Και ο ΠΑΟΚ θέλει τον… Παπαδήμο του

1
643

Γράφει ο Γιώργος Φραδελάκης

 

Είναι πολλά αυτά που έχουν ειπωθεί, γραφτεί και ακουστεί για την κάκιστη πορεία μέχρι στιγμής του ΠΑΟΚ, τουλάχιστον όσον αφορά τις εγχώριες υποχρεώσεις του. Έχει περάσει ήδη η 9η αγωνιστική του πρωταθλήματος και ο «Δικέφαλος του Βορρά» δείχνει να έχει αποχαιρετήσει για τα καλά τον -εφικτό ή όχι είναι θέμα άλλης συζήτησης- στόχο του τίτλου, με την ήττα απ’ το Αστέρα στην Τρίπολη να έρχεται απλά ως ταφόπλακα στα όνειρά του, αφού για πέμπτο σερί παιγνίδι δεν κατάφερε να γευτεί τη χαρά της νίκης. Αυτό γιατί το… μαντήλι, το είχε ήδη κουνήσει, απ’ το ματς της Τούμπας με τον Παναθηναϊκό. Το «μαύρο κουτί» αυτής της τρύπας σίγουρα δε μπορεί να έχει μόνο αγωνστικά αίτια. Η διοίκηση του Θοδωρή Ζαγοράκη σίγουρα έχει τις ευθύνες της και μάλλον στην προκειμένη περίπτωση διεκδικεί το μεγαλύτερο κομμάτι σ’ αυτή την… πίτα.

 

Η αλήθεια βέβαια είναι ότι ο πρόεδρος του ΠΑΟΚ δείχνει να έχει μείνει μόνος πλέον σ’ αυτή την προσπάθεια, που ξεκίνησε πριν από τέσσερα χρόνια για τη διάσωση της ομάδας. Κάτι που όπως είναι φυσικό έχει άμεσο αντίκτυπο στην οικονομική κατάσταση της ΠΑΕ, αναμφίβολα τον πιο νευαρλαγικό τομέα για την εύρυθμη λειτουργία ενός συλλόγου. Ο ίδιος δε θα μπορούσε όπως είναι φυσικό να βάζει επάπειρον δικά του χρήματα στα ταμεία της ομάδας, ενώ μπορεί να προκαλεί συγκίνηση το γεγονός ότι ο κόσμος είναι ο μοναδικός αιμοδότης της τα τελευταία δύο χρόνια, δίνοντας και απ’ το υστέρημά του για να βλέπει την ομάδα του να πρωταγωνιστεί, αυτό ωστόσο -όπως εξάλλου φαίνεται και στη πράξη- δεν είναι αρκετό.

Το γεγονός μάλιστα ότι και η επικοινωνιακή πολιτική του «Τεό» όλο αυτό το διάστημα δεν είναι η καλύτερη δυνατή, είναι ακόμα ένας λόγος που έχει εξοργίσει τον «ασπρόμαυρο» λαό. Και αν ακόμα δεν έχει αντιδράσει -τουλάχιστον έντονα- οφείλεται καθαρά και μόνο στο έρεισμα που εξακολουθεί να έχει στις τάξεις του ο πρόεδρος του συλλόγου, τη στιγμή που όλοι συμφωνούν ότι σημαντικό μερίδιο ευθύνης για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο σύλλογος, ανήκει και στον περίγυρό του, ανθρώπους που θεωρούσε -ή θεωρεί- «φίλους» του. Το παράδειγμα άλλωστε με τον υποτειθέμενο οικονομικό έλεγχο της ΠΑΕ είνια ακόμα νωπό. Τα αποτελέσματά του ποτέ δεν τα μάθαμε και ο λόγος παραμένει επίσης άγνωστος. Τι μπορεί να έδειξε; Μήπως υπήρχαν άτομα τ’ αποτελέσματα του οποίου φοβούνταν; Μήπως κάποιοι δε θα μπορούσαν να κυκλοφορούν και με… τόση μεγάλη  άνεση πλέον στη πόλη, αν γνωστοποιούνταν τα οικονομικά πεπραγμένα της διοίκησης των τελευταίων ετών.

Είναι ξεκάθαρο πλέον ότι ο «Ζαγόρ» έχει κλείσει τον κύκλο του στον πρεδρικό θώκο του «Δικεφάλου» και αυτό είναι λίγοι πλέον εκείνει που το αρνούνται. Τα οικονομικά ποβλήματα της ΠΑΕ έχουν αρχίσει ήδη να διογκόνωνται, συμβόλαια εδώ και καιρό απλήρωτα, και μία γενικότερη δυσαρέσκεια με άμεσες επιπτώσεις στις αγωνιστικές επιδόσεις της ομάδας, συμπληρώνουν το κάδρο της κρίσης που περνάει αυτή τη στιγμή η ομάδα της Θεσσαλονίκης. Γιατί ακόμα και το γεγονός ότι από κύκνος στην Ευρώπη, μετατρέπεται σε… ασχημόπαπο εντός συνόρων, οφείλει και ν’ ανησυχει αλλά και να προβληματίζει τους ιθύνοντες της ομάδας για το μέλλον της. Το να σκεφτούμε δηλαδή ότι κάποιοι παίκτες διαλέγουν παιγνίδια με ίδιον και μόνο όφελος, αποτελεί σίγουρα το χειρότερο δυνατό σενάριο.

Όσο λοιπόν πιο γρήγορα βγει στο σαφάρι για νέο αγοραστή, τόσο περισσότερο χρόνο θα κερδίσει, αφού οι μέρες που περνούν μόνο υπέρ του δεν περνούν. Ναι βέβαια, δεν είναι εύκολο αυτό, αλλά πάντα μπορεί να υπάρχει ένας Παπαδήμος για να βρεθεί στο τιμόνι του, που θα δώσει τουλάχιστον όραμα και προοπτικές για καλύτερο αύριο.

Ο γνήσιος βέβαια Παπαδήμος, δύσκολα μπορεί να μας δείξει κάτι… χειρότερο, από αυτό που μέχρι τώρα είχαμε δει.

Προηγούμενο άρθροΑρναία…το αρχοντικό «Μαντεμοχώρι» της Χαλκιδικής
Επόμενο άρθροΤο τραγούδι shine της διαφήμισης της Vodafone είναι ελληνικό
Αρχές καλοκαιριού, ένα μεσημέρι του Ιουνίου γεννήθηκα, στα Χανιά, με τη δεκαετία του 80' να φτάνει στο τέλος της. Κι αν τα 20 πρώτα χρόνια μου με βρήκαν στη δεύτερη ομορφότερη πόλη του κόσμου, το πάθος για τη δημοσιογραφία και τον αθλητισμό, μ' έστειλε «πακέτο» στην ωραιότερη. Ναι, τη Θεσσαλονίκη, απ' όπου φυσικά κανείς δεν θέλει να φύγει. Εκεί έγιναν και τα πρώτα βήματα (σχολή δημοσιογραφίας, “Καρφίτσα”), αλλά οι συνθήκες με οδήγησαν -σχεδόν αναγκαία- ξανά νοτιότερα. Όχι στην Κρήτη, αλλά στην Αθήνα και πλέον στο gazzetta. Ερωτευμένος με το ποδόσφαιρο, οπαδός, αλλά όχι κολλημένος. Τουλάχιστον όταν βγαίνω από την πόρτα του σπιτιού. Οι “οπαδικοί σαλπιγκτές” εξάλλου, όπως συνήθιζε να τους λέει ο σημαντικότερος “δάσκαλος” που είχα, είναι καταδικασμένοι να έχουν χαμηλό ταβάνι...

1 ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.