Αστικό ελαιομάζωμα…

0
1059
"Αστικό ελαιομάζωμα", Θεσσαλονίκη 2012 /(c)GTKessopoulos
«Αστικό ελαιομάζωμα», Θεσσαλονίκη 2012 /(c)GTKessopoulos

Γράφει ο Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος / [email protected]

Την Κυριακή μαζέψαμε τις ελιές από το δέντρο που βρίσκεται μπροστά στο σπίτι μας, στην Πυλαία. Είναι μια ελιά που ο κορμός της προδίδει ότι αυτό το δέντρο τα ‘χει δει όλα: ανένδοτο, Ιουλιανά, δικτατορία, μεταπολίτευση, Αντρέα, Σημίτη, Ολυμπιακούς, παρακμή, ξεχείλωμα, μνημόνια…

Την είχε φυτέψει ο παππούς της Σμαρώς, τότε που «μοίραζαν» οικόπεδα στους πρόσφυγες. Με ελιές καθόριζαν τα όριά τους. Της ιδιοκτησίας τους δηλαδή. Κι έτσι μας μείναν τώρα οι ελιές, δέντρα που κοσμούν τους δρόμους της περιοχής. Χρόνια τώρα φτιάχνουν καρπούς, αν και κανείς μας σχεδόν δεν της έδινε σημασία. Μόνο ένας κυριούλης περνά κάθε χρόνο τέτοια εποχή, χτυπά κουδούνι, ζητά άδεια και μαζεύει τις ελιές της περιοχής. Έχει τον ελαιώνα του μέσα στην πόλη!

Την ελιά, λέει, αν τον κλαδέψεις κι αν την ποτίσεις, αν τη φροντίσεις δηλαδή σου ανταποδίδει με πλούσια σοδειά. Αυτή είναι η σχέση της με τον άνθρωπο. Ζωντανή. Και αμφίδρομη. όπως κάθε σχέση.

Φέτος, που προβλέπεται εκτός από το «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» να γίνει επίκαιρο και το «Ψωμί – ελιά -και Κώτσο βασιλιά», σκεφτήκαμε ότι πρέπει να λειτουργήσουμε σαν το μέρμηγκα. Είναι κρίμα η φύση να μας κερνά καρπούς κι εμείς να τους «φτύνουμε», να είμαστε ακατάδεκτοι. Αποφασίσαμε, λοιπόν, να μαζέψουμε τις ελιές. Βάλαμε φάρμακο για το δάκο τέλη Ιουλίου και τώρα προχωρήσαμε σε… «αστικό ελαιομάζωμα». Πέντε ώρες το δέντρο κι άλλες τόσες το ξεδιάλεγμα.

Άλλη λογική. Αγρότες στην πόλη. Αγκαλιά με τη φύση. Why not?

Προηγούμενο άρθροΚαλημέρα από την πλατεία Κοτζιά… μιας άλλης εποχής!
Επόμενο άρθροΜε τα μάτια στραμμένα στη Μέση Ανατολή
Σπούδασα νομικά στο ΑΠΘ, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη (πολιτιστικός ρεπόρτερ, προϊστάμενος πολιτιστικού, συντάκτης ύλης πολιτικού, αρθρογράφος). Και διευθυντή τον αείμνηστο Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως σύμβουλος έκδοσης κι έπειτα η free press «Karfitsa» στην οποία εργάστηκα ως διευθυντής από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες (Νομαρχία Θεσσαλονίκης, Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας), του ΚΘΒΕ, ειδικός σύμβουλος σε θέματα επικοινωνίας του Δημάρχου Δέλτα και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού. https://www.facebook.com/gkessopoulos

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.