για τα δεδομένα της Μπαρτσελόνα πάντα- είναι τραγικότερος κι από τα έργα του Ευριπίδη) που έβαλε μπροστά στο σκορ τη Βασίλισσα από τα 22 δευτερόλεπτα, όμως… Όμως ο, διακατεχόμενος από υπέρμετρο άγχος όταν παίζει απέναντι στους Μπλαουγκράνα, Ρονάλντο απέτυχε να βάλει ένα εύκολο, για την κλάση του, πλασέ και να κάνει το 2-0. Αντ’ αυτού, ένα «σύνηθες» σλάλομ του Μέσι και μια κάθετη πάσα στον Αλέξις έφεραν το ματς στο 1-1. Στην επανάληψη, σ’ ένα ποιοτικά κακό ημίχρονο, το τυχερό γκολ του Τσάβι αφύπνισε τα ψυχολογικά φαντάσματα που κρύβονταν- όχι και τόσο καλά- στα βάθη της ψυχής των παικτών της Ρεάλ και το 1-2 ήταν γεγονός. Κι ενώ πολλοί περίμεναν η Βασίλισσα να προβάλει ερρωμένη αντίσταση στις διαθέσεις των Καταλανών, ο Ρονάλντο αστόχησε και πάλι σε κεφαλιά εξ επαφής και στην αμέσως επόμενη φάση ο Φάμπρεγκας «κλείδωσε» το παιχνίδι στο 1-3, ξεγυμνώνοντας ολότελα τη φασκιωμένη σαν κρεμμύδι, αρραγή άμυνα της Ρεάλ. Ποια είναι η αποκομισθείσα εντύπωση από την παρακολούθηση του αγώνα; “Η Μπαρτσελόνα μας έχει γίνει εμμονή”, όπως σωστά παραδέχτηκε ο Κασίγιας. Και, σίγουρα, η Ρεάλ φαντάζει ικανή να πάρει το πρωτάθλημα στην Ισπανία- άλλωστε αν επικρατήσει στη Σεβίλλη μένει πρώτη, ενώ ο τρόπος που κερδίζει τους πάντες πλην Μπαρτσελόνα είναι πειστικότατος- και ίσως να το καταφέρει, όμως εδώ γεννάται το εξής ερώτημα: “Αξίζει ένας τίτλος όταν έχεις ηττηθεί κατά κράτος από τον αιώνιο αντίπαλό σου;”
·          Στην Α1 του μπάσκετ, το αποτέλεσμα της αγωνιστικής ήταν το «διπλό» του Άρη μέσα στην Καβάλα (που στο προηγούμενο εντός έδρας ματς είχε ρίξει στο καναβάτσο τον Παναθηναϊκό, σημειώνοντας την έκπληξη της χιλιετίας). Οι κίτρινοι επιβεβαίωσαν την αγωνιστική τους άνοδο, και τρέχουν να «συμμαζέψουν» την κάκιστη αρχή τους στο πρωτάθλημα. Στο υποτιθέμενο ντέρμπι ΠΑΟΚ- Παναθηναϊκού στο παλατάκι, η ομάδα του Ομπράντοβιτς έπιασε εξ αρχής με λάστιχο τα φτερά του δικεφάλου, απαγορεύοντάς του να πετάξει και τον κέρδισε με σχετική ευκολία (60-77). Βέβαια, κανένα από τα δύο ματς δεν είχε την τιμητική του, καθώς το ίδιο σαββατοκύριακο είχαμε τον αγώνα Ρεάλ- Μπαρτσελόνα…
·          Στο βόλεϊ, ο Παναθηναϊκός κατάφερε να ταράξει τα λιμνάζοντα εγκεφαλικά νερά όσων ισχυρίζονται πως οι νεκροί δεν μπορούν ν’ αναστηθούν, καθώς πέτυχε την πρώτη του νίκη για το πρωτάθλημα (3-0 την Κηφισιά). Υπό φυσιολογικές συνθήκες, σ’ ένα κράτος με αυξημένη αθλητική συνείδηση, που στα κανάλια του κουμάντο κάνουν οι οργανωμένοι οπαδοί των ομάδων, τα έκτακτα δελτία ειδήσεων θα πρόβαλαν μέχρι λιποθυμίας πλάνα από την επικράτηση του Παναθηναϊκού, όμως κάτι τέτοιο ακόμα και στη Dreamland δε θα μπορούσε να συμβεί. Όχι όταν στο ποδόσφαιρο έπαιζαν η Ρεάλ με τη Μπαρτσελόνα…
·          Τέλος, στο τζούντο ο πρωταθλητής Ευρώπης και κόσμου Ηλίας Ηλιάδης απέτυχε να φύγει με το χρυσό μετάλλιο από το grand- slam του Τόκιο. Ηττήθηκε στο δεύτερο γύρο από τον κουβανό Γκονζάλες, ο οποίος απέδειξε πως τα πούρα της χώρας του δεν αποτελούν ανασταλτικό παράγοντα στην προσπάθεια για την παραγωγή ικανών αθλητών. Βέβαια, παρόλο που το αποτέλεσμα της αναμέτρησης ήταν πιο αναπάντεχο κι από την εύρεση φαιάς ουσίας στο μυαλό του μέσου έλληνα πολιτικού, δεν έτυχε της προβολής που του άξιζε. Οι πιθανές εξηγήσεις είναι οι ακόλουθες: α) Τζούντο; Ποιο τζούντο; β) Έχουμε πρωταθλητή κόσμου στο τζούντο; γ) Την ίδια μέρα είχαμε το clasico μεταξύ Ρεάλ και Μπαρτσελόνα.
Α, και μην ξεχάσουμε το πάντα δημοφιλές δ) όλα τα παραπάνω.
Άτιμε Γιαννάκη.

2 ΣΧΟΛΙΑ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.