Ελεύθερος κάτω από μια βροχή από πεφταστέρια

0
1325

Πεφταστέρια απόψε το κορμί μου λούζουν.
Νοητά τη ψυχή μου την κεντούν τόσα σχέδια.
Πεφταστέρια στον ουρανό το σκοτάδι σκίζουν.
Κι εγώ ελεύθερος απόψε σε κρατώ.
Σε μια αγκαλιά από αστερόσκονη φτιαγμένη.
Θα σε φυλάξω πάλι να μου κοιμηθείς σαν άγγελος.
Άλλωστε έτσι και συ μια νύχτα έπεσες μπροστά μου.
Σαν πεταστέρι μιας νυχτιάς που είχα τη τύυχη.
Να σε γνωρίσω από μια σπόντα μιας πανσελήνου.
Που σ έστειλε να μου μιλήσεις σαν σε είδε.
Έτσι απαστράπτους και λαμπερή το ίδιο.
Σου είπε σε κείνον τον ελεύθερο να πας μήνυμα νέο.
Σαν της ζωής το πιο μοιραίο να του το πεις.
Και συ υπάκουσες και ήρθες ένα αστέρι.
Και φώλιασες γλυκά στο ένα μου χέρι.
Πετράδι πολύτιμο λες κι ήσουν κρυφά σε φύλαξα.
Σ’ έχω στη τσέπη μου από τότε και δε σε αντάλλαξα.
Με όλους τους θυσαυρούς της γης.
Με όλα τα πλούτη της οικουμένης.
Γιατί τι πιο πολύτιμο έγω να χω στη τσέπη μου από σένα.
Ένα αστέρι μοναδικό στου ταξιδιού του το ένα.
Η στάση του η μια ήμουν εγώ.
Ελεύθερο πνεύμα που μου χαρισέ νερό.
Ελευθερη ψυχή που με πότισε απ τη πηγή.
Εκείνη την υπέροχη της αγνής αγάπης.
Που κρύβεται λένε σε κορυφή βουνού και όσο κι αν ψάχνεις.
Δε θα τη βρεις αν δε το θέλει εκείνη.
Μα θα ρθει να σε βρει αν είναι η στιγμή που έχει μείνει.
Μονάχη της ένα βράδυ στων αστεριών τη καταιγίδα.
Και ξέρει που θα προσγειωθεί ολόιδια του έρωτα αχτίδα.
Μα λάμπει λες μες το σκοτάδι ένα αστέρι…
Κι αν ναι την άλλη μέρα το πρωί ποιος να υποφέρει…
Που χάνει τη γυαλάδα του κάτω απ τον ήλιο…
Μα θα στο πω…
Θα σου το πω και ας μη ξέρω και πολλά για τα αστέρια.
Τούτο το αστέρι εσυ που ήρθες να με συναντήσεις.
Λάμπεις αδιάκοπα μέρα και νύχτα για να κρατήσεις.
Τον δρόμο μου τον δύσκολο όλο στροφές.
Σαν το απόλυτο σου φως κάτω από τις αστραπές.
Που γύρω μου πέφτουν σωρό.
Μα εσύ σαν φύλακας με οδηγείς στο φως.
Εκείνο της ζωοδόχου αγάπης σου.
Που αναβλύζει κάθε στιγμή μέσα απ τα σπλάχνα σου…
Σαν τη ζωή την ίδια λάμπεις εσύ γλυκιά μου…
Και γω ελεύθερος να σ έχω δίπλα μου παναγιά μου…
Σαν εκείνη τη φλόγα που μου δίνει δύναμη και ορμή.
Να μη σου πάψω δίπλα σου να περπατώ ούτε στιγμη.
Λατρεμένο μου πεφταστέρι.
Ναι εσύ που μου ευλόγησες το χέρι.
Με την ουσίωδη ύπαρξη σου.
Με την ολάνθιστη μορφή σου.
Πάλι απόψε θα περιμένω.
Να δω κάποιο άλλο πεφταστέρι να προσγειώνεται στη γη.
Κι ίσως και κάποιος τυχέρος άλλος…
Να βρει το νόημα του στη ζωή…
Όπως εγώ μαζί σου το βρήκα ναι αλήθεια…
Καλή σου νύχτα…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.