Ισ. Ζουργός: «Αυτή η χώρα πρέπει να αλλάξει, το θέμα είναι με ποιον τρόπο και προς ποια κατεύθυνση»

0
658

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΡΩΤΑ, ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΑΠΑΝΤΑ! Ο Ισίδωρος Ζουργός στην Έλενα Αρτζανίδου [[email protected]]!

1.Ποιό είναι το στίγμα του τελευταίου σας βιβλίου ;

Στα «Ανεμώλια» ανακαινίζεται ένα παλιό στοίχημα, το οποίο περιλαμβάνει θέματα που απασχολούσαν πάντα τη λογοτεχνία, όπως η ανδρική φιλία, το ταξίδι ως όχημα αυτογνωσίας καθώς και μια απόπειρα συνομιλίας με τον ομηρικό κόσμο. Όλα αυτά μέσα από ένα σύγχρονο μυθιστόρημα, λίγο πριν από την επίσημη έναρξη της οικονομικής κρίσης. Μέσα από τις ζωές των ηρώων κοχλάζει η πιο παλιά και αθέατη πλευρά της κρίσης, αυτή των θεσμών και του πολιτισμού στην  ελληνική κοινωνία στα ύστερα χρόνια της μεταπολίτευσης.

2.Πείτε μας πέντε λόγους για να το διαβάσουν οι αναγνώστες.

Δε μπορώ και δεν θέλω να επιχειρηματολογήσω υπέρ των δικών μου βιβλίων. Το μόνο που μπορώ να σας απαντήσω είναι να υπενθυμίσω για άλλη μια φορά –και το κάνω συχνά- πως η ανάγνωση σε αντίθεση με την τηλεθέαση για παράδειγμα, είναι λειτουργία ενεργητική και όχι παθητική. Για τη λογοτεχνία ειδικότερα υπάρχει πάντα διαθέσιμο ένα οπλοστάσιο επιχειρημάτων που συνηγορεί υπέρ της. Μέσα σε  μια γραμμή θα μπορούσα να τονίσω, πέρα από την απόλαυση της ανάγνωσης την οποία δεν πρέπει ποτέ να παραγκωνίζουμε, πως η σχέση μας με τα λογοτεχνικά κείμενα διευρύνει τη θέαση μας στον κόσμο. Φανταστείτε τον κάθε έναν από μας κλεισμένο μέσα σε ένα δωμάτιο και μπροστά μας μια μισάνοιχτη πόρτα. Πίσω από αυτή την πόρτα ο κόσμος:  η φύση, η ιστορία, οι άλλοι, οι ιδέες τα όνειρα , ο Θεός, η ομορφιά… Σκύβουμε στο άνοιγμα και προσπαθούμε να δούμε έξω. Όσο πιο πολύ διαβάζουμε, τόσο πιο πολύ σα να φυσάει ένα αεράκι και να μεγαλώνει το άνοιγμα της πόρτας. Είναι λίγο αυτό;

3.Ποιοί ήρωες σας ταλαιπωρούν περισσότερο;

Αυτοί που αργούν στη διαδικασία της αποκρυστάλλωσης, αυτοί που επιμένουν στη ρευστότητα και στις ανατροπές, αυτοί που αμφισβητούν την παντοδυναμία του συγγραφέα και μάχονται μέχρι τέλους την απολίθωσή τους.

4.Τι δεν μπορείτε με τίποτε να αποχωριστείτε;

Κυρίως ανθρώπους, την οικογένειά μου, φίλους πολλούς, ανθρώπους πάντως. Δεν έχω πολλά αγαπημένα αντικείμενα, αν και όσα έχω ξεχωρίσει τα προσέχω και τα συντηρώ, ούτε και τόπους τους οποίους θα μου ήταν αδιανόητο να αποχωριστώ, μόνο με τους ανθρώπους είμαι εξαρτημένος.

5.Πείτε μας τρία πράγματα που σας θυμώνουν και τρία που θα θέλατε αμέσως να αλλάξετε στην εποχή μας.

Ο μακάριος ύπνος των περισσοτέρων από εμάς μπροστά στα φαινόμενα της κλιματικής αλλαγής.

Ο πνευματικός μεταπρατισμός πολλών διανοουμένων και μη.

Το γνωστό «μην αγχώνεσαι» που έχουμε ακούσει όλοι μας τόσες φορές, συνώνυμο βέβαια της νεοελληνικής προχειρότητας.

Όσο για τις προτεινόμενες άμεσες αλλαγές είναι ένα πολύ μεγάλο θέμα που χρήζει προγραμματισμού, τεχνογνωσίας και σταθερότητας.

6.Τι μπορεί να προσφέρει η Λογοτεχνία ειδικά σήμερα.

Νομίζω ό,τι και πάντα: Μια επιπλέον συμβολή στην ανθρωπογνωσία, γιατί τι άλλο είναι η βάσανος για τη γλώσσα και η ιδιοπρόσωπη ματιά του συγγραφέα για τον κόσμο;

7.Ποιο από τα βιβλία που έχετε διαβάσει θα θέλατε να το είχατε γράψει εσείς και γιατί;

Είναι πολλά τα βιβλία που έχω ζηλέψει και θα ήθελα να τα είχα γράψει. «Τα παιδιά του μεσονυχτίου» του Σαλμάν Ρουσντί, το «Κάτω από το ηφαίστειο» του Μάλκομ Λόουρυ, τον «Γιούγκερμαν», φυσικά, του Καραγάτση…

8.Σκεφτήκατε ποτέ να εγκαταλείψετε την έκδοση βιβλίων σας και αν ναι γιατί!

Μέχρι στιγμής ποτέ, αν και θα πρέπει να θυμόμαστε πως οι συγγραφείς είναι συχνά άνθρωποι με ευμετάβολο ψυχισμό και ότι όλοι ζούμε σε έναν κόσμο, ο οποίος εξαιτίας της τεχνολογίας γίνεται χρόνο με τον χρόνο αγνώριστος.

9.Υπάρχει κάτι καινούργιο που γράφετε;

Ναι, ένα καινούριο μυθιστόρημα που απαιτεί εκτός από τα αναμενόμενα και μια σειρά από πραγματολογικά στοιχεία που συλλέγονται δύσκολα, όμως προχωρεί…

10.Ένα σχόλιο για όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα σήμερα…

Αυτή η χώρα πρέπει να αλλάξει, το θέμα είναι με ποιον τρόπο και προς ποια κατεύθυνση. Από ιδιοσυγκρασία και πεποίθηση δεν πιστεύω στις μοναχικές πορείες αλλά σε ευρύτερους σχηματισμούς παρά τα όποια προβλήματα συγκατοίκησης. Κοντολογίς δεν μπορώ να φανταστώ την πατρίδα μου έξω από την Ευρώπη και τους θεσμούς της.

11.Πώς φαντάζεστε πως θα συνεχίσουμε, αν θέλουμε ένα καλύτερο αύριο;

Κάθε καινούριος δρόμος είτε μοναχικός είτε συλλογικός προϋποθέτει πριν από το νέο ξεκίνημα ένα τολμηρό ξεγύμνωμα μπροστά στον καθρέφτη. Ύστερα, δε σας λέω κάτι πρωτάκουστο, δημιουργία και συνέπεια. Είμαι από τους αισιόδοξους όσο κι αν αυτή η λέξη σε τέτοιες εποχές είναι δυσπρόφερτη.

ΟΛΙΓΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Τα «Ανεμώλια» είναι ένα βιβλίο για την αντρική φιλία και τη φυγή. Μια παρέα φίλων από παιδιά δραπετεύει μ’ ένα ιστιοπλοϊκό στην αρχή του καλοκαιριού αφήνοντας πίσω για πάντα όλη την προηγούμενη ζωή τους. Μέσα από τις περιπέτειες του ταξιδιού, το πικρό χιούμορ, τα απρόοπτα και την παλινδρομική μνήμη του αφηγητή αναδύεται ο πρόσφατος νεοελληνικός μηδενισμός και η δίνη στην οποία έχει πέσει η χώρα τα τελευταία τριάντα χρόνια. «Ανεμώλια» στη γλώσσα του Ομήρου είναι τα λόγια του ανέμου, τα μάταια, τα ανώφελα. Σ’ αυτό το μυθιστόρημα που το διατρέχει μια συνεχής συνομιλία με τον ομηρικό κόσμο, ανεμώλια είναι η διαφυγή από τον κόσμο της αρσενικής απελπισίας, η απόδραση από την ασφυκτική καθημερινότητα αλλά και η δίψα για την αναζήτηση της νεότητας κι εκείνης της ομορφιάς που καταλύει τον χρόνο.

Ο Ισίδωρος Ζουργός γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1964. Σπούδασε Παιδαγωγικά και υπηρετεί στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση ως δάσκαλος. Έχει δυο παιδιά και σήμερα εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Έχει συνεργαστεί στο παρελθόν με διάφορα περιοδικά δημοσιεύοντας ποίηση και πεζογραφία, καθώς και βιβλιογραφικά κριτικά σημειώματα. Έχει επίσης ασχοληθεί με θέματα διδασκαλίας της λογοτεχνίας στο δημοτικό σχολείο και ιστορίας της εκπαίδευσης. Το 1996 συμμετείχε στη συλλογική έκδοση κειμένων για την εκπαίδευση, με τον τίτλο «Αναπνέοντας κιμωλία -γραφές εκπαιδευτικών», από τις εκδόσεις Σαββάλα. Έχει εκδώσει τα μυθιστορήματα: «Φράουστ» (Λιβάνης, 1995/Πατάκης, 2010), «Αποσπάσματα από το βιβλίο του ωκεανού» (Πατάκης, 2000/2007), «Η ψίχα εκείνου του καλοκαιριού» (Πατάκης, 2002/2010), «Στη σκιά της πεταλούδας» (Πατάκης, 2005), «Η αηδονόπιτα» (Πατάκης, 2008), «Ανεμώλια» (Πατάκης, 2011 – Βραβείο Αναγνωστών ΕΚΕΒΙ). Επίσης, συμμετείχε στη συλλογική έκδοση «Ζωολογία του πάνω και του κάτω κόσμου» (Πατάκης, 2009), στη σειρά «Hotel-Ένοικοι Γραφής», που επιμελείται ο Μισέλ Φάις.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.