Η μέρα της απειλούμενης μαρμότας

0
393

Γράφει η Ξανθούλα Μπούσιου/ [email protected]

Στην προηγούμενη ψηφοφορία για το μνημόνιο, ζούσαμε κρίσιμες στιγμές. Όσοι ήταν διαδηλωτές και αγανακτισμένοι προσπαθούσαν να ξεπεράσουν τα δακρυγόνα και τον πετροπόλεμο αστυνομικών και κουκουλοφόρων και να ανακτήσουν τη θέση τους έξω από τη Βουλή.Αυτά τα θυμάμαι γιατί η κουβέντα μέσα στη Βουλή δεν είχε τηλεοπτική κάλυψη (και δεν πιάνουν όλες οι περιοχές της Ελλάδας το κανάλι της Βουλής), όποτε δεν ξέρω τι κουβέντες έγιναν. Θυμάμαι επίσης ότι όλοι ήμαστε στο fb και βρίζαμε. Αυτό είναι προσωπικό βίωμα και για αυτό το θυμάμαι.

Σε αυτή την ψηφοφορία για το  ξανά-μανά μνημόνιο, ζούμε κρίσιμες στιγμές. Όσοι είναι διαδηλωτές και αγανακτισμένοι προσπαθούν να ξεπεράσουν τα δακρυγόνα και τον πετροπόλεμο και να ανακτήσουν τη θέση τους έξω από τη Βουλή. Για την κουβέντα στην Βουλή έχω μια βασική ιδέα, είδα το πανηγύρι με το ΚΚΕ και τον Βενιζέλο, βλέπω την ομιλία του Σαμαρά και προφανώς (ελπίζω) θα δω και την ομιλία Παπανδρέου. Όχι ότι θα μου κάνει καμία διαφορά, ή ότι με διαφωτίζουν σε κάτι. Στο fb δεν έχει και πολύ κίνηση, θεωρώ ότι βαρεθήκαμε να ασχολούμαστε με καραγκιοζιλίκια.

Αυτό που είναι διαφορετικό σε αυτή τη μέρα της μαρμότας είναι τα απίστευτα επεισόδια, οι φωτιές εκτός Βουλής και η βιαιότητα. Σε όλα τα επίπεδα.  Αλλά έτσι κι αλλιώς μέσα σε αυτά τα δυο χρόνια, όλοι και όλα έχουν αγριέψει. Όσο απροκάλυπτα λαϊκίστικη και καιροσκοπική είναι η στάση των κομμάτων, τόσο προκλητικά βίαιος και λαϊκίστικος είναι ο λόγος των καναλιών και των ειδήσεων και στην ίδια λογική κινούνται και οι κουκουλοφόροι στους δρόμους. Και όποιον πάρει ο χάρος…

Τρομοκρατία παντού, στάχτη και σκόνη στο μυαλό μας. Αυτή η τρομοκρατία είναι που με ενοχλεί, ο τραμπουκισμός και η προβοκάτσια, μέσα στο Κοινοβούλιο και έξω από αυτό, στους δρόμους. Μια προβοκάτσια που με αναγκάζει να ασχολούμαι με αυτά που είναι ήσσωνος σημασίας: τα εσωκομματικά θέματα με τους βουλευτές που είτε ψηφίζουν είτε όχι και τα κτίρια της Αθήνας που καίγονται. Και ξεχνάω τα σημαντικά: ότι μέσα στη Βουλή (όπως και μέσα στα κόμματα υποψιάζομαι) δεν γίνεται καμία δημιουργική και αποτελεσματική κουβέντα, μόνο απειλές  εκτοξεύονται ένθεν κακείθεν και οι αντιπρόσωποι μου απλά αυτομαστιγώνονται για να προλάβουν την εξιλέωσή τους. Και έξω από αυτή, οι διαδηλωτές εξαφανίστηκαν και πάνε από τον πανικό και τον πόλεμο που τους περιβάλλει.

Εν ολίγοις, εγώ ο πολίτης, είτε δια αντιπροσώπου είτε αυτοπροσώπως, απειλούμαι.  Και συνεχώς εξ-αφανίζομαι.

Προηγούμενο άρθροΥπάρχει ελπίδα αλλά… εκτός Ελλάδας για τους δημοσιογράφους
Επόμενο άρθροΗ καινοτομία φέρνει 5 εκατ. ευρώ
Τι είναι το thinkfree; Καλή ερώτηση. Μια παρέα, έτσι ξεκίνησε κι έτσι συνεχίζει, που θέλει να ποστάρει χωρίς περιορισμούς ό,τι την ευχαριστεί. Ό,τι γράφει ή ό,τι διαβάζει. Στο thinkfree δίνουμε το λόγο στους ανθρώπους του πολιτισμού μέσα από τη δραστηριότητά τους, αναδεικνύουμε νέα πρόσωπα με κοινό χαρακτηριστικό τη θετική σκέψη (think positive) και τη δημιουργικότητα σε κάθε τομέα και χώρο (πολιτιστικό, επιχειρηματικό, επιστημονικό κ.ά.), φιλοξενούμε ελεύθερα (write free) τεκμηριωμένες απόψεις για θέματα πολιτικής πολιτισμού, πολιτικής και κοινωνίας, οικολογίας και αστικού περιβάλλοντος, αρχιτεκτονικής και υγιεινής ζωής. Το thinkfree είναι κι ένα διπλό πείραμα: σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων που το στηρίζουν, αλλά και δημιουργίας ενός no budget ηλεκτρονικού περιοδικού (e-magazine). Γι' αυτό δεν είναι τυχαίο ότι μακροημερεύουμε χωρίς δυσκολία! Με σεβασμό και εκτίμηση, με αγάπη γι' αυτό που κάνουμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.