Θα μπορούσε να είναι μια νέα αρχή για όλη την Ευρώπη;

0
338

Γράφει η Ξανθούλα Μπούσιου

Μπορεί να μην γεννήθηκα αισιόδοξη όπως η κ. Μπακογιάννη, έχω όμως ένα άλλο χαρακτηριστικό: απομονώνεται αραιά και που στο μυαλό μου μια πληροφορία, η οποία συνδυάζεται με μια άλλη πληροφορία που συνειρμικά με οδηγεί σε μια μικρή αίσθηση και αυτό με τη σειρά του ξυπνά αναμνήσεις γνώσεων και μια φορά στα χίλια χρόνια όλη αυτή η διαδικασία μπορεί και να καταλήξει σε ιδέα. Αραιά και που.

Μου ήρθε, ας πούμε αυτές τις ημέρες ότι το πρώτο μισό κάθε σχεδόν αιώνα που θυμάμαι έφερε και μια μεγάλη εξέλιξη στην ιστορία της Ευρώπης, θρησκευτική, κοινωνική, πολιτική και οικονομική. Κάθε τι που γεννιέται, ωριμάζει και ξεσπά εκεί κάπου: ο Λουθηρανισμός (άρα και η προτεσταντική επανάσταση) στις αρχές του 16ου που έστρωσε δρόμο για τον Τριακονταετή Πόλεμο στις αρχές του 17ου  που με τη σειρά του οδήγησε στην δημιουργία των ανεξάρτητων, ισότιμων και ισχυρών κρατών, η Βιομηχανική Επανάσταση, η συγκρότηση των συνδικάτων στις βιομηχανικές χώρες την ίδια περίοδο και τα επαναστατικά κινήματα της Ευρώπης στις αρχές του 19ου και τι να σου λέω για τον 20ο .

Σε μια περίοδο αρχών του 21ου αιώνα, γιατί να μην κοιτάμε τις αλλαγές που έρχονται; Ήδη δυο κράτη όπως το δικό μας και η Ιταλία αναζητούν σοβαρές κυβερνήσεις σε πρόσωπα έξω από το αυτιστικό πολιτικό τους σύστημα, αναγνωρίζοντας έτσι τον θάνατο(;) της πολιτικής όπως την ξέρουμε. Απλή ανάγκη ή κοινωνική ωρίμανση; Και στις δυο περιπτώσεις διαφημίζεται πολύ ο δεσμός των καινούργιων προσώπων με θεσμούς και πρόσωπα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ανάγκη να μιλήσουμε την ίδια γλώσσα με τους δανειστές μας ή οιωνός σοβαρότερης ενασχόλησης με τα του Ευρωπαϊκού Οίκου μας τώρα που η κρίση χτυπά κόκκινα; Και επειδή δεν είμαστε οι μόνοι λαοί που δυσπιστούν τόσο για την αποτελεσματικότητα και την αξιοπιστία της εγχώριας πολιτικής τους τάξης όσο και για την Ευρωπαϊκή προοπτική, υπάρχει πιθανότητα αυτή να είναι μόνο η αρχή.

Σε μια Ευρώπη όπου η οικονομολαγνεία φτάνει τα όρια της θρησκευτικής σέχτας, η Ιστορία δουλεύει με μυστήριους τρόπους και κάνει τους κύκλους της ανενόχλητη. Είναι σίγουρο ότι η αλλαγή έρχεται και είναι εξίσου σίγουρο ότι οι επώδυνες διαδικασίες ξεσκεπάζουν, ωριμάζουν, εκπαιδεύουν και αναγεννούν. Τόσο τα συστήματα όσο και τους λαούς. Το μόνο που μένει είναι να περιμένουμε να το δούμε στην πράξη.

 

Προηγούμενο άρθροΤι είναι η υπερκόπωση;
Επόμενο άρθροΌσο έχω ευρώ!
Τι είναι το thinkfree; Καλή ερώτηση. Μια παρέα, έτσι ξεκίνησε κι έτσι συνεχίζει, που θέλει να ποστάρει χωρίς περιορισμούς ό,τι την ευχαριστεί. Ό,τι γράφει ή ό,τι διαβάζει. Στο thinkfree δίνουμε το λόγο στους ανθρώπους του πολιτισμού μέσα από τη δραστηριότητά τους, αναδεικνύουμε νέα πρόσωπα με κοινό χαρακτηριστικό τη θετική σκέψη (think positive) και τη δημιουργικότητα σε κάθε τομέα και χώρο (πολιτιστικό, επιχειρηματικό, επιστημονικό κ.ά.), φιλοξενούμε ελεύθερα (write free) τεκμηριωμένες απόψεις για θέματα πολιτικής πολιτισμού, πολιτικής και κοινωνίας, οικολογίας και αστικού περιβάλλοντος, αρχιτεκτονικής και υγιεινής ζωής. Το thinkfree είναι κι ένα διπλό πείραμα: σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων που το στηρίζουν, αλλά και δημιουργίας ενός no budget ηλεκτρονικού περιοδικού (e-magazine). Γι' αυτό δεν είναι τυχαίο ότι μακροημερεύουμε χωρίς δυσκολία! Με σεβασμό και εκτίμηση, με αγάπη γι' αυτό που κάνουμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.