Κίνδυνος για το οικοσύστημα

0
977
theconversation.com
theconversation.com
theconversation.com

ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΣΤΡΟΥΜΦ Γράφει ο Βαγγέλης Γεωργάκης / λογοτέχνης

Τότε δεν μπορούσα να φανταστώ ότι ο Φίλιπ θα αποτελούσε κίνδυνο για μένα, την πόλη, την ανθρωπότητα. Ο Ντούραν με είχε προειδοποιήσει όμως. Ο Ντούραν είχε κατάστημα με ζώα οικιακής χρήσεως και είχα πάει να ρωτήσω για τον Φίλιπ. «Ο Φίλιπ πετάγεται όλη την ώρα, θέλει να βγει από το ενυδρείο. Μάλιστα δύο φορές τα κατάφερε. Τι να κάνω;» «Να κλείνεις το καπάκι, να τι να κάνεις» είπε σχεδόν με αγένεια. «Του στερώ την ελευθερία», απάντησα. «Λέω να τον ρίξω στη λίμνη, αλλά φοβάμαι. Θα βρει φρικτό θάνατο μες τα μολυσμένα νερά». «Να φοβάσαι για τα άλλα ψάρια. Μην το κάνεις. Παραδόξως», μου είπε, «ο Φίλιπ είναι ένας παρείσακτος, ένας ξενιστής. Έχει πολύ καλές πιθανότητες επιβίωσης, πίστεψε με». Δεν τον πίστεψα. Την ίδια κιόλας μέρα πήγα και έριξα τον Φίλιπ στα καταπράσινα νερά της λίμνης. Μήνες αργότερα άκουσα για το πρώτο περιστατικό. Πεζός εξαφανίστηκε την ώρα που έκανε τον πρωινό περίπατο του στη λίμνη. Μετά εξαφανίστηκαν και άλλοι πεζοί που έκαναν τον περίπατο τους στη λίμνη. Στο τέλος κανείς δεν πλησίαζε τη λίμνη, ούτε καν οι αστυνομικοί. Είχαν ήδη εξαφανιστεί δυο τρεις από δαύτους, οι υπόλοιποι αποφάσισαν ότι δεν ήταν εποχή για ηρωισμούς. Όλη η περιφέρεια της λίμνης περιβαλλόταν πλέον από ένα γιγαντιαίο «ΜΗΝ ΕΙΣΕΡΧΕΣΤΕ. ΤΟΠΟΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ». Αποφάσισα να πάω.

Ήθελα να μάθω. Ήθελα απαντήσεις. Δεν πέρασε λίγη ώρα που περπατούσα στην άκρη της λίμνης, αφότου άκουσα ένα παφλασμό. Μετά ένας τεράστιος όγκος ψαριού προσγειώθηκε μπροστά μου. Ήταν ο Φίλιπ. Πόσο είχε μεγαλώσει, πόσο είχε αλλάξει. Είχε μάλιστα γιγαντιαίες απολήξεις στην κοιλιά του, σαν πόδια. Ενώ τον θαύμαζα ο Φίλιπ στάθηκε στα πίσω πόδια του. Το ψάρι μου μάθαινε, εξελισσόταν γρήγορα. Έπειτα μίλησε. «Γεια σου αφεντικό» είπε. «Γεια σου Φίλιπ» είπα. «Γιατί το κάνεις αυτό;» «Είναι η φύση μου» είπε. «Όχι κάτι προσωπικό». «Ποτέ δεν περίμενα ότι θα γινόσουν τόσο μεγάλος». «Ούτε εγώ, αλλά έπρεπε να βγω από το ενυδρείο πρώτα». «Πέρασε» είπε καλόκαρδα μετά και άνοιξε το στόμα του. Δεν ήταν απλή φιλοφρόνηση, ήταν διαταγή. Μπήκα μην έχοντας άλλη επιλογή. Μέσα υπήρχε ένας σκοτεινός διάδρομος με διάφορες πόρτες δεξιά και αριστερά, στο βάθος ένα σαλόνι. Βολεύτηκα στο σαλόνι. Δεν ήταν κι άσχημα. Είχε μάλιστα και ενυδρείο με έναν άνθρωπο που προσπαθούσε να πηδήξει έξω αλλά δεν τα κατάφερνε. Από τότε πέρασε καιρός. Έχω κάποιες τύψεις, κάποιες ενοχές, αλλά ήθελα να είναι ελεύθερος, το αγαπημένο μου ψάρι, αυτό ήταν όλο. Εγώ, ο Φίλιπ, έχουμε δυναμώσει ακόμη περισσότερο τώρα. Η λίμνη αποδείχτηκε μικρή για μας. Αφού φάγαμε ότι βρήκαμε μπροστά μας ο Φίλιπ έβγαλε φτερά και πέταξε. Μαζί και ’γω.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.