ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ: ΕΝΑ ΕΓΚΛΗΜΑ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑΣ

0
2837

Samina2

Γράφει ο Αλέξανδρος Φωτιάδης

Στις 26 Σεπτεμβρίου 2000, το φέρυ μπωτ Εξπρές Σάμινα εκτελούσε την ακτοπλοϊκή γραμμή Πειραιά – Πάτμου με προορισμό τους Λειψούς. Στο πλοίο είχαν επιβιβαστεί 533 άτομα, μεταξύ των οποίων και 61 μέλη του πληρώματος.

Στις 22:12, το Σάμινα προσέκρουσε στις νησίδες Πόρτες Πάρου, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα ρήγμα στα δεξιά ύφαλά του πλοίου. Πολύ γρήγορα επικράτησε πανικός στο κατάστρωμα. Η δυσλειτουργία της εφεδρικής γεννήτριας προκάλεσε συσκώτιση και πανικό στους επιβαίνοντες. Από τα μεγάφωνα του πλοίου δεν ακούστηκε καμία προειδοποίηση ή οδηγία. Ορισμένοι στην προσπάθεια τους να σωθούν πηδούσαν στην θάλασσα, ενώ άλλοι παρέμεναν πανικόβλητοι στο πλοίο που βυθιζόταν. Το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, παρά την τηλεφωνική επικοινωνία των επιβατών με τα μέσα ενημέρωσης, θεώρησε ότι δεν υπήρχε λόγος ανησυχίας. Λίγο αργότερα και με σημαντική καθυστέρηση, το λιμεναρχείο της Πάρου έλαβε εντολή να σπεύσει για βοήθεια. Το νερό που είχε κατακλύσει το μηχανοστάσιο του πλοίου οδήγησε στην ταχεία βύθιση του πλοίου εντός 25 λεπτών. Ο τραγικός απολογισμός του Σάμινα ήταν 81 νεκροί. Το ίδιο βράδυ, ο Λιμενάρχης Πάρου Δημήτριος Μάλαμας, απεβίωσε κάτω από το άγχος και την πίεση της επιχείρησης διάσωσης.

Οι ευθύνες για το ναυάγιο του Σάμινα βάραιναν κυρίως τον πλοίαρχο και τον υποπλοίαρχο. Παρά τις αντίξοες καιρικές συνθήκες, το πλοίο βρισκόταν στον αυτόματο πλοηγό και οι υδατοστεγείς πόρτες παρέμεναν ανοιχτές. Το γεγονός αυτό αποτελούσε παράβαση του πιστοποιητικού ασφαλείας και ευθυνόταν για την ταχύτατη βύθιση του πλοίου. Σε διαφορετική περίπτωση, οι αρμόδιες αρχές και το λιμεναρχείο θα είχαν περισσότερο χρόνο στην διάθεση τους, προκειμένου να διασώσουν τους επιβάτες. Η εφέδρική γεννήτρια άμεσης ανάγκης κατεστράφη κατά την πρόσκρουση, η σειρήνα προειδοποίησης και εκκένωσης δεν ήχησε, τα σωσίβια δε διέθεταν λαμπτήρες και σφυρίχτρες, ενώ ο πλοίαρχος παρέλειψε να διαβιβάσει το στίγμα του ναυαγίου. Ο δύτης Νικόλαος Λαμπράκος εκτίμησε ότι το πλοίο είχε παρεκκλίνει (40 – 50 μοίρες) από την αρχική του ρότα ενώ οι ανοιχτές υδατοστεγείς πόρτες δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν τη βύθιση του Σάμινα.

Ο Βασίλης Ραχούτης, ο νεαρός στρατιώτης πεζικού από την Φθιώτιδα, απεβίωσε στην προσπάθεια του να σώσει τους επιβάτες του Σάμινα Εξπρές. Λίγα λεπτά πριν το δυστύχημα, ο Βασίλης μίλησε στο τηλέφωνο με τον πατέρα του και αρνήθηκε να αποχωρήσει από το πλοίο. Ο θάνατος τον βρήκε στην προσπάθεια να σώσει ένα βρέφος. Συμπατριώτες και άντρες του λιμενικού τον τιμούν κάθε χρόνο καταθέτοντας στεφάνι στον χώρο της προτομής του, στα Καμένα Βούρλα.

Λίγους μήνες αργότερα, ο αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της πλοιοκτήτριας εταιρείας Minoan Flying Dolphins Παντελής Σφηνιάς, αποφάσισε να δώσει τέλος στην ζωή του. Στις 29 Νοεμβρίου, ο Σφηνιάς έπεσε από τον έκτο όροφο του κτηρίου της εταιρίας  στον Πειραιά. Ο ιατροδικαστής απεφάνθη ότι ο εφοπλιστής βρισκόταν υπό την επίρεια μέθης ενώ είχε κάνει χρήση αντικαταθλιπτικών φαρμάκων λίγο πριν την αυτοκτονία του. Ο Σφηνιάς αποφάσισε να δώσει τέλος στην ζωή του, επειδή δεν άντεξε το βάρος της τραγωδίας του Σάμινα. Ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης δήλωσε για την αυτοκτονία του Σφήνια: «Μόλις πληροφορήθηκα αυτό το γεγονός. Κάθε θάνατος, κάθε αυτοκτονία είναι ένα θλιβερό γεγονός και θέλω να εκφράσω τη λύπη μου για αυτό».

Στις 27 Μαϊου 2005, το δικαστήριο απεφάνθη για το ναυάγιο του Σάμινα. Παρά τις αντιρρήσεις ορισμένων εμπειρογνωμόνων και τις καταγγελίες που προηγήθηκαν του ναυαγίου, το πλοίο κρίθηκε αξιόπλοο και σε καλή κατάσταση. Οι ευθύνες αποδόθηκαν στους κυβερνήτες του πλοίου και ιδιαίτερα στον υποπλοίαρχο. Η κακή διακυβέρνηση του Σάμινα και οι ανοιχτές υδατοστεγείς θύρες αποτέλεσαν τα αίτια του ναυαγίου, όπως απεφάνθη η δικάζουσα αρχή. Με ποινές φυλάκισης τιμωρήθηκαν ο πλοίαρχος, ο υποπλοίαρχος, ο ύπαρχος, ο Α’ μηχανικός, ο ασυρματιστής, καθώς και ο πρόεδρος και ο διευθύνων σύμβουλος της Minoan Flying Dolphins. Το 2010, η ολομέλεια του Αρείου Πάγου μείωσε τις ποινές των φυλακισμένων.

Το ναυάγιο του Σάμινα ήταν ένα έγκλημα αδιαφορίας που στοίχισε την ζωή δεκάδων ανθρώπων.

Προηγούμενο άρθροΕΝΑΡΞΗ ΔΗΜΗΤΡΙΩΝ: ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜ’ ΕΚΕΙ
Επόμενο άρθροΟ “ΑΛΛΟΣ” ΠΑΥΛΟΣ…
Γεννήθηκα το '95 στην Θεσσαλόνικη. Σπουδάζω πολιτικές επιστήμες στο Α.Π.Θ και είμαι αντιπρόεδρος στην Grapess. Βενιαμίν σε όλες τις παρέες, έμαθα από πρώτο χέρι για μια νέα και ικανή γενιά ανθρώπων, την δικιά μας. Μέσα από τις ιστορίες μου στο ThinkFree θέλω να ανακαλύψω την Θεσσαλονίκη που αλλάζει, βελτιώνεται και ελπίζει. Θα με βρείτε να συζητώ με φίλους, να καυτηριάζω τα κακώς κείμενα της κοινωνίας και να διηγούμαι τις ιστορίες των ανθρώπων που ξεχωρίζουν στην καθημερινότητά τους.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.