«ΕΛΙΑ ΣΤΟ ΠΕΛΑΓΟΣ»: Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗΣ ΜΕ ΤΗ ΦΥΣΗ!

0
1685

elia2

ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΑ Γράφει η Έλενα Αρτζανίδου / συγγραφέας – εκπαιδευτικός / ardjanidou.psichogios.gr

Πες ένα βιβλίο: Ελιά στο πέλαγος, Φωτεινή Φραγκούλη, εικονογράφηση: Εύη Τσακνιά, εκδόσεις Πατάκη

Γιατί! Επειδή είναι τρυφερό, συγκινητικό, ανθρώπινο, λυρικό υπέροχα δομημένο. Αρέσει για τις δέκα μικρές ιστορίες του που πρωταγωνιστούν η φύση, το νερό, το ολόγιομο φεγγάρι, οι μνήμες, οι τρυφερές σχέσεις προς τους ηλικιωμένους, η αγάπη προς τα πλάσματα και το νιάσιμο τους. Είναι ένα βιβλίο που ο συμπυκνωμένος, εύστοχος λόγος του γεννά πολλές ακριβείς εικόνες, ενώ προκαλεί δυνατά συναισθήματα και αξίες. Αγαπιέται γιατί είναι δωρικό και λιτό και αυτό το τοποθετεί σε θέσεις υψηλής λογοτεχνικής αξίας.

elia1Θέμα: Ιστορίες μικρές που τονίζουν την αξία και την ομορφιά της συνύπαρξης με τα δέντρα. Την αγάπη σε κάθε τι ζωντανό πλάσμα, όπως αυτό του λύχνου που σώζεται από τα χέρια του Γιάννου την τελευταία στιγμή. Το όνειρο που μπορεί και αν το θέλουμε να γίνει πραγματικότητα έτσι και η «ελιά στο πέλαγος» μπορεί και να υπάρξει αν εμείς το επιδιώξουμε. Το νιάσιμο, το δόσιμο μπορεί να είναι το ίδιο προς το χελιδόνι, αλλά και προς την ηλικιωμένη γιαγιά, όταν υπάρχει ανθρωπιά και αγάπη. Το φεγγάρι μπορεί να ενώσει και τα μάτια να δουν μαζί και αλλιώς. Και το καλοκαίρι μπορεί να είναι εκεί για πάντα αρκεί ότι θέλουμε να το έχουμε μέσα μας. Με λίγα λόγια δέκα ιστορίες που εμπεριέχουν αγάπη, σεβασμό, όνειρα με πράξεις και λίγες λιτές λέξεις.

Οπισθόφυλλο: Στην άκρη άκρη των λέξεων, στην αρχή ή στο τέλος μιας ιστορίας,!είναι ένα μικρό σπιτάκι ολομόναχο. Εκεί μένει ο ποιητής των παραμυθιών. Αυτός που παίρνει τις αλήθειες και τους βάζει ρούχα παραμυθένια.
Μια βραδιά χάθηκα κι εγώ στο δάσος μιας ιστορίας και προσπαθώντας να βγω, βρέθηκα στο σπιτάκι του. Χτύπησα την πόρτα του και με καλοδέχτηκε. Τι σπίτι! Παραμυθένια ομορφιά! Με έβαλε να κοιμηθώ!σε ένα στρώμα από λέξεις.
Το πρωί όταν ξύπνησα, ανάλαφρη και σαν να είχα ξαναγεννηθεί,!τον ευχαρίστησα και εκείνος με κέρασε πέντε έξι, έξι εφτά, εφτά οχτώ…ιστορίες για πρωινό. Κι εγώ μαζί σας θα τις μοιραστώ.
Αυτό το βιβλίο είναι ένα στρώμα από λέξεις που σαν μαγικό χαλί! μάς ταξιδεύει.

Ποιος το έγραψε: Η βραβευμένη Φωτεινή Φραγκούλη, που γνωρίζει πολύ καλά από τέτοιες φόρμες και καταφέρνει κάθε φορά να πρωτοτυπεί και να παραδίδει υψηλά κείμενα που την κάνουν μοναδική στο είδος της. Το «ελιά στο Πέλαγος», η γραφή της προσεχτική, δύσκολη, λέξη λέξη ταιριασμένη, γεννά συναισθήματα και εικόνες. Η Φραγκούλη, μαζί με μερικούς ακόμα συγγραφείς της σημερινής γενιάς(κυρίως γυναίκες), τολμά και φέρνει στο προσκήνιο φόρμες που έχουν μπει καιρό στη γωνία και πείθουν εκδότες, όπως τις εκδόσεις Πατάκη που τολμούν και τις υποστηρίζουν.

Μακάρι και το δικό της κείμενο να γίνει η αφορμή για να συνεχίσουν να εκδίδονται και άλλα τέτοια βιβλία που λείπουν και είναι αναγκαία στην λογοτεχνία.

Εικονογράφηση: Τα όμορφα, ασπρόμαυρα σχέδια από το χέρι της Εύης Τσακνιά μας εισάγουν στο φανταστικό και παράλληλα μας δείχνουν στιγμές που μπορεί και να μη βλέπουμε.

Ωραίες παράγραφοι:

«Έλα τώρα. Και τα χέρια, σε κρατώ από τη μέση, κούνα και τα χεράκια πέρα δώθε».

«Κουράστηκα, Σπυράκο μου».

«Λίγο ακόμα. Κοίτα ομορφιά και χάρη!»

«Ναι, σήμερα όλα είναι όμορφα και χαριτωμένα, τι μέρα, τι θάλασσα…»

-«Εγώ για σένα λέγω, για τη δική σου ομορφιά και χάρη».

«Δεν ντρέπεσαι, βρε, Σποράκο. Αχ,Σποράκο! Θυμάσαι; Έτσι σε έλεγα όταν ήσουν μικρός. Ακούς εκεί, ο Σποράκος να περιπαίζει τη γιαγιά του, ογδόντα δυο χρονών γυναίκα!»

«Εγώ, γιαγιάκα μου, να σε περιπαίξω! Εγώ ό,τι σου λέω το πιστεύω, το εννοώ».

«Το ξέρω, αγόρι μου. Να έχεις την ευχή μου, για ότι κάνεις για μένα».

«Τι κάνω; Ένα από τα χίλια που έκανες εσύ όταν με μεγάλωνες»… (Σάλασσα πιλά,σελ. 53-54)

‘Η

…Μια νύχτα, γερτός στην κουπαστή στο λιγοστό φως του φεγγαριού που ήταν στη χάση του, ένα μαύρο σημάδι στον ορίζοντα. «Τι πλεούμενο είναι αυτό, χωρίς καθόλου φως» αναρωτήθηκε ο καπετάν Σωτήρης και πήρε τα κιάλια για να δει καλύτερα.

Σκιάχτηκε! Μια ελιά ερχόταν καταπάνω τους. Έτσι ήταν; Ή μήπως το πλοίο τους πήγαινε ίσια στο δέντρο; Ήρθαν πολύ κοντά. Αν άπλωνε τα χέρια του, θα άγγιζε τα κλαδιά της που έφταναν ως ψηλά στη γέφυρα του καραβιού.

Πως βρέθηκες εδώ μεσοπέλαγα;» της είπε.

«Πάντα σε ακολουθούσα Σωτήρη, αλλά δεν έτυχε να με δεις»

«Φύτρωσες λοιπόν;»…» (Ελιά στο Πέλαγος,σελ.34-35)

Απευθύνεται: Σε παιδιά, σε νέους, αλλά και σε όσους αγαπούν και διαβάζουν λογοτεχνία.

Το προτείνεις; Δίχως δεύτερη σκέψη το προτείνω για να διαβαστεί από μεγάλους και μικρούς στο σπίτι, στις βιβλιοθήκες και στα σχολεία.

Προηγούμενο άρθρο«Παράλληλοι Δρόμοι» στο Βαφοπούλειο
Επόμενο άρθροΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ
Γεννήθηκε στη Δυτική Γερμανία. Τα παιδικά της χρόνια τα έζησε στο Μαυρονέρι του νομού Κιλκίς και αργότερα στη Θεσσαλονίκη, όπου τελείωσε το Λύκειο της Αμερικάνικης Γεωργικής Σχολής. Είναι πτυχιούχος της Σχολής Νηπιαγωγών Καρδίτσας καθώς και του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών του Α.Π.Θ. Σήμερα εργάζεται ως εκπαιδευτικός στη Θεσσαλονίκη. Από το 1996 ασχολείται με τη συγγραφή παιδικών βιβλίων και για ενήλικες. Σήμερα μετρά 34 τίτλους. Αναλυτική εργογραφία της μπορείτε να βρείτε στο προσωπικό ιστολόγιό της (blog): ardjanidou.psichogios.gr.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.