Για να γίνει πειστικός ο Δούκας…

1
479

Διαβάζω το ευφυολόγημα του κ. Πέτρου Δούκα, ο οποίος κατόρθωσε να βρει δουλειά σε όλους τους ανέργους –χωρίς να πληρώνονται βεβαίως (λεπτομέρεια). Από ιδέες άλλο τίποτα που λένε…

Η πρόταση του πρώην υφυπουργού Οικονομικών αποκαλύπτει τα δύο δυνατά τινά: ή ότι ο Δούκας δεν είναι απλός ο Πέτρος αλλά ο Δούκας του… Ντάουντον ή ότι δεν είναι Δούκας αλλά ο Σουμπούλ αγάς του κεφαλαίου!

Με το εξής απλό σκεπτικό… Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή, όμως η εθελοντική εργασία, όπως την αποκαλεί ο ίδιος, δεν μπορεί να είναι αναγκαστική. Για να θέλει ο άνεργος να «εργαστεί» εθελοντικά πρέπει να πειστεί γι’ αυτό. Και για να πείσει ο Π. Δούκας τον άνεργο, αυτόν δηλαδή που σε δύο μόλις χρόνια του αρπάξανε με απίστευτη βία τη δουλειά και τη μπουκιά μέσα από το στόμα, να εργαστεί εθελοντικά, χωρίς αμοιβή δηλαδή, θα έπρεπε πρώτα ο ίδιος ο κ. Δούκας να γίνει εθνικός ευεργέτης καταθέτοντας όλη την περιουσία του στο ελληνικό κράτος, πλην 1.200 ευρώ για να ζει πλουσιοπάροχα (ποσό διπλάσιο από το νέο μισθό όποιου έχει εργασία). Να προσφέρει δηλαδή εθελοντικά στον τόπο και να έρθει στην ίδια μοίρα με αυτούς που αποκαλεί «ανέργους».

Τότε μόνο θα ήταν πειστικός. Τώρα γίνεται απλώς επικίνδυνος για την κοινωνία και για την παράταξη στην οποία υποτίθεται ότι ανήκει. Ή απλώς γραφικός. Που θέλει να μας κάνει από Ρουμανία Αφρική…

Γ.Κ.

Προηγούμενο άρθροΗ λίστα και η… σβήστρα
Επόμενο άρθροΠοια Ελλάδα, ποιοι Έλληνες;
Σπούδασα Νομικά, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη. Και διευθυντή το Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως πολιτιστικός συντάκτης κι έπειτα η free press «Karfitsa» στην οποία εργάστηκα ως σύμβουλος έκδοσης από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού.

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Η άποψη Δούκα (για να την χαρακτηρίσω κομψά ως άποψη αντί για άλλο, ορθότερο χαρακτηρισμό όπως «μπαρούφα», αερολογία», «βλακεία», «μαλ..κια»), εμπίπτει σε μία ευρύτερη κοσμοθεωρία της ΝΕΟ-φιλελευθερης ιδεοληψίας ότι οι ζημιές πρέπει να είναι κρατικές (δηλαδή να μοιράζονται σε όλους) αλλά τα κέρδη ιδιωτικά (δηλαδή να τα τσεπώνει ο «επιχειρηματίας» μόνον).

    Εγώ να συμφωνήσω όμως με τον Δούκα. Ας γίνεται αυτό που λέει μέχρι να ορθοποδήσει η επιχείρηση … όμως, αντί να πληρώνει τους ανέργους το κράτος, ας δίνει ο επιχειρηματίας, μετοχές της εταιρείας του. Ώστε να έχει να περιμένει κάτι αυτός που θα δουλέψει τζάμπα!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.