«Γρεβενά: Ογδόντα Χρόνια Φωτογραφίες, 1895-1975»: εγκαίνια απόψε στο ΜΙΕΤ

0
1148
Αντάρτες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ εισέρχονται στην πλατεία Αιμιλιανού, 25 Μαρτίου 1943 Στην πρώτη γραμμή της πορείας διακρίνονται τα «αετόπουλα» της Ενιαίας Πανελλαδικής Οργάνωσης Νέων (ΕΠΟΝ) με μακεδονικούς ντουλαμάδες. Ακολουθούν Ελασίτες που φέρουν σημαία με κόκκινο ακτινωτό ήλιο. Στο πίσω μέρος της φωτογραφίας φαίνεται η οικία Σιώζου και στο βάθος το καμπαναριό του ναού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (Ευαγγελίστρια). Η φωτογραφία τραβήχτηκε λίγες μέρες μετά τη μάχη του Φαρδύκαμπου, η οποία διεξήχθη από τις 6 έως τις 10 Μαρτίου 1943. Από την πλευρά των Ελλήνων οι απώλειες υπολογίζονται σε 3 νεκρούς και 16 τραυματίες, ενώ από την πλευρά των Ιταλών σε 38 νεκρούς, 75 τραυματίες και 600 αιχμάλωτους. Το τέλος της μάχης σήμανε την αποχώρηση των ιταλικών στρατευμάτων κατοχής από την ευρύτερη περιοχή.
Αντάρτες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ εισέρχονται στην πλατεία Αιμιλιανού, 25 Μαρτίου 1943 Στην πρώτη γραμμή της πορείας διακρίνονται τα «αετόπουλα» της Ενιαίας Πανελλαδικής Οργάνωσης Νέων (ΕΠΟΝ) με μακεδονικούς ντουλαμάδες. Ακολουθούν Ελασίτες που φέρουν σημαία με κόκκινο ακτινωτό ήλιο. Στο πίσω μέρος της φωτογραφίας φαίνεται η οικία Σιώζου και στο βάθος το καμπαναριό του ναού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (Ευαγγελίστρια). Η φωτογραφία τραβήχτηκε λίγες μέρες μετά τη μάχη του Φαρδύκαμπου, η οποία διεξήχθη από τις 6 έως τις 10 Μαρτίου 1943. Από την πλευρά των Ελλήνων οι απώλειες υπολογίζονται σε 3 νεκρούς και 16 τραυματίες, ενώ από την πλευρά των Ιταλών σε 38 νεκρούς, 75 τραυματίες και 600 αιχμάλωτους. Το τέλος της μάχης σήμανε την αποχώρηση των ιταλικών στρατευμάτων κατοχής από την ευρύτερη περιοχή.
Αντάρτες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ εισέρχονται στην πλατεία Αιμιλιανού, 25 Μαρτίου 1943
Στην πρώτη γραμμή της πορείας διακρίνονται τα «αετόπουλα» της Ενιαίας Πανελλαδικής Οργάνωσης Νέων (ΕΠΟΝ) με μακεδονικούς ντουλαμάδες. Ακολουθούν Ελασίτες που φέρουν σημαία με κόκκινο ακτινωτό ήλιο. Στο πίσω μέρος της φωτογραφίας φαίνεται η οικία Σιώζου και στο βάθος το καμπαναριό του ναού Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (Ευαγγελίστρια). Η φωτογραφία τραβήχτηκε λίγες μέρες μετά τη μάχη του Φαρδύκαμπου, η οποία διεξήχθη από τις 6 έως τις 10 Μαρτίου 1943. Από την πλευρά των Ελλήνων οι απώλειες υπολογίζονται σε 3 νεκρούς και 16 τραυματίες, ενώ από την πλευρά των Ιταλών σε 38 νεκρούς, 75 τραυματίες και 600 αιχμάλωτους. Το τέλος της μάχης σήμανε την αποχώρηση των ιταλικών στρατευμάτων κατοχής από την ευρύτερη περιοχή.

Έκθεση φωτογραφίας με τίτλο «ΓΡΕΒΕΝΑ, Ογδόντα Χρόνια Φωτογραφίες, 1895-1975» εγκαινιάζεται την Παρασκευή 7 Ιουνίου 2013 στις 20.00 στο Πολιτιστικό Κέντρο Θεσσαλονίκης του ΜΙΕΤ (Βίλα Καπαντζή, Βασιλίσσης Όλγας 108). Η έκθεση, που περιλαμβάνει φωτογραφίες από τη συλλογή του Βαγγέλη Νικόπουλου και από ιδιωτικά αρχεία, συνοδεύεται από το ομότιτλο βιβλίο, έκδοση του Βαγγέλη Νικόπουλου. Στην έκθεση παρουσιάζεται προβολή από την πρωτοποριακή παράσταση της Τζένης Αργυρίου «Αφανής Μνήμη – Memoria Obscura» που βασίσθηκε στο υλικό του βιβλίου.

Την εκδήλωση στηρίζει ο Σύλλογος Γρεβενιωτών Θεσσαλονίκης.

 Η έκθεση θα διαρκέσει έως την Παρασκευή 2 Αυγούστου 2012 και θα λειτουργεί ως εξής:

Δευτέρα & Τρίτη 14:00-21:00, Τετάρτη, Πέμπτη & Παρασκευή 9:00-16:00, Σάββατο & Κυριακή κλειστά (θερινό ωράριο).

Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ

Τα Γρεβενά, ως κοιτίδα των Δωριέων και τμήμα της Αρχαίας Μακεδονίας, διαθέτουν μακραίωνη ιστορία και δέχθηκαν την επιρροή του θεσσαλικού, ηπειρωτικού και μακεδονικού χώρου. Τα αρχαιολογικά ευρήματα της περιοχής άλλωστε, επιβεβαιώνουν μία πολιτισμική όσμωση χιλιετιών. Στην πορεία αυτή, τα «Γριβάνα», όπως τα ανέφερε ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος, διετέλεσαν βυζαντινό φυλάκιο που κατελήφθη από τους Οθωμανούς το 1385. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Άγγλου περιηγητή Ληκ, η πόλη το 1805 είχε ελάχιστους κατοίκους: μια ελληνική συνοικία με είκοσι σπίτια και έναν τουρκικό οικισμό με ογδόντα οικογένειες. Ο François Pouqueville την ίδια εποχή αναφέρεται στο «Γρεβενό» ως «κεφαλοχώρι με 150 σπίτια χωρισμένα σε δύο μαχαλάδες, σκόρπιους στους όχτους ενός ξεροπόταμου». Τα χρόνια του Αλή Πασά τα Γρεβενά γίνονται εμπορικό κέντρο και στρατιωτικός σταθμός.

Η έκθεση αυτή επιχειρεί να ψηλαφήσει την πρόσφατη ιστορία της πόλης των Γρεβενών, το διάστημα 1895-1975, μέσα από φωτογραφίες που προέρχονται κυρίως από τη συλλογή του Βαγγέλη Νικόπουλου. Από τις φωτογραφίες αυτές αναδύεται το ιστορικό πλαίσιο της πόλης, αλλά και οι άνθρωποι, επώνυμοι και ανώνυμοι, που υπήρξαν πρωταγωνιστές σημαντικών γεγονότων της και σφράγισαν την καθημερινή ζωή της. Ξεκινώντας από την ύστερη οθωμανική περίοδο, εγγράφει την παρουσία των ενόπλων ομάδων και δυνάμεων στην περιοχή την εποχή της απελευθέρωσης, την κηδεία του τριαντατετράχρονου Μητροπολίτη Αιμιλιανού που μαρτύρησε τον Οκτώβριο του 1911, την απελευθέρωση της πόλης στις 15 Οκτωβρίου 1912. Ενδεικτικό της δημογραφικής σύνθεσης είναι το γεγονός ότι στους εκλογικούς καταλόγους της πόλης το 1914 αναγράφονται, σε σύνολο 653 ανδρών, 157 άνδρες με μουσουλμανικά επίθετα. Δέκα χρόνια αργότερα, στο πλαίσιο ανταλλαγής πληθυσμών που επέβαλε η Συνθήκη της Λωζάνης, οι μουσουλμανικές οικογένειες της πόλης αποχωρούν. Ιστορικά κτίσματα, όπως οι στρατώνες, τα τζαμιά, το επιβλητικό κονάκι του μπέη, το ιεροδιδασκαλείο και το νεκροταφείο (τη μορφή κάποιων από τα οποία διασώζουν οι φωτογραφίες), κατεδαφίζονται και ένα κομμάτι της οθωμανικής αρχιτεκτονικής των Γρεβενών χάνεται για πάντα.

Με την έκρηξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου οι φωτογραφίες καταγράφουν τα γαλλικά στρατεύματα στην πόλη το Νοέμβριο του 1916, ενώ το Μάρτιο του 1917 την πόλη επισκέπτεται ο επικεφαλής των συμμαχικών δυνάμεων στη Θεσσαλονίκη στρατηγός Μωρίς Σαράιγ. Απεικονίζεται επίσης σε διάφορες κρίσιμες ή καθημερινές στιγμές η πλατεία Αγοράς (από το 1922 πλατεία Αιμιλιανού) που έχει παίξει ζωτικό ρόλο στη ζωή της πόλης. Οι αναπαραστάσεις αποκεφαλισμένων ληστών υπενθυμίζουν τη μάστιγα των συμμοριών που λυμαίνονταν την περιοχή από την Τουρκοκρατία ακόμη, φαινόμενο που εντάθηκε με την απελευθέρωση. Ένας αριθμός καλοστημένων ομαδικών πορτραίτων αντίστοιχα, υποδεικνύει τη συγκρότηση του κοινωνικού ιστού της πόλης μέσα από την ίδρυση το 1926 της Φιλαρμονικής Εταιρείας «Ο Ορφεύς» και το 1927 της Φιλοπτώχου Αδελφότητας «Η Αγαθοεργία». Το 1927 ακολουθεί η ίδρυση του Φιλοπροοδευτικού Συνδέσμου Νέων Γρεβενών «Πυρσός». Οι πανηγυρισμοί για την άνοδο της ποδοσφαιρικής ομάδας του Συνδέσμου στη Β΄ εθνική κατηγορία το 1971 αποδεικνύουν τη μεγαλύτερη επιτυχία του. Οι φωτογραφίες φυλλομετρούν πολλά ακόμη σημαντικά σκαλοπάτια στην εξέλιξη της πόλης: τα εγκαίνια το 1928 του Εθνικού Οικοτροφείου Αρρένων στο πρώην τουρκικό νοσοκομείο, τη θεμελίωση το ίδιο έτος εξατάξιου δημοτικού σχολείου και γυμνασίου, τη λειτουργία στην πόλη ρουμανικού γυμνασίου.

Όμοια, ο φακός καταγράφει, μετά την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου το 1940, τους άντρες που πύκνωσαν τις τάξεις του ελληνικού στρατού στα Γρεβενά, συντρίβοντας μετά την ιταλική μεραρχία αλπινιστών Τζούλια στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού. Απαθανατίζει την απελευθέρωση της πόλης από τις δυνάμεις του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ τον Μάρτιο του 1943 μετά τις νικηφόρες μάχες του Σνίχοβου και του Φαρδύκαμπου, και την επίσκεψη των ηγετών του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ Μάρκου Βαφειάδη και Στέφανου Σαράφη το 1943-1944. Ακολουθεί τον Ιούλιο του 1944 η λεηλασία και η πυρπόληση της πόλης από τα γερμανικά στρατεύματα, με την καταστροφή 125 εμπορικών καταστημάτων και 350 κτισμάτων, μεταξύ των οποίων η Μητρόπολη, το Γυμνάσιο, το Οικοτροφείο, το Κρατικό Νοσοκομείο και το Δικαστικό Μέγαρο. Τον Ιούλιο του 1947 ο ελληνικός στρατός αποκρούει την επίθεση των ανταρτών για την κατάληψη της πόλης: οι φωτογραφίες φανερώνουν, σε μια σκληρή μαρτυρία εποχής, σωρούς από πτώματα ανταρτών. Την ίδια εποχή καταγράφεται ο εκτοπισμός λόγω του Εμφυλίου 12.000 περίπου κατοίκων της επαρχίας από τις εστίες τους και η άφιξή τους στην πόλη. Με το πέρας του Εμφυλίου μεγάλος αριθμός από αυτούς παρέμειναν, αλλάζοντας ριζικά τις ισορροπίες του αστικού ιστού. Στιγμιότυπα από επίσημες περιοδείες και πολιτικές συγκεντρώσεις τεκμηριώνουν την επίσκεψη, κατά την πρώτη μετεμφυλιακή δεκαετία, πολιτικών προσώπων όπως οι Σοφοκλής Βενιζέλος, Ναπολέων Ζέρβας, Νικόλαος Πλαστήρας, Βασιλιάς Παύλος και Βασίλισσα Φρειδερίκη, Κωνσταντίνος Καραμανλής. Το 1963 επισκέπτεται την πόλη ο αρχηγός της Ένωσης Κέντρου, Γεώργιος Παπανδρέου. Στην ομιλία του, η οποία εικονίζεται επίσης σε στιγμιότυπα, εξαγγέλλει την ίδρυση του νομού Γρεβενών, υπόσχεση που υλοποιείται το 1964, μετά τη νίκη του στις επερχόμενες εκλογές.

Τη δεκαετία του 1960 η εσωτερική μετανάστευση προς τις μεγάλες πόλεις της χώρας καθώς και η μετανάστευση προς το εξωτερικό αποδυναμώνουν και πάλι πληθυσμιακά την πόλη και αλλοιώνουν τη συλλογική της συνείδηση, ενόσω η πρακτική της αντιπαροχής τραυματίζει ευδιάκριτα, κατ’ εξακολούθηση και αμετάκλητα την ιδιαίτερη τοπιογραφία της. Στην αυγή της μεταπολίτευσης η πόλη έρχεται αντιμέτωπη με τα προβλήματα που μέχρι σήμερα ταλαιπωρούν το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής ενδοχώρας. Η έκθεση φιλοτεχνεί τελικά ένα σπονδυλωτό πορτραίτο της πόλης των Γρεβενών που φτιάχτηκε ψηφίδα-ψηφίδα μέσα από οκτώ δεκαετίες γεμάτες αγώνες και ανακατατάξεις, πολέμους και οδύνη, απώλειες και ελπίδες.

Με την έννοια αυτή, συνιστά ένα καίριο καθρέφτισμα στην ιστορία ολόκληρης της χώρας, μέσα από φωτογραφίες.

Ηρακλής Παπαϊωάννου

«ΑΦΑΝΗΣ ΜΝΗΜΗ – MEMORIA OBSCURA»

Στην έκθεση παρουσιάζεται προβολή από την παράσταση της Τζένης Αργυρίου «Αφανής Μνήμη – Memoria Obscura», η οποία στηρίχθηκε στο φωτογραφικό αρχείο του Βαγγέλη Νικόπουλου. Πρόκειται για μια παράσταση μνήμης και λήθης, ορατού και αοράτου, πραγματικού και πλασματικού. Οι μνήμες ξυπνάνε άλλοτε αυθόρμητα και άλλοτε βίαια, δημιουργώντας ένα παζλ μνήμης, ένα παιχνίδι σκιών και φασμάτων. Η οπτική και η ηχητική αφήγηση συνδιαλέγονται διαρκώς με τον πρωταγωνιστή, ο οποίος συναντά το παρελθόν, το ανασυνθέτει και ακολουθεί τους συνειρμούς του ανάμεσα στο τότε και το τώρα. Η μνήμη κυκλοφορεί στο σώμα. Το σώμα προσκολλάται στη μνήμη. Όλα μαζί γίνονται μία μηχανή του αθέατου χρόνου. Η οθόνη, άλλοτε κατακερματισμένη και άλλοτε πολλαπλασιασμένη, δεν είναι η μεγάλη οθόνη του κινηματογράφου που εξιστορεί με συνεχόμενη ροή, αλλά μια ραγισμένη οθόνη, όπως αυτή της αντίληψης και της αποσπασματικής μας μνήμης. Στη ραγισμένη αυτή οθόνη προβάλλονται εικόνες που δεν έχουν πει όλη την ιστορία τους και που ποτέ δεν θα την πουν, μιας και η ιστορία ξαναγράφεται συνεχώς. Μέσα από την περιπλάνηση του πρωταγωνιστή, μέσα από το ιστορικό μίας πόλης, ανατρέχουμε κι εμείς ως θεατές, σε κρίσιμες στιγμές της σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας, για να φωτίσουμε το παρελθόν και να προβληματιστούμε για το παρόν.

 

σκηνοθεσια-χορογραφια: Τζένη Αργυρίου

ερμηνεια: Επαμεινώντας Δαμόπουλος

δραματουργια: Κατερίνα Ευαγγελάκου

σκηνικα: Γκάι Στεφάνου

επεξεργασια φωτογραφιων 3D: Νίκος Μακρής

βοηθοσ σκηνοθετη: Μαρία Αργυρίου

φωτισμοι: Jean-Michel Perrenoud

μουσικη επιμελεια: Βαγγέλης Νικόπουλος, Τζένη Αργυρίου

ηχητικοσ σχεδιασμοσ: Άρης Λουζιώτης

επεξεργασια βιντεο: Θοδωρής Χλιάπας, Τζένη Αργυρίου

τεχνικοσ σκηνησ: Δημήτρης Κασκάλης

διευθυνση παραγωγησ: Βαγγέλης Νικόπουλος

 

INFO – έκθεσης «ΓΡΕΒΕΝΑ. Ογδόντα Χρόνια Φωτογραφίες, 1895-1975»

 

ΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ

Πολιτιστικό Κέντρο Θεσσαλονίκης

Βίλα Καπαντζή – Λεωφ. Βασ. Όλγας 108

Ταχ. Διευθ.: Τ.Θ. 50742, 54014 Θεσσαλονίκης 22

 

 

Εγκαίνια

Παρασκευή 7 Ιουνίου 2013 στις 20:00

Διάρκεια

Δευτέρα 10 Ιουνίου έως και Παρασκευή 2 Αυγούστου 2012

Ωράριο λειτουργίας (θερινό)

Δευτέρα & Τρίτη 14:00-21:00

Τετάρτη, Πέμπτη & Παρασκευή 9:00-16:00

(Σάββατο & Κυριακή κλειστά).

Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.

Για ομαδικές επισκέψεις παρακαλούμε να προηγείται συνεννόηση με το ΜΙΕΤ, τηλ 2310 295170-1.

Πληροφορίες

τηλ.      2310 295 170-1 καθημερινές 9.00 – 14.30

2310 295 149 τις ώρες λειτουργίας της έκθεσης

ΟΑΣΘ

αν κινείστε προς το κέντρο: 3, 5, 6, 8, 33, 39 (στάση Ανάληψη)

αν κινείστε προς τα νοτιοανατολικά: 5, 6, 8, 33 (στάση Πέτρου Συνδίκα)

 

Προηγούμενο άρθροΟ Tonis Sfinos στο στρατόπεδο Κόδρα στην Καλαμαριά
Επόμενο άρθρο«Ως το τέλος»:παρουσίαση βιβλίου της Τζούλιας Γκανάσου
Τι είναι το thinkfree; Καλή ερώτηση. Μια παρέα, έτσι ξεκίνησε κι έτσι συνεχίζει, που θέλει να ποστάρει χωρίς περιορισμούς ό,τι την ευχαριστεί. Ό,τι γράφει ή ό,τι διαβάζει. Στο thinkfree δίνουμε το λόγο στους ανθρώπους του πολιτισμού μέσα από τη δραστηριότητά τους, αναδεικνύουμε νέα πρόσωπα με κοινό χαρακτηριστικό τη θετική σκέψη (think positive) και τη δημιουργικότητα σε κάθε τομέα και χώρο (πολιτιστικό, επιχειρηματικό, επιστημονικό κ.ά.), φιλοξενούμε ελεύθερα (write free) τεκμηριωμένες απόψεις για θέματα πολιτικής πολιτισμού, πολιτικής και κοινωνίας, οικολογίας και αστικού περιβάλλοντος, αρχιτεκτονικής και υγιεινής ζωής. Το thinkfree είναι κι ένα διπλό πείραμα: σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων που το στηρίζουν, αλλά και δημιουργίας ενός no budget ηλεκτρονικού περιοδικού (e-magazine). Γι' αυτό δεν είναι τυχαίο ότι μακροημερεύουμε χωρίς δυσκολία! Με σεβασμό και εκτίμηση, με αγάπη γι' αυτό που κάνουμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.