«ΕΝΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΟ ΤΑΒΑΝΙ ΜΟΥ»: Η ΖΩΗ, Ο ΠΟΝΟΣ, Ο ΘΑΝΑΤΟΣ

0
1926

ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΑ Γράφει η Έλενα Αρτζανίδου / συγγραφέας – εκπαιδευτικός / ardjanidou.psichogios.gr

Πες ένα βιβλίο: «Ένας άγγελος στο ταβάνι μου», Μάγια Δεληβοριά, εκδόσεις Κέδρος

Γιατί! Επειδή είναι πρωτότυπο και δύσκολο θέμα αφού αναμετριέται με το θάνατο, την κατάθλιψη και την αξία της ζωής. Είναι ευφάνταστο και κινηματογραφικά δοσμένο με πολλές εναλλασσόμενες σκηνές. Με σφιχτή πλοκή και δουλεμένο λέξη λέξη. Με δυνατή πρωτοπρόσωπη γραφή, μονολόγους που σε κολλούν στον τοίχο και πλούσιο, ζωντανό λεξιλόγιο. Έχει χιούμορ και ας υπάρχει η έννοια του θανάτου από την αρχή μέχρι λίγο πριν το τέλος. Βαθιά συγκινητικό. Ένας ύμνος για την ζωή μέσα από καταστάσεις που δεν χωρούν ερμηνεία και εξηγήσεις, που πάλι μπορούν και να συμβούν, αλλά να μην μπορούν να αιτιολογηθούν.

delivoria_enas_aggelos_sto_tavaniΘέμα: Η κατάθλιψη ενός δεκαπεντάχρονου, του Πέτρου, απόρροια του θανάτου του πατέρα του. Το κατηγορώ του προς τη μητέρα. Ο φύλακας άγγελος του και αφηγητής, που δεν ξέρει ποιος είναι; Γιατί νιώθει με την πλάτη στο ταβάνι; Δεν ξέρει αν είναι ζωντανός ή πεθαμένος. Αυτός που προκαλεί απίστευτες φάρσες όταν αποφασίζει να γίνει ο άγγελος του Πέτρου. Αντιστροφή εδώ του ρόλου του Αγίου Πέτρου με τον κάθε άνθρωπο που φεύγει! Αυτός που ερωτεύεται ακόμα και ως άγγελος.

Το βιβλίο θίγει επίσης και τα θέμα με τα κακοποιημένα ζώα και μπαίνει σε ύδατα αχαρτογράφητα για τα όσα έχουν καταγραφεί από ανθρώπους που είχαν προθανάτιες εμπειρίες και επέστρεψαν όπως οι ίδιοι μαρτυρούν!

Οπισθόφυλλο: Είχα πεθάνει; Αυτό αναρωτιόμουν. Μάλλον είχα πεθάνει. Ή έβλεπα ένα όνειρο. Βρισκόμουν με την πλάτη κολλημένη στο ταβάνι και κοίταζα κάτω. Δε μου φαινόταν λογικό. Πάντως εγώ από την τρομάρα μου ήμουν κολλημένος εκεί και δεν το κουνούσα ρούπι. Είχα τη βεβαιότητα πως αν κουνιόμουν θα έπεφτα με τη μούρη στο πάτωμα.
Σε νοσοκομείο ήμουν, δε χωρούσε αμφιβολία. Όλοι φορούσαν άσπρες μπλούζες και είχαν περικυκλώσει κάποιον, τον οποίο απομάκρυναν προτού προλάβω να δω ποιος ήταν. Τώρα, ή αυτός ο κάποιος ήμουν εγώ και μόλις είχα πεθάνει ή υπήρχε κάποια άλλη λογική εξήγηση για την πλάτη μου στο ταβάνι και θα την έβρισκα από στιγμή σε στιγμή.
Και τότε μου ήρθε μια καταπληκτική ιδέα: να γίνω φύλακας άγγελος. Ποιανού; Δεν ξέρω. Πώς; Δεν ξέρω. Ξέρω όμως το γιατί: Γιατί μπορώ! Κι αφού δε θυμάμαι ούτε το όνομά μου, αποφάσισα πως θα με λένε Κομπέιν. Τι πάει να πει γιατί; Γιατί μπορώ!
Ένα βιβλίο για όσα ανεξήγητα αξίζει να εξηγηθούν μα και για όσα δε χρειάζονται καμία εξήγηση. Ένα καθηλωτικό και βαθιά συγκινητικό μυθιστόρημα για την αξία και τη μοναδική δύναμη της ζωής.

Ποιος το έγραψε: Η βραβευμένη Μάγια Δεληβοριά, που με την πρωτότυπη  και ξεχωριστή ιδέα της, καταφέρνει να φέρει στο προσκήνιο θέματα ζωής, πόνου και θανάτου με υπευθυνότητα, λεπτούς χειρισμούς και τόλμη. Με ικανότητα θεατρικού λόγου και την απόλυτη δύναμη να διαχειριστεί θέματα  δύσκολα. Τελικά τα καταφέρνει με απόλυτη επιτυχία.

Ωραία παράγραφος:

Αύριο πρέπει να γυρίσω στο σχολείο. Δεν καταλαβαίνω τι νόημα έχει. Η σκέψη και μόνο με ενοχλεί. Θα αρχίσουν πάλι όλοι να ρωτάνε, λες και θα τους απαντήσω. Δε θέλω να βλέπω κανέναν, θέλω να γίνω αόρατος και να με αφήσουν στην ησυχία μου. Δεν καταλαβαίνει κανείς. Με ενοχλεί που τους βλέπω να χαζογελάνε, να παίζουν, να κοροϊδεύουν. Με ενοχλεί να τους βλέπω να περνάνε καλά…

Απευθύνεται: Σε εφήβους και σε όλους όσους αγαπούν και  διαβάζουν λογοτεχνία.

Το προτείνεις; Δίχως υπεκφυγές για να διαβαστεί από νέους και να γεννήσει συζητήσεις  που μπορούν να βοηθήσουν όσους έχουν παγιδευτεί σε μονοπάτια θλίψεις.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.