Η ΤΥΦΛΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΤΥΦΛΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΟΥΤΟΠΙΑ

0
Δίκη Παπαγεωργόπουλου

Δίκη Παπαγεωργόπουλου

Πόσα Μέσα είδατε να προβάλλουν την είδηση (ειδικά πρώτη) για την ομόφωνη αθώωση του τέως Δημάρχου Βασίλη Παπαγεωργόπουλου στην δίκη για την Παγία; Πόσοι πολιτικοί φίλοι ή κυρίως αντίπαλοι έλαβαν θέση κάνοντας κάποια δήλωση; Πόσα τοπικά έστω Μέσα είδατε να έχουν πρώτο θέμα τις δηλώσεις Σαξώνη (πρόκειται ουσιαστικά για τον άνθρωπο ο οποίος ενορχήστρωσε την υπεξαίρεση) στις οποίες ζητούσε συγγνώμη διότι κατηγόρησε Δήμαρχο και Αντιδημάρχους προκειμένου να τύχει καλύτερης μεταχείρισης στο Δικαστήριο;

Προς αποφυγή παρεξηγήσεων δεν υποστηρίζω πως κάποιοι θέλουν να «θάψουν» την εν λόγω απόφαση. Προβληματίζομαι όμως αφού μερικά χρόνια νωρίτερα η κάλυψη των γεγονότων ήταν έντονη και συνεχής. Η δε πλευρά της σημερινής διοίκησης του Δήμου σχεδόν αναρριχήθηκε στην εξουσία με όχημα το σκάνδαλο της υπεξαίρεσης.

Η εμπιστοσύνη μας στους θεσμούς, ειδικότερα σε αυτόν της Δικαιοσύνης, είναι κατά το δοκούν. Συνήθως ο λαός (πιο ορθά ένα μεγάλο μέρος του) έχει αποφασίσει υποσυνείδητα για την ενοχή ή μη του κατηγορουμένου όταν αυτός πρόκειται για άνθρωπο με εξουσία. Σε περίπτωση που η «ενοχή» αυτή αποφασιστεί και στο Δικαστήριο ο λαός έχει όλες τις αποδείξεις της αυτοεπιβεβαίωσης αφού το ίδιο αποφάσισε και η Δικαστική Εξουσία. Σε αυτές τις περιπτώσεις εμπιστευόμαστε τη Δικαιοσύνη διότι εναρμονίζεται με τα δικά μας θέλω.

Σε περίπτωση αθώωσης ή ελλιπών στοιχείων φυσικά και δεν εμπιστευόμαστε τη Δικαιοσύνη. Θεωρούμε πως λόγω διασυνδέσεων επετεύχθη η αθώωση ή εξαιτίας διεφθαρμένων δικαστικών λειτουργών. Η αντίφαση αυτή βλέπουμε να συμβαίνει και στην 4η εξουσία. Τον Τύπο. Όταν τα δημοσιεύματα αποκαλύπτουν ένα σκάνδαλο ή «σκάνδαλο» τα εμπιστευόμαστε πιο εύκολα εφόσον ο διωκόμενος είναι της «απέναντι πλευράς».

Δημοσιεύματα με δεδομένα, με γνήσιο ρεπορτάζ με αποκαλύψεις (μικρές ή μεγάλες) είναι καλοδεχούμενα και είναι η πεμπτουσία του ρόλου ενός δημοσιογράφου. Δημοσιεύματα κατευθυνόμενα, με εμπάθεια ακόμη και έναντι απλών πολιτών οι οποίοι μπορεί να υποστηρίζουν την αντίθετη άποψη είναι ο λόγος για τον οποίο ο πολύπαθος λαός έχει γυρίσει την πλάτη στα παραδοσιακά Μέσα και δυστυχώς ένα κομμάτι του επιλέγει για την ενημέρωσή του αμφιβόλου ποιότητας διαδικτυακές σελίδες.

Η ουσία αυτού του άρθρου δεν είναι η νομική οπτική της Δίκης. Άλλωστε οι ποινικές μου γνώσεις είναι μηδαμινές ενώ όποιος θέλει να σχηματίσει εμπεριστατωμένη άποψη μπορεί να ανατρέξει σε δημοσιεύματα τόσο σημερινά όσο και κατά τη διάρκεια της δίκης. Είναι πολύ πιθανό μάλιστα συγκρίνοντας κάποια εξ αυτών να αντιληφθεί ο αναγνώστης την συναισθηματική διαφορά στην αποτύπωση των γεγονότων όταν υπήρχε η ενοχή στο τραπέζι συγκριτικά με την τελική αθώωση.

Εν κατακλείδι, όλοι έχουμε στο μυαλό μας περιπτώσεις όπου η αθώωση έρχεται χρόνια μετά. Είτε πρόκειται για έναν απλό πολίτη είτε για δημόσια πρόσωπα η ζημιά σε μεγάλο βαθμό έχει γίνει. Είτε οικονομική είτε κυρίως ηθική. 

Advertisements

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here