Εκεί που σταματάει η λογική…

1
541

Γράφει ο Γιώργος Φραδελάκης/geofradel@gmail.com

 

 

Είναι πραγματικά απ’ τις φορές που δυσκολεύεσαι τόσο πολύ ν’ αρχίσεις να γράφεις ένα κείμενο. Δεν ξέρεις τι ακριβώς πρέπει να γράψεις, πως ακριβώς να το γράψεις και αν οι λέξεις που θα χρησιμοποιήσεις θα είναι αρκετές και οι κατάλληλες για να περιγράψουν την κατάσταση. Παράλληλα βέβαια συνειδητοποιείς πως ναι… Εχθρός του κακού είναι το χειρότερο και μάλιστα υπάρχει, σε όλο του το μεγαλείο (που μόνο ως τέτοιο δεν μπορεί να θεωρηθεί). Είναι πραγματικά απορίας άξιο το τι μπορεί να σκεφτόταν εκείνο το έκτρωμα που έφτιαχνε αυτή την ΑΗΔΙΑ στο facebook. Τη σελίδα δηλαδή με την οποία ζητούσε να ελευθερωθεί ο Νίκος Σειραγάκης.

 

Σε όσους δεν θυμούνται ή απλά δεν παρακολούθησαν την υπόθεση, να θυμίσουμε ότι ο συγκεκριμένος «άνθρωπος», είναι ο 47χρονος εκπαιδευτικός προπονητής μπάσκετ ακαδημιών απ’ το Ρέθυμνο που κατηγορείται για βιασμό μικρών παιδιών. Και όσο για τα εισαγωγικά στη λέξη «άνθρωπος», απ’ τη στιγμή που και ο ίδιος έχει πλέον παραδεχτεί έστω και την ασέλγεια (υποστηρίζοντας ότι τα παιδιά πήγαιναν με τη θέλησή τους), τότε σίγουρα δεν χρειάζεται καμία δικαστική απόφαση για ν’ αποφασίσουμε αν θα βάλουμε εντός ή εκτός εισγωγικών αυτόν τον…

 

Το ακόμα πιο τραγικό είναι ότι αυτό το αρρωστημένο μυαλό που έφτιαξε τη συγκεκριμένη σελίδα αφενός ζητάει χαρακτηριστικά: «ν’ αποποινικοποιηθεί άμεσα η παιδοφιλία» και αφετέρου ότι βρήκε και τρεις υποστηρικτές (έχει τρια “like”), ένας εκ των οποίων γράφει: «Ντροπή και αίσχος σε όσους τον κατηγορούν, κρίμα που δεν υπάρχουν κι άλλοι τέτοιοι ηγέτες».

Τα λόγια νομίζω σε τέτοιες περιπτώσεις πως είναι περιττά. Ακόμα κι αν τα σχόλια προέρχονται απ’ το ίδιο άτομο με άλλον απλά λογαριασμό ή έστω υποστηρίξουν κάποιοι ότι έγινε για «πλάκα», πρόκειται απλά γι’ ΑΡΡΩΣΤΕΙΑ!

 

Φυσικά πολλοί είναι κι εκείνοι που χρησιμοποίησαν κάθε λέξη υβριστικού περιεχομένου που υπάρχει στην ελληνική γλώσσα για τον εμπνευστή αυτής της ΒΛΑΚΕΙΑΣ αλλά είναι πραγματικά λυπηρό ξέροντας πλέον πως ακόμα και παιδιά 10 ή 11 χρονών έχουν πρόσβαση στο facebook, ότι μπορεί κάτι τέτοιο να έφτασε έστω και για ένα δευτερόλεπτο στο οπτικό τους πεδίο.

 

 

 

Προηγούμενο άρθροΑπό την Κέρκυρα στο Μπερναμπέου
Επόμενο άρθροΤο διπλό φάουλ του Κωστή Στεφανόπουλου
Αρχές καλοκαιριού, ένα μεσημέρι του Ιουνίου γεννήθηκα, στα Χανιά, με τη δεκαετία του 80' να φτάνει στο τέλος της. Κι αν τα 20 πρώτα χρόνια μου με βρήκαν στη δεύτερη ομορφότερη πόλη του κόσμου, το πάθος για τη δημοσιογραφία και τον αθλητισμό, μ' έστειλε «πακέτο» στην ωραιότερη. Ναι, τη Θεσσαλονίκη, απ' όπου φυσικά κανείς δεν θέλει να φύγει. Εκεί έγιναν και τα πρώτα βήματα (σχολή δημοσιογραφίας, “Καρφίτσα”), αλλά οι συνθήκες με οδήγησαν -σχεδόν αναγκαία- ξανά νοτιότερα. Όχι στην Κρήτη, αλλά στην Αθήνα και πλέον στο gazzetta. Ερωτευμένος με το ποδόσφαιρο, οπαδός, αλλά όχι κολλημένος. Τουλάχιστον όταν βγαίνω από την πόρτα του σπιτιού. Οι “οπαδικοί σαλπιγκτές” εξάλλου, όπως συνήθιζε να τους λέει ο σημαντικότερος “δάσκαλος” που είχα, είναι καταδικασμένοι να έχουν χαμηλό ταβάνι...

1 ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.