«Η ζωή μου σε 3 στιγμιότυπα, ή αλλιώς αυτή η πραγματικότητα είναι δικιά μου;

0
574

Γράφει η Αλεξάνδρα Πολιτάκη

Στιγμιότυπο 1.

Είναι νύχτα. Βαθιά. Μεγάλη. Και φυσικά σκοτεινή. Είναι η νύχτα της ψήφισης του φορολογικού. Τόσο βαθιά νύχτα. «Είστε τζάμπα μάγκες» είπε ο Υπουργός Οικονομικών έχοντας χάσει την ψυχραιμία του εδώ και καιρό, σε αυτούς που δεν το ψήφισαν. «Σπαγγοραμένε!», του πέταξε ένας βουλευτής. «Εγώ σπαγγοραμένος?!» ετοιμάστηκε να απαντήσει ο Υπουργός, αλλά έδωσε τόπο στην οργή και δεν είπε τίποτα. Δε φτάνει που ούτε μια φορά δεν τον αποκάλεσαν «Τσάρο της Οικονομίας» τον έλεγαν και τσιγγούνη! Πόσα να υποφέρει ένας Υπουργός, σκέφτηκε και βγήκε με γρήγορο βήμα από την αίθουσα της Βουλής.

Στιγμιότυπο 2.

Βλέπω την αιθαιλομίχλη πάνω από την Αθήνα και τρομάζω. Το ξέρω ότι το αναπνέω. Σκέφτομαι τι να κάνω. Να σταματήσω να αναπνέω άραγε? Θα ήταν μια κάποια λύση, έτσι κι αλλιώς θα αρρωστήσω με αναπνευστικά όπου να ΄ναι. Να μείνω σπίτι μέχρι την άνοιξη? Το Αστεροσκοπείο Αθηνών ανησυχεί. Κι εγώ. Έχω ένα πάρτι να πάω.

Στιγμιότυπο 3.

Και γιατί να το δηλώσω εγώ? Ρωτάει ο πρώην Υπουργός Οικονομίας Παπακωνσταντίνου τη δημοσιογράφο αναφερόμενος στο cd με τη λίστα Λαγκάρντ? Και ποιος να το δηλώσει? τον ρωτάει εκείνη. Να το δηλώσει ο Διώτης, απαντάει ο πρώην. Και γιατί να το δηλώσει ο Διώτης? ρωτάω εγώ. Και ποιος να το δηλώσει? ρωτάει ο φίλος μου. Να το δηλώσει…»

 

Προηγούμενο άρθροΗ Ελένη Τσαλιγοπούλου εμφανίζεται στο «Love Casual Living»
Επόμενο άρθροΑτομική έκθεση του Εδουάρδου Σακαγιάν στις Kalfayan Galleries
Όλα ξεκίνησαν από τη δημοσιογραφία και πήραν μια συναρπαστική ανηφόρα. Ευρωπαϊκός Πολιτισμός, ακτιβισμός, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, πεδία δράσης στην ανατολική Ασία, διεθνής ανθρωπιστική βοήθεια, πολύ ραδιόφωνο και έντυπα όσο άντεχαν οι εκδότες μου. Αντικείμενα που με ενδιαφέρουν: οι πολιτισμικά ετερογενείς κοινωνίες, η μεταναστευτική πολιτική, η διαπολιτισμική μεσολάβηση. Μέρη που συνήθως με βρίσκεις: οι αίθουσες αναμονής των αεροδρομίων όλου του κόσμου. Όπως όλοι υποστηρίζουν, έχω μανία με τη συγγραφή, φυσική απέχθεια προς το «ανήκειν», εμμονή με το πράσινο τσάι και φετιχιστική σχέση με τα ιαπωνικά katana.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.