Η άνοδος της ακροδεξιάς και οι ευθύνες των πολιτικών κομμάτων / 1

0
496

Τι απαντούν οι υποψήφιοι βουλευτές της Θεσσαλονίκης σχετικά με την ενίσχυση της ακροδεξιάς στην Ελλάδα και για τις ευθύνες των πολιτικών κομμάτων με τα οποία “κατεβαίνουν” στις εκλογές της 6ης Μαΐου

Του Γιάννη Θ. Κεσσόπουλου / [email protected]

Το tihnkfree επέλεξε να κινηθεί στο πνεύμα της εποχής που έρχεται, μακριά από γκρίζα πακέτα και υπόγειες διαδρομές. Απευθύνεται σε όλους τους υποψηφίους όλων των κομμάτων, ισότιμα, παλιούς και νέους, εν ενεργεία βουλευτές και “ρούκις” της πολιτικής, και θέτει ερωτήματα που, όπως πιστεύουμε, απασχολούν όλους μας και τα συζητάμε στις παρέες μας. Εκτιμούμε δε ότι οι απαντήσεις των υποψηφίουν λειτουργούν και ως εικόνα τους απέναντι σε όλους εμάς τους ψηφοφόρους. Και είναι αλήθεια ότι διαβάζουμε εξαιρετικά ενδιαφέρουσες -από πολλές απόψεις- απαντήσεις. 

 Το θέμα της ανόδου των ακροδεξιών κομμάτων και τις ευθύνες του πολιτικού συστήματος, των κομμάτων δηλαδή, θέτει σήμερα το ΕΡΩΤΗΜΑ 3 του thinkfree στους υποψηφίους βουλευτές της Α’ και Β’ Θεσσαλονίκης. Θέσαμε ανοιχτά το εξής ερώτημα προς όλους τους υποψηφίους όλων των κομμάτων:

 

ΕΡΩΤΗΜΑ 3: Στον πρώτο γύρο των γαλλικών εκλογών η Μαρίν Λεπέν άγγιξε το 18%. Στην Ολλανδία το ακροδεξιό κόμμα του Γκερτ Βίλντερς απέσυρε τη στήριξή της στην κυβέρνηση Ρούτε η οποία «πέφτει». Στην Ελλάδα όλες οι δημοσκοπήσεις «βάζουν» τη Χρυσή Αυγή για πρώτη φορά στην ιστορία στο κοινοβούλιο. Φοβάστε ότι μια τέτοια εξέλιξη θα προκαλέσει πλήγμα στη δημοκρατική λειτουργία ή είναι μέρος αυτής; Ποιες πιστεύετε ότι είναι οι ευθύνες του πολιτικού συστήματος της χώρας μας για την ούτως η άλλως άνοδο της ακροδεξιάς; Σε τι ακριβώς πιστεύετε ότι έγκειται η ευθύνη των κομμάτων της Αριστεράς / ή της Δεξιάς;

Δωροθέα Κοντελετζίδου / ΔΗΜ.ΑΡ, Α’ Θεσσαλονίκης

Όταν ο προεκλογικός «λόγος» βασίζεται στο μίσος και στο φόβο, και «επενδύει» στο κοινωνικό και προσωπικό αδιέξοδο που νοιώθει ο Ευρωπαίος πολίτης τα αποτελέσματα αυτά είναι αναμενόμενα. Η τυχόν είσοδος ακροδεξιών στοιχείων στη Βουλή σηματοδοτεί μεν ένα βαθύ πλήγμα αλλά από τη στιγμή που ο εκλογικός νόμος το επιτρέπει δε μπορεί παρά η δημοκρατία να λειτουργήσει.

Στην Ελλάδα οι ανύπαρκτοι θεσμοί, η ανύπαρκτη προστασία του πολίτη, η έλλειψη υποδομών, η έλλειψη προγραμμάτων ένταξης των μεταναστών –παρά τα κονδύλια- η μη απορρόφησή τους στον κοινωνικό ιστό, η πελατειακή σχέση οδήγησαν -από άμυνα και με μαθηματική ακρίβεια- στην έξαρση της ξενοφοβίας με κίνδυνο την κατάλυση της ίδιας της δημοκρατίας.

Η Δημοκρατική Αριστερά έχοντας ως κέντρο τον άνθρωπο και τα δικαιώματά του υπερασπίζεται τις αξίες και τις Αρχές της Δημοκρατίας και της ασφαλούς και αξιοπρεπούς διαβίωσης ΟΛΩΝ των πολιτών. Γι’ αυτό και δείχνουμε μηδενική ανοχή απέναντι στην παρουσία, δράση και συμπεριφορά ρατσιστικών ομάδων οι οποίες ουσιαστικά δημιουργούν ένα βαθύ πολιτιστικό και κοινωνικό ρήγμα στις ανθρώπινες σχέσεις.

Θεόδωρος Καράογλου / ΝΔ, Β’ Θεσσαλονίκης

Η άνοδος των ακροδεξιών κομμάτων στην Ελλάδα, έρχεται να συγχρονιστεί με αντίστοιχα φαινόμενα σε πολλές χώρες της Ευρώπης, αποτυπώνοντας εν γένει μία φωνή διαμαρτυρίας και αντίδρασης των πολιτών στη δίνη της οικονομικής κρίσης. Η ιστορία ωστόσο έχει αποδείξει ότι τέτοιου είδους ακραίες εκφράσεις του πολιτικού συστήματος δεν βοήθησαν στην πρόοδο και την ανάπτυξη. Αντιθέτως, η πορεία τους αποτυπώθηκε με μελανά χρώματα στην ιστορία των εθνών. Σε τέτοιες κρίσιμες στιγμές για όλες τις χώρες, την Ελλάδα, τη Γαλλία, την Ολλανδία αυτό που θα πρέπει να κυριαρχήσει είναι η ψυχραιμία και η λογική. Η ψήφος των πολιτών είναι η αποκορύφωση της δημοκρατικής διαδικασίας. Ωστόσο, μαζί με τις ελευθερίες έρχονται και τα καθήκοντα και οι ευθύνες. Θα πρέπει, λοιπόν, να αναρωτηθούν οι πολίτες εάν μία ψήφος αντίδρασης σε ένα ακραίο κόμμα μπορεί να δώσει λύσεις την επόμενη ημέρα στη χώρα ή αν ενδέχεται να ανατρέψει ισορροπίες σημαντικές για την κοινωνική συνοχή.

Αντώνης Σαουλίδης / ΠΑΣΟΚ, Α’ Θεσσαλονίκης

Είμαι θιασώτης της λογικής που υπαγορεύει να μην προδικάζουμε τα αποτελέσματα των εκλογών και να μην προτρέχουμε να προκαταβάλουμε την επιλογή των πολιτών, που και κρίση έχουν και μνήμη. Η ακροδεξιά ως φαινόμενο στην Ευρώπη έχει πολλές εκφάνσεις, – πχ ως την ανάδειξη επιθετικών τάσεων κατά των μεταναστών στις Βόρειες χώρες ή ως εθνοτικές εξάρσεις στις ανατολικές-, με κοινή όμως συνισταμένη όλων την εχθρότητα σε κάθε τι διαφορετικό και την επιβολή, μέσω της βίας, θέσεων κάποιων μειοψηφιών.

Στην Ελλάδα δεν έχουμε παρόμοια εμπειρία, ίσως και λόγω της πολιτικής σταθερότητας από το 1974 μέχρι και σήμερα. Είμαι σίγουρος πως η ευθύνη του πολιτικού κόσμου σήμερα είναι, απέναντι στη δημαγωγία και το λαϊκισμό, να διατυπώσει αλήθειες και ένα ρεαλιστικό σχέδιο ανασύνταξης της χώρας, κάτι που τα τελευταία χρόνια λείπει. Αυτή είναι η εγκληματική αμέλεια που υπέθαλψε φαινόμενα ακραίων τοποθετήσεων τα οποία ο πολιτικός κόσμος οφείλει να τα αναδείξει και ομόθυμα να τα καταδικάσει. Είμαι βέβαιος πως οι πολίτες αυτό το αντιλαμβάνονται.


Σταύρος Καλαφάτης / ΝΔ, Α’ Θεσσαλονίκης

Στην Ελλάδα θα πρέπει κάποτε να βάλουμε στο ίδιο «κάδρο» με τη λεγόμενη ακροδεξιά, τις ακραίες αριστερές πεποιθήσεις, που αποτελούν τη δεύτερη όψη του ιδίου νομίσματος. Ακροδεξιά και Ακροαριστερά, χρειάζονται η μία την άλλη. Στηρίζουν η μια την άλλη, τρέφοντας η μια τα φοβικά σύνδρομα της άλλης.

      Κάθε άκρο, δικαιολογεί την ύπαρξή του, μέσα από την ύπαρξη του άλλου άκρου. Και τα δύο μαζί, επενδύουν στην κρίση και όχι στην αντιμετώπισή της. Επιθυμούν την κρίση, επειδή τοκίζουν στην εύλογη –πολλές φορές- θλίψη, απογοήτευση ή οργή των συμπολιτών μας.

      Σαφώς, οι αστοχίες και οι αποτυχίες του πολιτικού συστήματος, φέρουν μεγάλη ευθύνη για την ενίσχυση των τάσεων που ξεφεύγουν από τα όρια των ιδεολογίας και διολισθαίνουν στο σαθρό έδαφος της ιδεοληψίας.

      Σε κάθε περίπτωση όμως, εκτιμώ πως το φαινόμενο είναι πρόσκαιρο. Σίγουρα, αποτελεί μήνυμα των πολιτών προς το πολιτικό σύστημα, ότι πρέπει να σκύψει με μεγαλύτερη ευαισθησία σε θεμελιώδη ζητήματα της καθημερινότητας, όπως η ασφάλεια, η ανεργία, η ακρίβεια, το μεταναστευτικό.

      Όταν συμβεί αυτό, τα άκρα θα επιστρέψουν εκεί που ανήκουν. Στο περιθώριο.


Ευαγγελία Αμμανατίδου-Πασχαλίδου / ΣΥΡΙΖΑ, Β’ Θεσσαλονίκης

1.    Πλήγμα στη δημοκρατική λειτουργία έχει ήδη προκαλέσει η πολιτική των μνημονιακών κυβερνήσεων. Απότοκο αυτής της πολιτικής είναι και η δημοσκοπική άνοδος της Χρυσής Αυγής και σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι η αποενοχοποίηση αντικοινωνικών ιδεολογιών.

2.    Στη χώρα μας το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα, όπως εκφράζεται από τα κόμματα της συγκυβέρνησης και από τους «συνοδοιπόρους» τους, τα τελευταία χρόνια υπέσκαψε τη δημοκρατική λειτουργία του πολιτεύματος λειτουργώντας ερήμην της ελληνικής κοινωνίας και εναντίον της.

3.    Όλο αυτό το διάστημα τα κόμματα της «μνημονιακής νομιμότητας» για να υποστηρίξουν την πολιτική τους στήριξαν άμεσα και έμμεσα όλες τις οργανωμένες εκφράσεις της ακροδεξιάς. Προσπαθώντας μάλιστα να περιορίσουν την απήχησή της στο κοινωνικό σώμα δε δίστασαν να προωθήσουν και να ενσωματώσουν στα προγράμματά τους την πολιτική της. Η Ριζοσπαστική Αριστερά, όπως εκφράζεται μέσα από τον ΣΥΡΙΖΑ, έδωσε και συνεχίζει να δίνει τις μάχες της στο πλευρό των ασθενών κοινωνικών ομάδων, των μεταναστών και όλων όσων βρίσκονται στο στόχαστρο οργανώσεων όπως η Χρυσή Αυγή.


Μελίνα Καραπαναγιωτίδου / ΝΔ, Α’ Θεσσαλονίκης

Θα ήταν ακραίο να υιοθετήσω την άποψη ότι η δημοκρατία μπορεί να «πληγεί» από οποιαδήποτε άποψη, ακόμη κι ακραία σαν αυτή που εκφράζουν τα ακροδεξιά κόμματα στην Ευρώπη και η Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα.

Θα περιοριστώ λέγοντας ότι, ναι με προβληματίζει το ενδεχόμενο Έλληνες πολίτες να τους επιλέξουν για το κοινοβούλιο. Και πάλι όμως εμπιστεύομαι τη λειτουργία του δημοκρατικού συστήματος που έχει τη δυνατότητα να αποκαθιστά τις λειτουργίες του.

Ωστόσο είναι διεθνής η άποψη ότι όταν οι πολίτες πιέζονται, ασφυκτιούν, και εξαντλούνται οικονομικά και κοινωνικά, όπως οι Έλληνες σήμερα, δημιουργείται χώρος ώστε να εισχωρήσουν εκείνοι που χρησιμοποιούν το θυμό και την απελπισία των πολιτών για να τους πείσουν με συνθήματα, να φτάσουν στα άκρα…

Μιλώντας για πολιτικό σύστημα και ευθύνες σαφώς δεν εξαιρείται κανένα κόμμα. Όλα μαζί συνθέτουν το σύστημα. Εάν με τις αποφάσεις τους ή τις απόψεις τους δεν μπορούν να πείσουν τον πολίτη, τότε κάτι δεν κάνουν καλά κι αυτό πρέπει να μας προβληματίσει όλους…

 

Βίκη Νάκου / Δημοκρατική Συμμαχία, Α’ Θεσσαλονίκης

Νομίζω ότι οι ευθύνες του πολιτικού συστήματος είναι καίριες και σημαντικές σε ό,τι αφορά στην αύξηση των ατόμων που προσελκύουν κομματικούς σχηματισμούς της Άκρας Δεξιάς.

Σε ό,τι αφορά στην Ελλάδα, τα τελευταία δύο χρόνια νομίζω ότι κάναμε πολλές διαπιστώσεις για το μέγεθος των λαθών και των ευθυνών των δύο πρώην μεγάλων κομμάτων και το αποτέλεσμά τους.

Η αδιαφορία όλου του πολιτικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων και των κομμάτων της Αριστεράς δημιούργησαν μια πολιτική και κοινωνική συμπεριφορά εκτός των κανόνων πολλές φορές και με πρόσχημα την ούτως ή άλλως ευαισθησία των πολιτών, καρπούνταν με επίφαση δικαιώματα που σε μικρό χρονικό διάστημα περνούσαν από το δικαίωμα και το μέτρο στην ασυδοσία και την αμετροέπεια.

Δυστυχώς η ατιμωρησία όλων εκείνων που σφετερίστηκαν τη ψήφο του ελληνικού λαού κάνοντας άνομες πράξεις ή δημιουργώντας εκείνη τη συμπεριφορά του άκοπου πλουτισμού και της συλλήβδην εξουσίας, δημιούργησε στους πολίτες δικαιολογημένα οργή και αγανάκτηση και επιζήτηση της πάσης φύσεως κάθαρσης.

Όμως αυτή η αγανάκτηση και η δικαιολογημένη στάση για όλα όσα συμβαίνουν και αφορούν 30 χρόνων κακής πολιτικής κουλτούρας δεν δικαιολογούν, κατά την γνώμη μου, την αλόγιστη προσχώρηση σε σχηματισμούς της Άκρας Δεξιάς.

Δεν είναι ψήφος Τιμωρίας, η ψήφος σε κόμματα που εμβληματίζονται με την Σβάστικα και συμπεριφέρονται με διάθεση ρατσισμού σε ό,τι διαφορετικό.

Δεν είναι αστεία η ψήφος σε κόμματα που δήθεν δικαιολογούν την οργή μας, με καταγγελτικό δήθεν λόγο, χωρίς προτάσεις και λύσεις, στην παρούσα πολύ κρίσιμη φάση που διανύουμε.

Δεν είναι μια ψήφος -όπως πολλοί θα πουν -αδιαφορίας, ώστε να έχουμε τόσο επιπόλαιη συμπεριφορά.

Είναι σίγουρο πως το πολιτικό σύστημα που απέρχεται δεν περιφρούρησε πραγματικά και ιδεολογικά την Δημοκρατία ως συμπεριφορά, ως κανόνα πολιτικής κουλτούρας αλλά ιδιαίτερα δεν δημιούργησε μετά την Πτώση της Δικτατορίας τους θύλακες της παιδαγωγικής συμπεριφοράς της Δημοκρατίας.

Αποτέλεσμα όλης αυτής της αναποτελεσματικότητας, και ειδικά των 2 τελευταίων χρόνων της βαρυτάτης κρίσης, είναι ο πολιτικός κομπασμός όλων όσων επαίρονται- δήθεν- καθαρών ιδεών και προτάσεων.

Η γενικότερη οικονομική και όχι μόνο, κρίση συνηγορεί και στην ταυτόχρονη άνοδο των ακραίων Δεξιών κομμάτων στην Ευρώπη.

Στο χέρι όλων μας είναι η σημερινή αυτή κατάσταση, να περιορισθεί και να αποτελέσει συγκυριακό φαινόμενο μιας υπολανθάνουσας συμπεριφοράς των Δημοκρατικών Θεσμών, που προσωποποιήθηκε σε κακό -κατά την γνώμη μου-στο μεγαλύτερο μέρος του, πολιτικό προσωπικό.

Σε μας ανήκει το δικαίωμα της συνοχής και της αλληλεγγύης της Πολιτικής και Κοινωνικής συμπεριφοράς μας, όπου ο καθένας μπορεί και πρέπει να εκφράζεται ελεύθερα μέσα όμως από κανόνες και μέτρα εφικτής συνεκτικότητας ώστε να περιφρουρείται η προσωπική ελευθερία, η προσωπική έκφραση, η διαφορετικότητα και η ανάγκη της Δημοκρατίας να καθιερούται με προσωπική αλλά συλλογική ευθύνη.

Για το λόγο αυτό η Ψήφος μας είναι η Προσωπική μας Ευθύνη και Συμπεριφορά.

Ας είναι Θετική, Ελληνική αλλά και Ευρωπαϊκή. Με Ρεαλισμό και Αυτογνωσία θα προχωρήσουμε. Θα διορθώσουμε τα λάθη μας και θα προσπαθήσουμε να κάνουμε Ανατροπή στη Πράξη. Οι Έλληνες έχουμε τη Δύναμη. Η Ελλάδα θα έχει καλύτερο Αύριο.

 

Χρύσα Αράπογλου / ΠΑΣΟΚ, Α’ Θεσσαλονίκης

Είναι ιστορικά επιβεβαιωμένο ότι ο φασισμός προέκυψε από την ευρωπαϊκή κοινωνική και οικονομική αναταραχή που ακολούθησε τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ανάπτυξή του μάλιστα, δεν παρατηρήθηκε σε μια και μόνη χώρα αλλά στο σύνολο σχεδόν της Ευρώπης της δεκαετίας του ’30.

Πανομοιότυπα χαρακτηριστικά παρατηρούνται και σήμερα με τις κοινωνίες ευρωπαϊκών κρατών να μαστίζονται από την διαρκώς αυξανόμενη ανεργία, την αβεβαιότητα για το μέλλον, την απειλή της φτώχειας, την έλλειψη ελπίδας και οράματος.

Αναμφισβήτητα, τρομάζει το ποσοστό που κατέγραψε το ακροδεξιό κόμμα της Λεπέν στις γαλλικές εκλογές, σε συνέχεια της ανόδου ακροδεξιών κομμάτων σε Δανία, Φινλανδία, Ολλανδία ακόμη και στη Σουηδία. Παρακολουθούμε τις εξελίξεις με ανησυχία και παραμένουμε σε εγρήγορση.

Η – απευκταία – είσοδος της «Χρυσής Αυγής» στο κοινοβούλιο θα επιφέρει προβλήματα ανάλογα με αυτά που παρατηρούνται στις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου της Αθήνας, βάναυση προσβολή του δημοκρατικού μας πολιτεύματος. Μόνο η Δημοκρατία μπορεί να δώσει απαντήσεις. Και επειδή, όπως προανέφερα το πρόβλημα είναι πανευρωπαϊκό, η χώρα μας, σε επίπεδο δημοκρατικών και κοινωνικών θεσμών, έχει υποχρέωση και ευκαιρία να πρωταγωνιστήσει σε πολιτικές πρωτοβουλίες για να επαναπροσδιοριστεί το πολιτικό πρόβλημα της Ευρώπης, οι αναπτυξιακοί, πολιτικοί και κοινωνικοί κίνδυνοι που προβάλλουν, η ταυτότητα και το μέλλον της. Να θυμηθεί το λόγο για τον οποίο δημιουργήθηκε.


Στράτος Σιμόπουλος / ΝΔ, Α’ Θεσσαλονίκης

Η άνοδος της ακροδεξιάς στη Γαλλία είναι ένα “ταρακούνημα” ώστε να αλλάξουν οι ευρωπαϊκές πολιτικές ύφεσης, οι οποίες θρέφουν τέτοια φαινόμενα. Δεν είναι τυχαίο ότι η ΝΔ, ήδη από το Ζάππειο I και το συνέχισε στο Ζάππειο III, συνδέει άρρηκτα την ασφάλεια με την οικονομική ανάπτυξη.

Για αυτό και κατέθεσε συγκεκριμένες προτάσεις όπως η κατάργηση του νόμου Ραγκούση για τη χορήγηση της ελληνικής ιθαγένειας, η πάταξη του λαθρεμπορίου, κλπ. Όσον αφορά στην Ελλάδα, πιστεύω ότι η τάση η οποία καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις, σχετίζεται με την παρούσα οικονομική κρίση και τα ζητήματα ασφάλειας τα οποία είναι ιδιαίτερα έντονα κυρίως στις γειτονιές των μεγάλων αστικών κέντρων


Μανώλης Λαμτζίδης / ΣΥΡΙΖΑ, Α’ Θεσσαλονίκης

H ενδυνάμωση των «ακροδεξιών» ρευμάτων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο οφείλεται στην ανικανότητα των ηγετικών τάξεων να αντιμετωπίσουν την σοβούσα οικονομική κρίση, που πλήττει πλατιά λαϊκά στρώματα στο πλαίσιο της αντιπροσωπευτικής κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας. Η ακροδεξιά ως «αντι-συστημική» δύναμη – ενώ αποτελεί το καλύτερο στήριγμα του «συστήματος» – εμφανίζεται ελκυστική.
Στην Ελλάδα ειδικότερα η ενίσχυση των τάσεων αυτών οφείλεται τόσο στην χρεωκοπία της επιδερμικής «πολυπολιτισμικότητας», που υιοθέτησε παλαιότερα το ΠΑΣΟΚ και ο χώρος της Κεντροαριστεράς, και που αντικαταστάθηκε σήμερα από τα «πογκρόμ» κατά των μεταναστών και τα «στρατόπεδα συγκέντρωσης», όσο και στην έμμονη άρνηση της Δεξιάς – με διαβαθμίσεις ασφαλώς- να αποδεχθεί ότι οι μετανάστες έχουν δικαίωμα να απολαμβάνουν τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα και στη χώρα μας.
Η Αριστερά δεν κατάφερε να αναδείξει στο βαθμό που έπρεπε ότι για την οικονομική εξαθλίωση των Ελλήνων δε φταίνε οι μετανάστες, αλλά οι εφαρμοζόμενες μνημονιακές πολιτικές και να πείσει το λαό ότι οφείλει να παραμένει πιστά προσηλωμένος σε παναθρώπινες αξίες, όπως η ισότητα μεταξύ ανθρώπων ανεξάρτητα π.χ. από την φυλετική καταγωγή και την θρησκεία, ο σεβασμός στην διαφορετική γνώμη, η κοινωνική αλληλεγγύη.

Προηγούμενο άρθροΤοnis Sfinos και Playmates, στις 26 και 27 Απριλίου, στη σκηνή του Love Casual Living
Επόμενο άρθροTα links δεν παραβιάζουν πνευματική ιδιοκτησία
Τι είναι το thinkfree; Καλή ερώτηση. Μια παρέα, έτσι ξεκίνησε κι έτσι συνεχίζει, που θέλει να ποστάρει χωρίς περιορισμούς ό,τι την ευχαριστεί. Ό,τι γράφει ή ό,τι διαβάζει. Στο thinkfree δίνουμε το λόγο στους ανθρώπους του πολιτισμού μέσα από τη δραστηριότητά τους, αναδεικνύουμε νέα πρόσωπα με κοινό χαρακτηριστικό τη θετική σκέψη (think positive) και τη δημιουργικότητα σε κάθε τομέα και χώρο (πολιτιστικό, επιχειρηματικό, επιστημονικό κ.ά.), φιλοξενούμε ελεύθερα (write free) τεκμηριωμένες απόψεις για θέματα πολιτικής πολιτισμού, πολιτικής και κοινωνίας, οικολογίας και αστικού περιβάλλοντος, αρχιτεκτονικής και υγιεινής ζωής. Το thinkfree είναι κι ένα διπλό πείραμα: σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων που το στηρίζουν, αλλά και δημιουργίας ενός no budget ηλεκτρονικού περιοδικού (e-magazine). Γι' αυτό δεν είναι τυχαίο ότι μακροημερεύουμε χωρίς δυσκολία! Με σεβασμό και εκτίμηση, με αγάπη γι' αυτό που κάνουμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.