Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου

0
973

Evil-Queen-and-Magic-Mirror-once-upon-a-time-31611878-1280-720Εβδομαδιαίος Αθλητικός Αχταρμάς

Με τον Δημήτρη Πετρίδη

 

            Ήταν η Βασίλισσα του κόσμου. Είχε, σ’ έναν απομακρυσμένο λογαριασμό στα Γκαλαπάγκος, 26 εκατομμύρια ευρώ και 32 πλάκες χρυσού στ’ όνομά της (Κα Βασίλισσα την έλεγαν). Διέθετε κύρος, εξουσία, δύναμη.

            Όμως τίποτα απ’ αυτά δεν μπορούσε να γιατρέψει τη μη αναστρέψιμη ανασφάλειά της. Καθημερινά, μόλις ξυπνούσε, βαφότανε, έκανε πιστολάκι, φορούσε τα καλύτερά της κοσμήματα και στεκότανε απέναντι από το μαγικό της Καθρέφτη. Τον ρωτούσε: “Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου στον τοίχο πάνω τώρα, ποια είναι η ωραιότερη σ’ ολόκληρη την χώρα;”. Ο Καθρέφτης, φιλαλήθης ως ήταν, της έλεγε “Κυρά Βασίλισσα, εσύ είσαι η ομορφότερη εδώ, όμως κάπου εκεί έξω υπάρχει και η Σοφία Βεργκάρα. Α, ναι, και πέρα από τα βουναλάκια, μαζί με τα επτά νανάκια, υπάρχει και η Χιονάτη”.

            Τότε η Βασίλισσα εξοργιζότανε, εκτόξευε ευθείες απειλές στο λείο πρόσωπο του Καθρέφτη («Θα σε σπάσω, θα σε κάνω 1000 κομμάτια») τις οποίες, φοβούμενη τα 7 χρόνια κακοτυχίας, ποτέ δεν πραγματοποιούσε κι έπειτα έπεφτε να πεθάνει, όμως σαν τα κακά σκυλιά δεν είχε ψόφο.

            Αν τα βλέφαρά σας δε σας πρόδωσαν και είστε ακόμα εδώ, ας μιλήσουμε ειλικρινά. Τέλος, λοιπόν, τα παραμύθια. Τέλος η Βασίλισσα. Ας κρατήσουμε μονάχα τον καθρέφτη και ας τον φανταστούμε στα χέρια…

           

  • …του Ρότζερ Φέντερερ: είναι ο «ομορφότερος» τενίστας απ’ όλους; Ή, μήπως, πίσω από τους λόφους κρύβεται ένας Χιονάτος; Μετά και το προτελευταίο Master της χρονιάς, αυτό στη Σαγκάη, ο Βασιλιάς- εν αντιθέσει με τη Βασίλισσα- απέδειξε περίτρανα πως ναι, πράγματι, είναι ο πιο εμφανίσιμος των κορτ. Μπορεί στο πρώτο παιχνίδι του στο τουρνουά να χρειάστηκε να σώσει πέντε match points και η τυφλή θεά, η Τύχη, να κοίταζε ξεκάθαρα προς το μέρος του, όμως από τη φάση των “16” κι έπειτα ο Ρότζερ μετετράπη- για νιοστή φορά στην καριέρα του- από ελβετικό τυρί (με μυριάδες τρύπες στο παιχνίδι του) σ’ ελβετικό ρολόι που αρνείται να χάσει έστω κι ένα δευτερόλεπτο. Έκανε δύο υγιείς περιπάτους μέχρι τον ημιτελικό κι εκεί επιβλήθηκε με πειστικότατο τρόπο επί του μεγάλου φαβορί, του Τζόκοβιτς- ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, παρέμενε αήττητος επί κινεζικού εδάφους από την εποχή του Κομφούκιου.

    Έτσι ο Φέντερερ, μετά και τη νίκη του στον τελικό κόντρα στο Σιμόν,  επέστρεψε στα 33 του στο νο2 της παγκόσμιας κατάταξης (ο πρώτος μετά τον Αγκάσι που επιτυγχάνει κάτι τέτοιο σ’ αυτή την ηλικία) και έχει βάσιμες ελπίδες ακόμα και για την κορυφή της ATP. Ο μέχρι πρότινος «τελειωμένος» άρχισε και πάλι να συλλέγει τίτλους, διάγει μία ονειρώδη χρονιά και αποδεικνύει εμπράκτως πως όταν είναι καλά προπονημένος και δεν ταλαιπωρείται από προβλήματα στην πλάτη, μπορεί να κερδίσει τους πάντες, παντού. Των εφτά νάνων συμπεριλαμβανομένων.

  •  …του Λιούις Χάμιλτον: είναι ο Βρετανός ο «ομορφότερος» πιλότος του γκριντ; Στο πρώτο ρώσικο γκραν πρι της ιστορίας, ο Λιούις πήρε την τέταρτη συνεχόμενη νίκη του, είδε τη διαφορά του από τον ομόσταυλό του Νίκο Ρόζμπεργκ να πηγαίνει στους 17 βαθμούς και φαντάζει ως το μεγάλο φαβορί για τον τίτλο. Ταυτόχρονα, με το χιλιοστό φετινό 1-2 των Μερτσέντες, η γερμανική εταιρία πανηγύρισε ήδη το πρωτάθλημα κατασκευαστών και ουδείς, ούτε καν ένας πικρόχολος καθρέφτης, δεν μπορεί ν’ αμφισβητήσει την ολοφάνερη υπεροχή της.

    Ωστόσο, παρά το γεγονός πως είμαστε, πλέον, στην τελευταία στροφή της σεζόν, το φλέγον ζήτημα δεν είναι το ποιος θα σηκώσει το βαρύτιμο τρόπαιο, αλλά αν θ’ ανανήψει ο Μπιανσί μετά το ατύχημα που είχε στη Σουζούκα την περασμένη εβδομάδα. Οι γιατροί του δηλώνουν πως βρίσκεται ακόμα σε κρίσιμη, αλλά σταθερή, κατάσταση και άπαντες οι λάτρεις του μηχανοκίνητου αθλητισμού σπάνε το κεφάλι τους, μεταφορικά, για το ποιος ευθύνεται που μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο δύο οδηγοί έχουν σπάσει το κεφάλι τους κυριολεκτικά. Ο έτερος άτυχος, ο ανυπέρβλητος στις πίστες Μίκαελ Σουμάχερ, συνεχίζει να δίνει μάχη για τη ζωή του «χάρη» σ’ ένα παρόμοιο τραύμα με αυτό του Μπιανσί. Αν βρείτε κάπου στο διάβα σας έναν θρυμματισμένο καθρέφτη, προσπαθήστε να κολλήσετε τα κομμάτια του. 7 χρόνια τέτοιας κακοδαιμονίας δεν αντέχονται με τίποτα.

  • …του Κλαούντιο Ρανιέρι. Ή ολόκληρου του επιτελείου της ΕΠΟ. Ή όσων, τέλος πάντων, σχετίζονται με την Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου. Το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα δε χρειάζεται να ρωτήσει πόσο όμορφο είναι και αν υπάρχει κάποιο ωραιότερο απ’ αυτό κάπου στον κόσμο. Η απάντηση είναι προφανής: η εθνική, στην παρούσα φάση, είναι κακάσχημη και το θέαμα που παρουσιάζει εντός αγωνιστικού χώρου είναι τουλάχιστον αποκρουστικό.

Μετά και τη συμπλήρωση της τρίτης αγωνιστικής για τα προκριματικά του Euro 2016 η ομάδα μας έχει μαζέψει μόλις έναν βαθμό, ενώ το άλλοτε απόρθητο κάστρο της, το Καραϊσκάκη,- στην κορυφή του οποίου βρισκόταν ένας πυρομανής δράκος που κατέκαιγε τους πάντες- έχει μετατραπεί σε αφύλαχτη διάβαση πεζών ποδοσφαιριστών: σε δύο εντός έδρας αναμετρήσεις, μετράμε 2 ήττες με 0 γκολ ενεργητικό και μία υποψία ευκαιρίας σε 180 αγωνιστικά λεπτά.

Ο νεόφερτος Ρανιέρι δείχνει να τα ’χει χαμένα (με μηδενικές πιθανότητες να τα βρει στο εγγύς μέλλον), αλλάζει σχήματα με τους ρυθμούς που αλλάζει χρώματα ένας χαμαιλέοντας όταν νιώσει ότι απειλείται, ενώ και η ριζική ανανέωση που επιχείρησε οδήγησε σε ένα άνευ προηγουμένου ποδοσφαιρικό Βατερλό. Η κραταιά, ακόμα και για τα παγκόσμια δεδομένα, Εθνική Ελλάδος κατάφερε- διότι περί κατορθώματος πρόκειται- να επιστρέψει μέσα σε λιγότερο από 3 μήνες από τις 16 καλύτερες ομάδες του κόσμου στις 16 χειρότερες.  

Όμως, μισό λεπτό: είναι αυτό αποκλειστική ευθύνη του Ιταλού; Να ελέγξουμε άμα λειτουργεί ακόμα η ηλεκτρική καρέκλα των εξιλαστήριων θυμάτων; Όχι, δε φταίει μόνο ο Ρανιέρι- πείτε στο δήμιο να πάρει ρεπό για σήμερα. Προφανώς και φέρουν ευθύνη και τα διοικητικά στελέχη της ομοσπονδίας που γκρέμισαν, κυριολεκτικά, εν μία νυκτί το οικοδόμημα της τελευταίας δεκαετίας και τράβηξαν χωριστούς δρόμους από την άκρως επιτυχημένη πεπατημένη, ενώ δε θα πρέπει να ξεχνάμε πως ναι μεν η μαγική Superleague θέλγει όλους όσους βρίσκονται στην ίδια μοίρα με το Φέντερερ του 2013 (τους τελειωμένους, δηλαδή), αλλά δεν παύει να διεκδικεί με αξιώσεις τα πρωτεία του χειρότερου πρωταθλήματος της Ευρώπης.

Κακά τα ψέματα, το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της εκάστοτε χώρας συνήθως αποτελεί τον καθρέφτη του εθνικού της πρωταθλήματος- ασχέτως που η Ελλάδα από το 2004 κι έπειτα κατάφερνε να τρυπάει πάντοτε το ταβάνι των προσδοκιών. Τούτη η «ανορθογραφία» ήταν μοιραίο πως κάποια στιγμή θα διορθωνόταν.

Άρα τέλος; Αυτό ήταν; Δε θα καταφέρουμε να προκριθούμε στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2016 στο οποίο θα συμμετάσχει ακόμα και η κουτσή Μαρία (για πρώτη φορά θα πάρουν μέρος 24 ομάδες και όχι 16);

Λογικά όχι, αλλά…

Αλλά, να, ξέρετε, η κλεψύδρα δεν έχει αδειάσει ακόμα και η ομορφιά είναι υποκειμενική.

Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου, κάνε πάλι όμορφη την Εθνική μας.

Αμήν.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.