Η οδύσσεια ενός ξενιτεμένου

1
461

Της Μαρίας Μήτσιου*

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο τίτλος είναι παραπλανητικός, καθώς δεν αντικατοπτρίζει στο 100% το περιεχόμενο του, με την έννοια του ότι ο ξενιτεμένος, πλέον, δεν είναι αυτός, που περνά καμμία Οδύσσεια. Ορθότερος τίτλος θα ήταν «Η Οδύσσεια Μιας Χρεωκοπημένης Χώρας»… Χώρας χρεωκοπημένης, όχι μόνο οικονομικά, αλλά, δυστυχώς, και θεσμικά και ιδεολογικά.

Η Ελλάδα βιώνει, πλέον, το τρίτο μεταναστευτικό της ρεύμα μέσα στα τελευταία εκατό χρόνια. Έναν αιώνα σχεδόν μετά από τη μαζική φυγή των νεοελλήνων για τη χώρα των δεύτερων ευκαιριών, οι Έλληνες της νέας χιλιετηρίδας μεταναστεύουν για τη μια και μόνη ευκαιρία: την ευκαιρία να δούνε τους κόπους και τις σπουδές τους να μην πάνε χαμένες στο βωμό της ανικανότητας και της υποτέλειας, που διέκρινε τις πολιτικές ηγεσίες αυτού του τόπου από τον καιρό της απελευθέρωσής του.

Το τρίτο μεταναστευτικό κύμα των νεοελλήνων διαφέρει σημαντικά από τα δύο προηγούμενα, τόσο ως προς τη μαζικότητα και τα μέσα μετανάστευσης, όσο, αλλά και κυρίως, λόγω του εκπαιδευτικού επιπέδου των Ελλήνων, που αποφασίζουν να αφήσουν τη χώρα τους για ένα καλύτερο μέλλον.

Το πρώτο μεταναστευτικό  κύμα, που τοποθετείται στις αρχές του αιώνα, διακρινόταν από τη δίψα των μεταναστών για δουλεία στη χώρα των μεγάλων ευκαιριών. Εκεί, όπου όποιος εργαστεί σκληρά θα ανταμειφθεί και ανάλογα. Έλληνες των χαμηλών, κυρίως, κοινωνικών στρωμάτων έφταναν κατά χιλιάδες στις ΗΠΑ στοιβαγμένοι σε άθλια αμπάρια εμπορικών, ως επί το πλείστον, πλοίων με την κρυφή ελπίδα να βιώσουν το Αμερικανικό όνειρο και να τους δοθούν οι ευκαιρίες, που σε καμμία περίπτωση δε τους προσέφερε το νεοσύστατο ακόμη ελληνικό κράτος (σημειωτέον πως εκείνη την εποχή δεν είχαν καν οριστεί ακόμη τα σύνορα της σύγχρονης Ελλάδας). Πολλοί από αυτούς τα κατάφεραν, δημιουργώντας την ισχυρή ελληνική κοινότητα των ΗΠΑ. Λίγοι, όμως, από αυτούς επέστρεψαν στην πατρίδα, πικραμένοι με την ανάμνηση και νοσταλγία της, πλην όμως δικαιωμένοι για την επιλογή τους να αναζητήσουν αλλού την τύχη τους.

Το δεύτερο μεταναστευτικό κύμα των Ελλήνων, ξεκινά σχεδόν ταυτόχρονα με το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Η ανάγκη της ηττημένης και διαιρεμένης Γερμανίας για ανοικοδόμηση, καθώς και η αδυναμία της γονατισμένης από την γερμανική  κατοχή και τον εμφύλιο πόλεμο Ελλάδας να θρέψει τα παιδιά της, οδήγησε χιλιάδες ορδές Ελλήνων στα εργοστάσια και τις βιομηχανίες της πρώην Δυτικής Γερμανίας. Δεκάδες χιλιάδες Έλληνες εργάτες στοιβαγμένοι σε τρένα, αυτή τη φορά, φτάνουν στους συνοριακούς σταθμούς της Δυτικής Γερμανίας, όπου, αφού περνούν τους εξευτελιστικούς πολλές φόρες ελέγχους καταλληλότητάς τους (έλεγχοι, που ορίστηκαν με τη διακρατική μεταναστευτική συμφωνία Ελλάδος – Γερμανίας) στριμώχνονται σε διαμερίσματα ενός ή δυο δωματίων κατά δεκάδες δουλεύοντας εξοντωτικά. Η συμβολή τους στην ανοικοδόμηση του σύγχρονου γερμανικού κράτους είναι σημαντική, όπως και τα ανταποδοτικά για αυτούς οφέλη (αν και σε πολλές περιπτώσεις οι συνθήκες εργασίας τους ήταν απάνθρωπες και τριτοκοσμικές).

Το τρίτο μεταναστευτικό κύμα των νεοελλήνων είναι αυτό, που βιώνουμε στις μέρες μας. Ένα μεταναστευτικό ρεύμα διαφορετικό κατά πολύ σε σχέση με τα προηγούμενα. Οι Έλληνες δε φεύγουν μόνο για βιοποριστικούς λόγους, αλλά και λόγω της απογοήτευσής τους από τις πολιτικές ηγεσίες της μεταπολιτευτικής  Ελλάδος, οι οποίες προδώσαν τα όνειρα τους, στο βωμό της λαμογιάς και του «ωχαδερφισμού». Οι Έλληνες δεν ήταν «ωχαδερφιστές», τους Έλληνες τους έκαναν έτσι…

Το μορφωτικό επίπεδο των νέων, επίσης, μεταναστών είναι πολύ διαφορετικό. Πρόκειται στην πλειονότητα για νέους επιστήμονες με πολυετείς σπουδές σε πανεπιστήμια της Ελλάδας και του εξωτερικού, με μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς τίτλους. Αυτούς τους λαμπρούς Νεοέλληνες η Ελλάδα αδυνατεί να τους απορροφήσει. Υπολογίζεται ότι μόνο το τελευταίο εξάμηνο 50.000 περίπου  Έλληνες επιστήμονες συμπληρώσαν το ευρωπαϊκό βιογραφικό, ελπίζοντας σε κάποια θέση εργασίας σε χώρα της Ε.Ε. Ανάλογος, επιπλέον, είναι ο αριθμός αυτών, που ήδη έχουν μεταναστεύσει για να εργαστούν στο εξωτερικό ή για να συνεχίσουν τις σπουδές τους σε κάποιο ξένο εκπαιδευτικό ίδρυμα (αρκετοί από αυτούς έχουν απορριφθεί από αντίστοιχα ελληνικά πανεπιστημιακά ιδρύματα ως «ανεπαρκείς», καθόσον μάλλον δεν είχαν και το περίφημο «μέσον», απαραίτητο προσόν στο ελληνικό βιογραφικό).

Οι Έλληνες δε μεταναστεύουν πλέον στοιβαγμένοι σε ένα πλοίο ή τρένο, ούτε πηγαίνουν στο άγνωστο, καθώς οι περισσότεροι από αυτούς έχουν ταξιδέψει πολλές φόρες στο εξωτερικό (όντας γόνοι της ισχυρής μέχρι πρότινος μεσαίας αστικής τάξης) ή έχοντας πληροφορηθεί για τα πάντα, μέσω του διαδικτύου.

Ένας φίλος έλεγε πρόσφατα, η Ελλάδα είναι σε κρίση, γιατί δεν εξάγει τίποτα …. και όμως εξάγει το πολυτιμότερο «προϊόν» της: ανθρώπους! … Εξάγει Έλληνες νέους επιστήμονες, οι οποίοι συναντούν τους απογόνους των μεταναστών πρώτης και δεύτερης γενεάς στις χώρες, όπου καταλήγουν, να είναι καταξιωμένοι επαγγελματίες ή επιστήμονες.

Η Ελλάδα είναι σε ένα είδος ιδιότυπης οικονομικής κατοχής …. πρωτόγνωρης για τα δεδομένα, που έως τώρα ξέραμε. Ο ελληνικός λαός,  μουδιασμένος ακόμη από τις ραγδαίες εξελίξεις, αδυνατεί να αντιδράσει, αποδεχόμενος αμαχητί τη μοίρα, που του έχουν ορίσει, ίσως γιατί και αυτός αισθάνεται συνυπεύθυνος για το σημερινό «δήθεν» κατάντημα μας.

Ο ελληνικός λαός, δυστυχώς, είναι θύμα ενός σχεδίου, καλά οργανωμένου, όχι των τελευταίων χρόνων, αλλά δεκαετιών. Ένα σχέδιο, που ξεκίνησε με την αλλοτρίωση της ψυχής του μέσου Έλληνα, περνώντας του την «ωχαδερφική» νοοτροπία του λεηλατημένου δημοσίου τομέα στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης («εγώ θα σώσω την υπηρεσία;!» κ.τ.λ. κ.τ.λ.) και συνεχίστηκε με την πνευματική ανεπάρκεια των αλλεπάλληλων εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων της δεκαετίας του ΄90… Αποπειράθηκε «αφελληνισμός», ως απόρροια της εγκληματικής, ελεγχόμενης από εξωγενείς παράγοντες, μεταναστευτικής πολιτικής των σύγχρονων  κυβερνήσεων, καθώς και απαξίωση παραδόσεων και αξιών αιώνων (όπως η εκκλησία, η γλώσσα, η οικογένεια).

Δυστυχώς γι’ αυτούς, δε θα περάσει! Θα μας βρουν μπροστά τους, ωσάν Δουρείους Ίππους, εναντίον του σαθρού συστήματος, που οι ίδιοι δημιούργησαν.

Ο σύγχρονος Έλληνας μετανάστης κατέχει το 1/3 των διδακτορικών διατριβών της Ευρώπης και σταδιακά διεισδύει στα ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια, καταλαμβάνοντας πανεπιστημιακές θέσεις. Το μέλλον του ευρωπαϊκού ακαδημαϊκού συστήματος εν μέρει εξαρτάται από τους Έλληνες, προσφέροντας αισιοδοξία για το μέλλον αυτής της χωράς. Αρκεί να συνειδητοποιήσουμε και εμείς το ρόλο μας, που δεν είναι άλλος από τη αρωγή στην πατρίδα, που δεν μας βοήθησε μεν όσο θα έπρεπε, αλλά είναι αυτή, που μας κάνει υπερήφανους για την καταγωγή μας. Σκοπός μας είναι η επιστροφή και στόχος μας τίθεται πλέον ξεκάθαρα το να μη περάσει η υποτέλεια, που μας επιβάλλουν.

ΦΡΕΝΟ στην έξοδο των νέων στο εξωτερικό.

Σκοπός του παρόντος δεν είναι η δημοσίευση και αναπαραγωγή, όσων ειπώθηκαν, αλλά η έκφραση μιας συσσωρεμένης αγανάκτησης ενάντια στο μέλλον, που σχεδιάζουν για μας, χωρίς εμάς.

*Υπ. Διδάκτωρ ΑΠΘ – Μέλος Πολιτικού Κύκλου Δράσεων Κοινωνικών Υποθέσεων της ΝΔ

Προηγούμενο άρθροCharles Lloyd – Maria Farantouri: Athens Concert
Επόμενο άρθροΜεσανατολική κινητοποίηση για το Παλαιστινιακό
Τι είναι το thinkfree; Καλή ερώτηση. Μια παρέα, έτσι ξεκίνησε κι έτσι συνεχίζει, που θέλει να ποστάρει χωρίς περιορισμούς ό,τι την ευχαριστεί. Ό,τι γράφει ή ό,τι διαβάζει. Στο thinkfree δίνουμε το λόγο στους ανθρώπους του πολιτισμού μέσα από τη δραστηριότητά τους, αναδεικνύουμε νέα πρόσωπα με κοινό χαρακτηριστικό τη θετική σκέψη (think positive) και τη δημιουργικότητα σε κάθε τομέα και χώρο (πολιτιστικό, επιχειρηματικό, επιστημονικό κ.ά.), φιλοξενούμε ελεύθερα (write free) τεκμηριωμένες απόψεις για θέματα πολιτικής πολιτισμού, πολιτικής και κοινωνίας, οικολογίας και αστικού περιβάλλοντος, αρχιτεκτονικής και υγιεινής ζωής. Το thinkfree είναι κι ένα διπλό πείραμα: σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων που το στηρίζουν, αλλά και δημιουργίας ενός no budget ηλεκτρονικού περιοδικού (e-magazine). Γι' αυτό δεν είναι τυχαίο ότι μακροημερεύουμε χωρίς δυσκολία! Με σεβασμό και εκτίμηση, με αγάπη γι' αυτό που κάνουμε.

1 ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.