Θεατρικές παρατάσεις λόγω προσέλευσης…

0
866

Γράφει η Έφη Τσαμπάζη / [email protected]

Τι και να διανύουμε μια πολύ κρίσιμη περίοδο και οι τσέπες των περισσότερων είναι άδειες. Το καλό/ ποιοτικό ότι δηλαδή κρύβει μέσα του αλήθεια ξεχωρίζει. Το ίδιο συμβαίνει και στο θέατρο. Τρεις παραστάσεις παραμένουν, για λίγες ημέρες ακόμη, στην πόλη μας γιατί το κοινό το απαίτησε. Και δεν είναι σχήμα λόγου. Πήγα στον «Πουπουλένιο» και το Αριστοτέλειο πραγματικά ήταν ασφυκτικά γεμάτο ενώ στο θέατρο Αυλαία δεν πέφτει καρφίτσα….

Abelard+Heloise1w κοκιδου

«Αβελάρδος και Ελοΐζα»

Έως τις 17/5 μπορούμε να απολαύσουμε (θέατρο Αυλαία) την παράσταση «Αβελάρδος και Ελοΐζα», του Γιάννη Καλαβριανού, από το Φεστιβάλ Αθηνών & την Εταιρεία Θεάτρου Sforaris. Στο μεσαιωνικό Παρίσι του 12ου αιώνα, ο σαραντάχρονος θεολόγος και φιλόσοφος Πέτρος Αβελάρδος και η δεκαεξάχρονη μαθήτριά του Ελοΐζα Φυλμπέρ, ερωτεύθηκαν, αψήφησαν μία ολόκληρη κοινωνία, σκανδάλισαν την Εκκλησία και πλήρωσαν για όλη τους τη ζωή, το τίμημα ενός έρωτα που δεν χώρεσε στον καιρό του. Ο Αβελάρδος και η Ελοΐζα, αποτέλεσαν, 500 χρόνια πριν γραφτεί ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα, το ζευγάρι- σύμβολο της αιώνιας αγάπης. Αυτό που τους καθιστά μοναδικούς σε σχέση με τους σαιξπηρικούς ήρωες, είναι πως υπήρξαν ιστορικά πρόσωπα και όχι προϊόντα μυθοπλασίας. Ο κοινός τους τάφος στο Παρίσι, έχει πλέον μετατραπεί σε τόπο προσκυνήματος για τους ερωτευμένους όλου του κόσμου και αποτέλεσε την αφορμή για τη δημιουργία αυτής της παράστασης. Το κείμενο βασίστηκε στα αληθινά περιστατικά της ζωής του ζευγαριού, ενώ χρησιμοποιήθηκαν και αποσπάσματα από την αυθεντική αλληλογραφία τους. Η ζωή και ο παθιασμένος έρωτας του ζευγαριού, αποτέλεσε πηγή έμπνευσης και μελέτης για καλλιτέχνες και επιστήμονες των επόμενων αιώνων, γιγαντώνοντας τη φήμη τους. Κείμενο- Σκηνοθεσία: Γιάννης Καλαβριανός. Παίζουν: Γιώργος Γλάστρας, Ελένη Κοκκίδου, Χριστίνα Μαξούρη.

O Poupoulenios - foto 7

«Ο Πουπουλένιος»

Στη Θεσσαλονίκη ολοκληρώνει, μετά από δυο χρόνια, την πολύ πετυχημένη πορεία του ο «Πουπουλένιος» (μέχρι 10/5 στο Αριστοτέλειον». Το έργο του του Martin Mc Donagh με τους Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη (εξαιρετική και η σκηνοθεσία του), Νίκο Κουρή, Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο και Γιώργο Πυρπασόπουλο ενθουσίασε κοινό και κριτικούς. Ο «Πουπουλένιος», κατάφερε να φέρει σε επαφή, το πλατύ κοινό, μ’ ένα συναρπαστικό σύγχρονο κείμενο, να προσελκύσει θεατές όλων των ηλικιών και να αποκτήσει μια αξία που υπερβαίνει την ίδια την παράσταση. Κάτι, που φαίνεται να ένωσε ηθοποιούς και θεατές, είναι ακριβώς αυτή η αποδοχή: «Δεν υπάρχουν ενήλικες». Σε ένα άγνωστο, αυταρχικό καθεστώς, ένας συγγραφέας ανακρίνεται από δύο αστυνομικούς ερευνητές για τις παράξενες ιστορίες που έχει γράψει. Ιστορίες με παιδιά. Όχι, όμως, «για παιδιά». Κάποιες αστείες και τρυφερές, κάποιες σκληρές και ζοφερές. Είναι, λοιπόν, κακό να γράφεις ιστορίες; Τι ακριβώς έχει συμβεί στην πόλη; Τι έπαθε το κοριτσάκι που βρέθηκε στους θάμνους; Λένε αλήθεια οι αστυνομικοί; Τι συνέβη στο μικρό Εβραίο; Γιατί δεν το ‘γραψαν οι εφημερίδες; Είναι αλήθεια πως κάποιος έχει μιμηθεί τις ιστορίες του συγγραφέα; Τι σχέση έχει μ’ όλα αυτά ο τρυφερός αδελφός του; Γιατί πάσχει από νοητική στέρηση; Τι τους συνέβη όταν ήταν παιδιά; Τι συνέβη σ’ όλους μας, όταν ήμασταν παιδιά; Συνεχείς ανατροπές, αστυνομική πλοκή, χιούμορ, ευφυείς διάλογοι, στοιχεία θρίλερ, με τη βία και την τρυφερότητα να συνυπάρχουν, εξελίσσουν ένα παραμύθι που ισορροπεί ανάμεσα στον κωμικό παραλογισμό και στη γνήσια κλασική τραγωδία.

sosias_avlaia2

Ο «Σωσίας»

Δεν χρειαζόταν να έρθει στη Θεσσαλονίκη ο «Σωσία» για να πληροφορηθούμε ότι πρόκειται για μια πολύ αξιόλογη παράσταση. Όσοι την είδαν στην Αθήνα ενθουσιάστηκαν. Επίσης και οι κριτικές ήταν πάρα πολύ καλές. Για αυτό και από την πρώτη μέρα που…. πάτησε το πόδι του στην πόλη οι θέσεις ήταν δυσεύρετες. Πήρε παράταση έως τις 10/5, στο «Αυλαία». Μια παράσταση σπουδή στο έργο του Φιοντόρ Ντοστογέφσκι, σε σκηνοθεσία Έφης Μπίρμπα με τους Άρη Σερβετάλη, Δρόσο Σκώτη, Γιώργο Συμεωνίδη, Συμεών Τσακίρη και Κωνσταντίνο Καρβουνιάρη. Επηρεασμένος τόσο από τον γερμανό E.T.A. Hoffmann όσο και από τον ρώσο Νικολάι Γκόγκολ, ο Ντοστογέφσκι γράφει τον «Σωσία» του πριν τα διάσημα μεταγενέστερα έργα του (Έγκλημα και Τιμωρία, Δαιμονισμένοι, Αδελφοί Καραμαζόφ). Ο Σωσίας εξέπληξε τους συγχρόνους του, καθώς καταδύεται με τρόπο θαυμαστό στα μύχια της ψυχής του ήρωά του. Αποτέλεσε σημείο αναφοράς ακόμα και για συγγραφείς που δεν εκτιμούσαν τον Ντοστογιέφκσι – ο Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ που τον θεωρούσε «μέτριο συγγραφέα» παραδεχόταν πως ο Σωσίας είναι «το καλύτερο πράγμα που έγραψε ποτέ» και πως είναι «ένα σπάνιο και τέλειο έργο τέχνης».

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.