Κική Δημουλά: Αδιάβαστη στο μάθημα της έπαρσης!

0
810

dimoula

Η μεγάλη μας ποιήτρια τιμήθηκε από το Α.Π.Θ.

Της Έφης Τσαμπάζη / [email protected]

Πολλές φορές έχω βυθιστεί στις λέξεις της. Άλλες τόσες σταμάτησα σε μια μόνο φράση της. Την ανέλυσα, με ακολουθούσε. Μου αρέσει η πορεία της. Και σε ποιον δεν αρέσει. Άνθρωπος που έχει προσφέρει τα όσα πολλά στο… πνεύμα αυτής της χώρας, άνθρωπος που τον αισθάνεσαι τόσο δίπλα σου, τόσο γήινο. Την Κική Δημουλά την θαυμάζεις αλλά μπορείς να την… ακουμπήσεις. Όπως ακουμπάει και αυτή μέσα από τα ποιήματά της την ψυχή μας, τα όνειρά μας, τις φοβίες μας.

Χθες αναγορεύτηκε επίτιμη διδάκτωρ της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στην κατάμεστη ιστορική αίθουσα τελετών της Παλαιάς Φιλοσοφικής Σχολής.

Μια φράση της κράτησα τόσο έντονα από αυτά που είπε χθες. Χαρακτήρισε τον εαυτό της «αδιάβαστη στο μάθημα της έπαρσης». Ζήτησε επίσης την κατανόηση του ακροατηρίου για την ταραχή που νιώθει, δίνοντας «εισιτήριες εξετάσεις στην Ανωτάτη Αποδοχή Σας», και ομολόγησε πως «δεν είμαι φιλόλογος, δεν είμαι θεολόγος, δεν είμαι καν επιστήμων».

Παραθέτω ένα από τα ποιήματά της που πολύ αγαπώ.

 

Το σπάνιο δώρο!

Καινούργιες θεωρίες.

Tα μωρά δεν πρέπει να τ’ αφήνετε να κλαίνε.

Aμέσως να τα παίρνετε αγκαλιά. Aλλιώς

υπόκειται σε πρόωρη ανάπτυξη
το αίσθημα εγκατάλειψης ενηλικιώνεται
αφύσικα το παιδικό τους τραύμα
βγάζει δόντια μαλλιά νύχια γαμψά μαχαίρια.
Για τους μεγάλους, ούτως ειπείν τους γέροντες
–ό,τι δεν είναι άνοιξη είναι γερόντιο πια–
ισχύουν πάντα οι παμπάλαιες απόψεις.
Ποτέ αγκαλιά. Aφήστε τους να σκάσουνε στο κλάμα
μέχρι να τους κοπεί η ανάσα
δυναμώνουν έτσι τα αποσιωπητικά τους.
Aς κλαίνε οι μεγάλοι. Δεν έχει αγκαλιά.
Γεμίστε μοναχά το μπιμπερό τους
με άγλυκην υπόσχεση –δεν κάνει να παχαίνουν
οι στερήσεις– πως θά ‘ρθει μία και καλή
να τους επικοιμήσει λιπόσαρκα
η αγκαλιά της μάνας τους.
Bάλτε κοντά τους το μηχάνημα εκείνο
που καταγράφει τους θορύβους του μωρού
ώστε ν’ ακούτε από μακριά
αν είναι ρυθμικά μοναχική η αναπνοή τους.
Ποτέ μη γελαστείτε να τους πάρετε αγκαλιά.
Tυλίγονται άγρια
γύρω απ’ τον σπάνιο λαιμό αυτού του δώρου,
θα σας πνίξουν.

Tίποτα. Όταν σας ζητάνε αγκαλιά
μολών λαβέ μωρό μου, μολών λαβέ να απαντάτε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.