Αυτός που μπήκε από την καμινάδα δεν ήταν ο Άη Βασίλης

0
556

Γράφει η Άντζελα Ζιούτη / [email protected]

Κάλαντα, παιδικά γέλια, αμυγδαλόπιτες, γκυ, μουσική και σμύρνα, πουτίγκες, ζελεδάκια, χάρτινα αγγελούδια, κουλουράκια, καρύδια, χοιρομέρι. Καμπανάκια, γιρλάντες, χριστουγεννιάτικες κάλτσες κρεμασμένες στο τζάκι, στολισμένο δέντρο. Οι ευχετήριες κάρτες από φίλους ή παλιούς έρωτες καταφθάνουν και το γραμματοκιβώτιο ξεχειλίζει από τα γράμματα, που ανακατεύονται με τους απλήρωτους λογαριασμούς του ρεύματος. «Χρόνια πολλά και καλά Χριστούγεννα!» είναι συνήθως η φράση κλισέ που διαβάζουμε στις λιγοστές αράδες πριν βάλουμε την κάρτα πλάι στις άλλες κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο μουρμουρίζοντας: «Βρε, τον Σπύρο, για κοίτα να δεις… πήγε Βερολίνο για σπουδές και κόλλησε εκεί…».

Μετά την ώρα που η τετραμελής οικογένεια, κλείνει τις βαλίτσες για να περάσει τις ολιγοήμερες διακοπές των Χριστουγέννων στα Ζαγοροχώρια, κάποιοι άλλοι που καραδοκούσαν από καιρό παρακολουθώντας τις κινήσεις τους, ανοίγουν την πόρτα και εισβάλλουν στο αφύλακτο σπίτι. Τα Χριστούγεννα και οι γιορτινές μέρες για τους κλέφτες και τους διαρρήκτες, είναι βλέπετε ότι ο Αύγουστος για τους εργαζόμενους. Τα περιμένουν πως και πως, όχι για να κάνουν όσο πιο πολλά μπάνια μπορούν, αλλά για να ανοίξουν όσο πιο πολλά αδειανά σπίτια μπορούν! Χρήματα, κοσμήματα, ηλεκτρικές συσκευές, σερβίτσια και οτιδήποτε άλλο μπορεί να “πιάσει” καλή τιμή στην αγορά των κλεπταποδόχων, εξαφανίζονται σαν τους σπιτικούς κουραμπιέδες από το πιάτο. Πρώτα παρακολουθούν τον «στόχο», ώστε να σιγουρέψουν την απουσία των ενοίκων και να δράσουν ανενόχλητοι. Καλύτερες μέρες: η παραμονή των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Ευκολονόητο, αφού οι περισσότεροι βρίσκονται καλεσμένοι σε κάποιο φιλικό σπίτι ή σε κάποιο λαμπερό γκαλά για διασκέδαση.

Γενικά οι διαρρήκτες δεν κατεβαίνουν σαν καλικάντζαροι από την καπνοδόχο, αλλά προτιμούν τα παράθυρα και τις πόρτες. Επίσης φροντίζουν να τηλεφωνούν πρώτα στους ενοίκους της υποψήφιας προς διάρρηξη, οικία. Έτσι. Μην πάνε και ακάλεστοι. Με αυτό τον τρόπο, διαπιστώνουν, αν όντως θα είναι Χριστουγεννιάτικα home alone, καθώς οι ιδιοκτήτες θα έχουν φύγει. Τα σβηστά φώτα και η έλλειψη θορύβων, τους επιτρέπουν να δράσουν ανενόχλητοι με έναν αναμμένο φακό σαν να ήτανε ταξιθέτες σε συνοικιακό κινηματογράφο. Για αυτό, φέτος πριν φύγετε για τις Χριστουγεννιάτικες εξορμήσεις σας,  να κάνετε έναν έλεγχο ασφαλείας σε όλες τις πόρτες και τα παράθυρα του σπιτιού. Επίσης, θα πρέπει να κάνετε εκτροπή των τηλεφωνημάτων σας σε τηλέφωνα συγγενών ή φίλων, έτσι ώστε να παραπλανήσετε τους κλέφτες. Ενημερώστε καλού κακού, κάποιον δικό σας για την απουσία σας. Αφήστε παρκαρισμένο, το αυτοκίνητο σας μπροστά στην είσοδο του σπιτιού σας. Οι διαρρήκτες ξέρουν καλά, τι ανήκει σε ποιον. Ρυθμίστε τους χρονοδιακόπτες, ώστε να ανάβουν τα φώτα για κάποιες ώρες κάθε βράδυ. Έτσι για να μην βρείτε αδειανό το σπίτι και κάνετε ρεβεγιόν στο… πάτωμα.

Υ.Γ.: Οι παραπάνω συμβουλές δεν απευθύνονται σε ανέργους, συνταξιούχους, μισθοσυντήρητους που ξεπληρώνουν στεγαστικά δάνεια και πρόσφατα απολυμένους λόγω οικονομικής κρίσης. Αυτοί έτσι κι αλλιώς κατά τη διάρκεια των εορτών των Χριστουγέννων, δεν πρόκειται να ταξιδέψουν. Τα ρημάδια δε φτάνουν ούτε για Σαιντ Μόριτζ, ούτε για Καϊμάκ Τσαλάν. Κι εδώ που τα λέμε, ούτε και για να πληρώσουν τον φουσκωμένο λογαριασμό του κινητού δε φτάνουν καλά καλά… 

Προηγούμενο άρθροΈρχεται ο… Ηρώδης!
Επόμενο άρθροΣφάζοντας πρόβατα στα… γήπεδα
Γεννήθηκα το Φεβρουάριο του ’68 στη Θεσσαλονίκη. Η μαμά λέει ότι εκείνη τη μέρα, χιόνιζε πολύ. Η συγκοινωνία είχε σταματήσει και το ολόλευκο αστικό τοπίο διακόπτονταν από τις βαθιές πατημασιές των περαστικών. Στην ίδια πόλη μερικά χρόνια μετά σπούδασα οικονομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Από τα οικονομικά όμως αγάπησα πιο πολύ την ποίηση. Τον Λειβαδίτη, τον Καρούζο, τον Πρεβέρ. Γιατί η επιστήμη σε μαθαίνει πως να κουμαντάρεις τα λεφτά. Ενώ η ποίηση πως να κουμαντάρεις τη ψυχή. Το 1999 εκδόθηκε η συλλογή μου «Ο Θεός κατοικεί σε ουρανοξύστη, 31 ποιήματα της πόλης» από τον Παρατηρητή. Λίγο αργότερα το 2003 κυκλοφόρησε από τα Ελληνικά Γράμματα «Η Αρχιτεκτονική των σιωπηλών ημερών». Το πρώτο μου μυθιστόρημα εκδόθηκε από τη Φερενίκη το 2009 με τον τίτλο «Ο ήλιος στο πάτωμα». Προφητικός τίτλος για μια χώρα που κατρακύλησε κατόπιν στο ναδίρ. Αρθρογραφούσα στην Karfitsa και τώρα στο Thinkfree. Ευτυχώς που η σκέψη δεν είναι Μερσεντές να κατασχεθεί. Γιατί εδώ σκεφτόμαστε ακόμη. Ελεύθερα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.