Εννιά λόγοι που προκαλούν θλίψη καθώς προσγειώνεσαι στη Θεσσαλονίκη…

0
938
Θεσσαλονίκη, 2014 /(c) Giannis Kessopoulos
Θεσσαλονίκη, 2014 /(c) Giannis Kessopoulos
Θεσσαλονίκη, 2014 /(c) Giannis Kessopoulos

Το έπαθα πρόσφατα, γι’ αυτό το γράφω…

Αστερίσκος: ο αφορισμός ισχύει (αν μη τι άλλο) όταν επιστρέφεις από την Ευρώπη, όπου βλέπεις να λειτουργούν κάποια πράγματα με τρόπο που εδώ σε μας, στην… άγονη γραμμή – Θεσσαλονίκη αλλά και στην Ελλάδα γενικότερα, μοιάζει αδιανόητο (ή μας έχουν κάνει να μοιάζει αδιανόητο):

1. Βλέπεις το εμπορικό λιμάνι μόνο με 2 φορτία μέρα μεσημέρι, αντί να σφύζει από κίνηση…

2. Δε βλέπεις να φεύγει πλοίο επιβατικό από το «λιμάνι»…

3. Ούτε το Θερμαϊκό να είναι γεμάτος σκάφη (θαλάσσια συγκοινωνία, θαλάσσια ταξί, μαρίνες και ιδιωτικά σκάφη) και δεκάδες μαρίνες και στάσεις για να μπορούν να δένουν και να κινούνται από Καλοχώρι μέχρι Αγγελοχώρι

4. Δε βλέπεις πράσινο (πάρκα), παρά ελάχιστο -από τις λίγες πόλεις που συμβαίνει αυτό / ίσως εντός ΕΕ μας περνάει η Αθήνα…

5. Δε βλέπεις κεραμίδι… ούτε για πλάκα, αλλά ούτε και πράσινες στέγες.

6. Λουομένους στην παραλιακή της ζώνη, έστω σε κάποια σημεία ειδικά διαμορφωμένα με πισίνες…

7. Κατεβαίνεις σ’ ένα αεροδρόμιο με… ένα παρκαρισμένο αεροπλάνο κι ένα το «δικό σου» δύο, αντί να περιμένουν στην ουρά για να σηκωθούν…

8. Βλέπεις την ταμπέλα στο αεροδρόμιο Μακεδονία να γράφει Makedonia (σλαβοειδής ανόητη αποτύπωση με λατινικούς χαρακτήρες, υποθέτω) αντί το αγγλικό Macedonia

9. Εννοείται δε βλέπεις σημαία ελληνική, όχι όπως στο εξωτερικό που έχουν παντού κι όλο το χρόνο σημαίες, μεγάλο μέγεθος χωρίς να ντρέπονται (ακόμη και οι… Ελβετοί)…

Γιάννης Κεσσόπουλος

 

Προηγούμενο άρθροTHINK & CLICK / Καλημέρα… ξεκλειδωθείτε!
Επόμενο άρθρο«Εκείνοι είναι οι νορμάλ τουρίστες…»
Σπούδασα νομικά στο ΑΠΘ, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη (πολιτιστικός ρεπόρτερ, προϊστάμενος πολιτιστικού, συντάκτης ύλης πολιτικού, αρθρογράφος). Και διευθυντή τον αείμνηστο Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως πολιτιστικός συντάκτης κι έπειτα η free press «Karfitsa» στην οποία εργάστηκα ως διευθυντής από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες (Νομαρχία Θεσσαλονίκης, Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, Δήμος Δέλτα) και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού. https://www.facebook.com/gkessopoulos

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.