Δήμητρα Τσάκου: «Τα παιδικά μας χρόνια μια μεγάλη αναμονή για το πότε θα χτυπήσει το κουδούνι»

1
1228

tsakou1

Συνέντευξη στην Ελένη Σκάρπου / [email protected], f/b Eleni Skarpou, eliaskarpou.blogspot.gr

Τόπος: Εκεί που περιμένεις τα ωραία πράγματα για να ‘ρθουν.

Χρόνος: Τον προσπεράσαμε και μάλλον καλά κάναμε.

Σκοπός: Να βιώσουμε την «Αναμονή» σαν λύτρωση και σαν καταστροφή συνάμα.

Παίζοντας με νέες έννοιες σιωπηλά, ακούγοντας παλιές φωνές να μου ξαναμιλούν, ανασύροντας αισθήσεις που χάθηκαν ή κρύφτηκαν για λίγο… κατάφερα να φτάσω μαζί της σε κομβικό «σημείο». Κατάφερα να διαπιστώσω την πραγματική αξία της αναμονής. Όχι αυτή που προκύπτει από τα ρολόγια, τα ξυπνητήρια, τις ατζέντες, τα pc calendars. Εκείνη την αξία που προκύπτει από την καθημερινότητα, τη ζωή, το παρελθόν μας. Δήμητρα Τσάκου. Μικρή έλεγε πάντα ποιήματα στις εθνικές επετείους. Μέτα έγινε ηθοποιός. Τώρα καταπιάνεται με την σκηνοθεσία και όσο την «ερωτεύεται», τόσο πλησιάζει σε ευσεβείς πόθους ευτυχίας. Από την προηγούμενη Δευτέρα και μέχρι τις 4 του Φλεβάρη θα συναντάμε τη δουλειά της στη σκηνή του θεάτρου Αυλαία μέσα από την παράσταση «Αναμονή» παρέα με τον θίασο «Εκτ6ς». Δεν πρόκειται για κείμενο κάποιου καταξιωμένου συγγραφέα με βαρύγδουπα λόγια, ανεκπλήρωτους έρωτες, μεγάλα βάσανα, κοινωνικά σημάδια που πρέπει να αξιολογήσουμε και να συγκρίνουμε –ίσως- με το σήμερα. Είναι κάτι άλλο. Μια σύλληψη δική της, που έχει τα θεμέλια της στο σωματικό θέατρο της επινόησης. Δεν είναι χοροθέατρο, αν και περιλαμβάνει ανεξάρτητες χορογραφίες. Δεν υπάρχει θεατρικό κείμενο, αλλά μια ιδέα και πολύς αυτοσχεδιασμός που δημιουργούν μια ενιαία σταθερή παράσταση. Η ίδια δηλώνει –μιας και είναι η πρώτη δική της αποκλειστικά σκηνοθετική απόπειρα- ότι η «Αναμονή» προήλθε από τα προσωπικά της βιώματα. «Η παράσταση έχει αυτοβιογραφικό χαρακτήρα. Προέκυψε από μια δική μου προσωπική ταλαιπωρία, που τελικά πήρε θεατρικές διαστάσεις. Συμμετέχουν όλοι λίγο ή πολύ, γιατί όλο αυτό προκύπτει μέσα από το σώμα τους. Κυρίως εστιάζουμε στις σωματικές αντιδράσεις για να δούμε πως είναι όταν περιμένεις. Εγώ το βίωνα έντονα και σωματικά και θέλησα να το αποδαιμονοποιήσω» μου λέει. Και πως αποδαιμονοποιείς άραγε αυτό που θες τόσο πολύ να ζήσεις και το λαχταράς με κάθε κύτταρο σου και αισθάνεσαι την προσωρινή απώλεια του με σωματικό άλγος; Απαντήσεις μην περιμένετε από μένα. Μαθαίνω παρέα με τη Δήμητρα να περιμένω.

Anamoni3

Εντός, εκτ6ς και επί τα… αυτά τα δύσκολα!

Έξι οι ηθοποιοί στο σύνολο τους και θα κάνουν σκληρό παιχνίδι. Δύο οι βασικοί χαρακτήρες και θα τους ταυτίσουμε με μας όπως και να ‘χει. Ένα αγόρι κι ένα κορίτσι βρίσκονται σε παράλληλη δράση, περνούν στάδια αναμονής και κάποια στιγμή συναντιούνται μέσα στον χρόνο. Από την γέννησή τους μέχρι το μετέπειτα προφίλ τους σε ένα κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο… θα δούμε την αναμονή να μετριέται μέσα από τον πόνο που δημιουργεί. «Αυτό το αναπόφευκτο, βλέπουμε εδώ πως το διαχειριζόμαστε. Πως αποφέρει καρπούς, ενώ συνήθως την βιώνουμε αρνητικά, γιατί δεν ξέρουμε ποτέ την έκβαση της» μου εξηγεί και στηρίξαμε όλη την παρακάτω κουβέντα σε μια λεκτική εξίσωση: Θα περιμένω=Θα ταλαιπωρηθώ! Το ότι δεν μπορούμε να ξεφύγουμε, να γλιτώσουμε από την αναμονή είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο. «Στην εποχή που ζούμε όλη η χώρα βρίσκεται σε μια αναμονή» τονίζει. Αυτή η έξτρα πινελιά μας έφερε στη σωστή κοινωνική βάση. Περιμένουμε να περάσει η μπόρα, να πληρωθούμε, να ανταμειφθούν οι κόποι μας, να γιατρέψει ο χρόνος τις πληγές της κρίσης, να… να… να… και τελειωμό δεν έχει η αναμονή. Εντός της παράστασης εκείνη εντόπισε τις επιμέρους αναμονές και μου τις είπε επιγραμματικά κι ύστερα έκανα το flash back μου και μέτρησα κι εγώ τις δικές μου και ναι… πόνεσα πολύ. «Αναμονή της γέννησης. Τα παιδικά μας χρόνια μια μεγάλη αναμονή για το πότε θα χτυπήσει το κουδούνι. Η αναμονή του να θέλω να γίνω μεγάλος. Η πρώτη περίοδος των κοριτσιών. Η πρώτη εκσπερμάτιση των αγοριών. Το πρώτο φιλί. Ο πρώτος έρωτας. Οι πρώτες δύσκολες εξετάσεις. Μετά… να περιμένουμε να βρούμε δουλειά, να περιμένουμε σε ουρές από δημόσιες υπηρεσίες». Αν το σκεφτείτε λίγο παραπάνω… μόνο καρτερούμε σ’ αυτή τη ζωή και επενδύουμε στα «θα» μας προσδοκώντας αυτό που έρχεται και χάνοντας συχνά αυτό που υπάρχει… τη στιγμή, το τώρα μας. Μα, έτσι φτιαχτήκαμε και πάντα εδώ θα καταλήγει το νερό και το χώμα.

tsakou2

Βαθιά φιλοσοφικά ή απλά ανθρώπινα…

«Το πρόβλημα είναι ότι νομίζετε πως έχετε χρόνο». Είναι μια από τις ρήσεις που θ’ ακούσετε στην παράσταση ειπωμένη από τον Βούδα. Αυτό ξεχώρισε η Δήμητρα ανάμεσα στα αποφθέγματα του έργου για να μου δείξει ότι έχουν γραφτεί τόσα για τα δευτερόλεπτα, τα λεπτά, τις ώρες, τις μέρες, τα χρόνια και την παγίδα τους κάθε φορά που τα κυνηγάμε παρεμβαίνοντας στο σύμπαν. Νομίζω όμως πως η πιο σπουδαία αναλυμένη αναμονή είναι ο μονόλογος του μετανάστη γραμμένος από εκείνη με αφορμή από το δικό της στενό ή ευρύτερο περιβάλλον. «Θέλω να δείξω πως όλοι αυτοί οι άνθρωποι που έχουν πάνω τους την αίσθηση του ξένου αναμένουν να αποκτήσουν μια πατρίδα, προσπαθούν να πιάσουν κάπου ρίζες, νιώθουν το ίδιο όπου κι αν πάνε. Η ζωή των μεταναστών από την πράσινη κάρτα και πιο πέρα… είναι ολόκληρη μια αναμονή» δηλώνει και πηδάμε σκαλοπάτι για να δούμε πόσο σκούρα τα βρήκε με την «Αναμονή». «Η παράσταση δεν έχει πολλά σκηνικά και ρούχα. Θυμίζει ένα μαύρο κουτί με καρέκλες. Οι ηθοποιοί φορούν μόνιμα ολόσωμες φόρμες στο χρώμα του δέρματος και κάθε φορά που βάζουν κοστούμια είναι πάντα μισά. Μόνο το πάνω ή μόνο το κάτω μέρος. Όλα είναι συμβολικά. Δεν μιλάμε για ένα έργο πρόζας και ρεαλισμού» μου επισημαίνει και διακρίνω σίγουρα μέσα από τις περιγραφές της την ατέλεια, την οδύνη και το ανολοκλήρωτο της αναμονής. Κι έπειτα μου περιγράφει λίγο λίγο την πορεία της. Απόφοιτη του Τμήματος Θεάτρου μας. Στο τμήμα θεάτρου του δήμου Θέρμης διδάσκει εφηβικό θέατρο και ο τρόπος που το μοιράζεται μαζί μου εκφράζει την ευχαρίστηση που της δημιουργεί εκατό τοις εκατό. Δηλώνει θεατρολόγος-σκηνοθέτης και δεν βλέπω να αποποιείται το κομμάτι της διδαχής εύκολα. Ατάκα κλειδί που για κάθε άνθρωπο αγγίζει την ευτυχία και μου την λέει; «Ακόμα βγάζω τα λεφτά μου από τη δουλειά που αγαπώ». Κι αν στην οικογένεια της δεν υπήρχε κανένα σαφές ερέθισμα για τον χώρο του θεάτρου, κάμποσες επιρροές κατά καιρούς και ένας ρόλος κακιάς μάγισσας σε παιδική παράσταση την έπεισαν να βουτήξει στα νερά του. Κανείς όμως δεν θα την πείσει –έτσι τουλάχιστον ισχυρίζεται εκείνη- να εγκαταλείψει τη Θεσσαλονίκη. «Εγώ περνάω πολύ καλά εδώ. Έχει ζεστασιά αυτή η πόλη. Σου δίνει την αίσθηση ότι δεν είσαι μόνος και δεν θα την αλλάξω αυτή την αίσθηση, ακόμη κι αν πάω Αθήνα για κάποια σκηνοθεσία-συνεργασία». Μετά από τέτοια δήλωση σκέφτομαι πως όταν οι άνθρωποι παρατάμε τόπους που έχουμε λατρέψει… μάλλον έχουν κλείσει όλα τα κεφάλαια που μας έκαναν να τους λατρεύουμε, μάλλον δεν μας κρατά τίποτε πίσω, μάλλον οι αναμονές έχουν πάψει.

 

Info:

Ο Πολυχώρος εκτ6ς και ο Θίασος εκτ6ς παρουσιάζουν

«ΑΝΑΜΟΝΗ» 

σωματικό θέατρο της επινόησης

 

Για 8 μόνο παραστάσεις

13 Ιανουαρίου έως και 4 Φεβρουαρίου

κάθε Δευτέρα και Τρίτη

στο θέατρο ΑΥΛΑΙΑ

 

Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00

Διάρκεια παράστασης: 1 ώρα και 20 λεπτά

Εισιτήρια: Γενική είσοδος 12€, φοιτητικό 10€, ανέργων – ατέλειες – ομαδικό 6€

 

Συντελεστές

Σύλληψη-Σκηνοθεσία: Δήμητρα Τσάκου

Μουσική Σύνθεση: Νίκος Κιουρκτσής aka tourbis

Κινησιολογία-Χορογραφίες: Μαρία Στεφανίδου

Video-Art: Βαγγέλης ΚολότσιοςΧέμη Μποζίνη

Κοστούμια-Σκηνογραφική Επιμέλεια: Έλλη Τελεβάντου

Φωτισμοί: Στράτος ΚουτράκηςΈλενα Κώτση

Οργάνωση παραγωγής: Δώρα ΣεϊτανίδουΑποστόλης Λιάπης

Κατασκευές: Θάνος Καρώνης

Φωτογραφίες: Γιώργος Σκανδαλάρης

Σχεδιασμός αφίσας-flyer: Βαγγέλης Κολότσιος

 

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Χριστίνα Γεωργίου,

Γιάννης Δρόσος,

Βασιλίνα Κατερίνη,

Δημήτρης Κουστολίδης,

Σταύρος Μπαρτζόκας,

Μαρία Στεφανίδου.

 

Παίζουν επί σκηνής οι μουσικοί:

Νίκος Κιουρκτσής aka tourbisΗλίας ΤσιπτσέςΑστέρης Βαρελάς

 

 

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Ρε παιδιά ή εγω πήγα σε άλλο θέατρο ή εσείς περιγράφετε άλλη παράσταση… Πάντως ΣΙΓΟΥΡΑ πήγα στο «Αυλαία» και η παράσταση λεγόταν «Η αναμονή» αλλά με αυτά που περιγράφετε παραπάνω ΚΑΜΜΙΑ σχέση… (!!!) Με απλά λόγια ΕΑΝ δεν θέλετε να κλάψετε τα λεφτά σας που θα δώσετε για να δείτε την συγκεκριμένη «παράσταση» ΜΗΝ πάτε … Ουσιαστικά πρόκειται για την ανωμαλία, της ανωμαλίας ώ ανωμαλία… ΠΙΘΑΝΟΛΟΓΩ ότι πρόκειται για ΚΑΚΟΓΡΑΜΜΕΝΗ μετάφραση αγγλικού έργου για αυτό και γίνεται της ανωμαλίας …

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.