ΕΙΜΑΙ ΣΤΟ ΠΛΟΙΟ

0
1055

volanakis

ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΣΤΡΟΥΜΦ Γράφει ο Βαγγέλης Γεωργάκης / λογοτέχνης – συγγραφέας

Είμαι στο πλοίο και διαπιστώνω ότι οι βλάκες είναι πιο κοινωνικοί. Οι Κύπριοι επίσης μεγάλες μαφίες. Τα πιτσιρίκια το ’χουνε ρίξει στα ηλεκτρονικά.

Τρομοκράτες ανατινάζονται με πρόσχημα τη θρησκεία και πολιτικοί χαμογελούν με πρόσχημα την ασφάλεια. Μετά από μια μακρόχρονη διαδικασία που ονομάζεται «Απαισθητοποίηση» οι κυνόδοντές τους έχουν μακρύνει. Μυτεροί.

Ένας επιβάτης με τρία μάτια και δύο κεφάλια –αποτέλεσμα κάποιας σοβαρής μετάλλαξης προφανώς- ανοιγοκλείνει εναλλάξ τα μάτια του. Μέσα τους σχηματίζονται εικόνες, διαφορετικές κάθε φορά: ένα μεσαιωνικό κάστρο, μία έκρηξη, ο πύργος του Άϊφελ, το Άγαλμα της Ελευθερίας, καταγώγια στην Ταγγέρη, ένα ινδιανάκι που παίζει φλάουτο, Ντένις ο Τρομερός…  «Μπλίινκ!»  Ένας ανατριχιαστικός ήχος ακούγεται και τα μάτια του φρικιού δείχνουν πλέον, ταυτόχρονα, χαρτονομίσματα του ενός δολαρίου, σαν φρουτάκια ενός καζίνο. Ο ίδιος πέφτει σε κατατονία, ενώ αποκόμματα πλειστηριασμών σε μορφή βλέννας αρχίζουν να τρέχουν από τις μύτες, τα στοματά του και τα τέσσερα αυτιά του. Αποστρέφουμε τα βλέμματα, εγώ και οι συνεπιβάτες, αηδιασμένοι από το αποκρουστικό θέαμα…

Μια μαμά δίπλα μου μοιάζει με φάλαινα. Η θάλασσα ακρωτηριάζεται μέσα από θολά τζάμια. Γριές με ενοικιοστάσια στην Πατησίων κοιτάζουν τα παιδιά με ύφος θλιμμένου μοσχαριού και χαϊδεύονται μεταξύ τους. Άντρες υποφέρουν με άλλοθι τον έρωτα. Με τέτοια μπάζα, σηκώνεις οικοδομή, αλλά τότε δεν είχες τα μυαλά. Σου την έφεραν κανονικά.

Ένας ηλικιωμένος διαβάζει αθλητικά: «Πρώτη προπόνηση στο Μέτσοβο!»

Το πλοίο θα μπορούσε να βυθιστεί ανά πάσα στιγμή.

Δίπλα σερβίρουν χάμπουργκερ. Αγελάδες μουγκανίζουν ευτυχισμένες, και, ως άμεση ανταπόκριση, σφαγιάζονται σε πανηγυρική τελετή.

Αρκετοί σε αυτό το πλοίο μιλούν αγγλικά. Οι υπόλοιποι είναι θαύμα που δεν έχουν χάσει ακόμα το χάρισμα της ομιλίας.

Συγκεκαλυμμένες λούγκρες κυκλοφορούν στους διαδρόμους δυο δυο σε μυστική αποστολή παριστάνοντας τους ναύτες. Ο Μίκυ Μάους παρουσιάζεται μπροστά τους σκοτεινός και θολός. Οι λούγκρες τρέπονται σε φυγή.

Το πλοίο διαθέτει βιβλιοπωλείο. Λογοτεχνία. Κανείς δεν αγοράζει, αλλά το προϊόν δεν έχει και ημερομηνία λήξεως.

Οι τουαλέτες είναι απαίσιες. Τα σκατά ξεχύνονται στη θάλασσα σαν τους γλάρους. Η θάλασσα υποφέρει από έναν οχετό βλακείας. Έχει καθορίσει το πεπρωμένο μας.

Τα σκυλάκια είναι πολύ συμπαθητικά, ορισμένοι άνθρωποι επίσης.

Αυτό το ταξίδι όμως δεν πρόκειται να τελειώσει ποτέ. Ναυτία με κυριεύει. Βγαίνω στο κατάστρωμα και ξερνάω λέξεις σε ένα υπολογιστή.

Προηγούμενο άρθροΗ ΕΚΔΟΧΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΑΛΛΑΧ
Επόμενο άρθρο«ΤΟ ΑΛΛΟ» ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΩΝ «F14»
Γεννήθηκε στο Αγρίνιο και μεγάλωσε στην Αθήνα όπου και τελείωσε τη Φαρμακευτική Σχολή. Έχει ασχοληθεί εκτεταμένα με τον αθλητισμό και είναι αθλητής της υδατοσφαίρισης. Είναι επίσης ο εμπνευστής και υπεύθυνος του helpforhealth.gr. Το διήγημά του "Ένας νέος που του αρέσει να γράφει" βραβεύτηκε στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Διηγήματος της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών 2010. Έχει γράψει τα βιβλία "Ο αγαπημένος ήρωας των παιδιών", Oasis Publications, "Ποδηλάτης στην Εθνική Οδό", εκδόσεις Δωδώνη, "Ονειρεμένο φινάλε", εκδόσεις Θερμαϊκός, "Ακροβάτης του ονείρου", εκδόσεις Ηριδανός και "Λυκόφως", εκδόσεις Οδός Πανός.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.