Γ. Κωνσταντινίδης: «Για να προετοιμάσεις ένα καλύτερο μέλλον ξεκινάς από τα σχολεία»

0
572

KapotetiMelodioupoliΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΡΩΤΑ, ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΑΠΑΝΤΑ! Ο Γιώργος Κωνσταντινίδης στην Έλενα Αρτζανίδου [[email protected]]!  

konstantinidiw1.Ποιο είναι το στίγμα του τελευταίου σας βιβλίου

Το στίγμα του τελευταίου μου βιβλίου «Κάποτε στην Μελωδιούπολη» (εκδόσεις Άγκυρα) είναι πως όλοι είμαστε εξίσου χρήσιμοι για την κοινωνική ομάδα. Μέσα από μια ιστορία με ήρωες τα μουσικά όργανα, τα παιδιά γνωρίζουν πως δεν πρέπει να αποκλείουμε κανέναν.

2.Πείτε μας τρεις λόγους για να το διαβάσουν οι αναγνώστες.

Τρεις λόγους; Α) Θα γνωρίσουν μουσικά όργανα της συμφωνικής ορχήστρας Β) Θα μάθουν πως η μουσική είναι μια συλλογική δραστηριότητα. Γ) Θα διασκεδάσουν με την εικονογράφηση του Άκη Μελάχρη.

3.Μεταξύ μουσικής και λογοτεχνίας ποια κοινά βρίσκεται;

Όταν διαβάζω ένα βιβλίο πάντα στο μυαλό μου τριγυρίζουν μελωδίες. Είναι κάτι μελωδίες που μοιάζουν να ξεπηδούν μέσα από τις σελίδες, που ακούγονται παράλληλα με την δράση. Κάτι σαν το soundtrack του βιβλίου! Αυτό μου δείχνει πως μέσα στην λογοτεχνία υπάρχει κρυμμένη πολύ μουσική. Φυσικά συμβαίνει και το αντίθετο, μέσα στην μουσική υπάρχει η λογοτεχνία. Ακούστε ορχηστρική μουσική και κλείστε τα μάτια. Αμέσως οι μελωδίες σας φέρνουν εικόνες στο νου, που αν τις γράφατε θα είχατε ολόκληρο βιβλίο σχεδόν έτοιμο. Τα κοινά τους σημεία είναι σίγουρα πως έχουν και τα δύο αρχή – μέση – τέλος . Επίσης μας ταξιδεύουν το ίδιο εύκολα σε άλλα μέρη και τόπους και φυσικά είναι αιώνια! Σκεφτείτε πως όπως εγώ αναπαράγω μουσική του Μπαχ που συνέθεσε πριν 280 χρόνια, έτσι διαβάζω και ένα βιβλίο του Μ. Τουαίην  που γράφτηκε πριν 120 χρόνια!

4.Ποιο μουσικό έργο, που δεν παίξατε ως μέλος της σύγχρονης ορχήστρας της ΕΡΤ που είστε μέλος, θα θέλατε οπωσδήποτε να παίξετε;

Τα έργα που θα ήθελα να έχω παίξει είναι σίγουρα πολλά, κυρίως της κλασικής μουσικής, αφού η Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ, που είμαι μέλος, ειδικεύεται στο σύγχρονο ελληνικό και ξένο ρεπερτόριο. Είμαι όμως υπερήφανος για όλα αυτά που έχω παίξει  και για όλα αυτά που έχω ζήσει με αυτήν την ορχήστρα. Αυτό που πραγματικά θα ήθελα να έχει γίνει θα ήταν να προλάβω τον μεγάλο Μάνο Χατζιδάκι στο πόντιουμ. Άργησα…

5.Λέξεις ή νότες σας είναι πιο εύκολες;

Σίγουρα νότες! Αν και με τις λέξεις μάλλον δεν δυσκολεύομαι, η αλήθεια είναι πως με τις νότες είμαι στο στοιχείο μου.

6.Με ποια εικόνα θα περιγράφατε τη μουσική και με ποια τη λογοτεχνία, που εσείς γράφετε;

Η μουσική είναι γεμάτη χρώματα. Ίσως η εικόνα που της ταιριάζει να είναι ένας ουρανός που αλλάζει σύννεφα, χρώματα, φεγγάρια και ήλιους. Στη λογοτεχνία που εγώ γράφω θα μπορούσα να της δώσω την εικόνα ενός παιδικού χαμόγελου. Ένα χαμόγελο πλατύ, από καρδιάς , συνέχεια ενός ανήσυχου βλέμματος που ξέρει να παίρνει απαντήσεις στις απορίες του…

7.Πείτε μας τρία πράγματα που σας θυμώνουν και τρία που θα θέλατε αμέσως να αλλάξετε στην εποχή μας.

Πρώτα με θυμώνουν όλοι αυτοί οι ειδήμονες που αποφασίζουν να βάζουν στον πάγο ή ακόμα και να κλείνουν προσπάθειες που αξίζουν (π.χ. το ΕΚΕΒΙ, Η Ορχήστρα των Χρωμάτων). Μετά δεν ανέχομαι να παίζουν με την κρίση και τη νοημοσύνη μου κάνοντας το μαύρο άσπρο. Τέλος με θυμώνουν όλοι αυτοί οι φαλτσαδούροι που μαρσάρουν, βάζουν την μουσική στο τέρμα, γράφουν πάνω σε φρεσκοβαμένους τοίχους και αγάλματα, πετάνε σκουπίδια όπου βρουν αδιαφορώντας για όλους εμάς. Εμάς που θέλουμε να ζούμε και να βλέπουμε την πόλη μας όμορφη. Αν είχα το μαγικό ραβδί για να αλλάξω αμέσως τρία πράγματα θα έδινα πίσω στον κόσμο το χαμένο του χαμόγελο, την αξιοπρέπειά του και την παιδεία που μας αξίζει. Δύσκολο, μα μαγικό ραβδί είναι αυτό!

8. Πείτε μια φράση που σας εκφράζει απόλυτα.

Στη ζωή δέκα φορές πέφτεις και έντεκα σηκώνεσαι.

9.Ποιο μουσικό έργο θεωρείται αξεπέραστο;

Δύσκολο να ορίσω μόνο ένα. Είναι τόσα πολλά. Αξεπέραστο είναι το κονσέρτο για σόλο βιολί του Mendelson. Ανυπέρβλητη η μικρή νυχτερινή μουσική του Mozart. Μοναδικές οι συμφωνίες του Beethoven. Υπέροχο το Χαμόγελο της Τζοκόντας του Μ. Χατζιδάκι. Να συνεχίσω;

10.Ποιον ήρωά σας και με ποιο μουσικό είδος θα παρουσιάζατε στην σημερινή Βουλή και τι θα θέλατε να τους πει;

Σίγουρα την Σιρεφά. Ένα κορίτσι που ταξίδεψε στους αιώνες με την ελπίδα να γνωρίσει μεγάλους συνθέτες και μουσικούς, για να της δώσουν από μια νότα και να σώσει την μουσική. Ίσως στην σημερινή βουλή να έδινε το παράδειγμα της αυτοθυσίας και της προσωπικής προσπάθειας για να αλλάξει η ροή της ιστορίας. Δεν θα παρουσίαζε κανένα μουσικό είδος. Θα εμφάνιζε το μονόχορδο του Πυθαγόρα και θα τους εξηγούσε πως ο ελληνικός νους έχει κάνει θαύματα. Όπως λοιπόν ο Πυθαγόρας υπολόγισε και όρισε με μαθηματικούς όρους τους ήχους σε μια χορδή, έτσι και αυτοί καλούνται να βρουν τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά μας θα έχουν ένα μέλλον αξιοπρεπές. Με αληθινή παιδεία, εργασία και σύστημα υγείας με κέντρο τον άνθρωπο.

11.Πως φαντάζεστε πως θα συνεχίσουμε, αν θέλουμε ένα καλύτερο αύριο;

Για να προετοιμάσεις ένα καλύτερο μέλλον ξεκινάς από τα σχολεία. Δίνεις στα παιδιά και τους εκπαιδευτικούς αφορμές για αληθινή μάθηση. Προωθείς τις καλές τέχνες στην καθημερινότητα των παιδιών και τέλος φροντίζεις οι νόμοι να τηρούνται. Έτσι θα έχεις ενεργούς πολίτες, μορφωμένους με σεβασμό στο κοινωνικό σύνολο. Όμως αυτοί οι πολίτες είναι… επικίνδυνοι. Οπότε…

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.