«Κι αυτό θα περάσει»

1
1793


Γράφει η Ναυσικά Γκράτσιου

Πριν από εκατό χρόνια και βάλε, κάποιο προκομμένο και στοργικό χεράκι, κέντησε πάνω σε λεπτό ύφασμα μια φράση με καλλιγραφικά γράμματα. Η φράση έλεγε: «Κι αυτό θα περάσει». Για την ακρίβεια έλεγε: «Κι αυτό θα περάση» με ψιλές και υπoγεγραμμένες, γιατί τότε και οι ψιλές είχαν λόγο ύπαρξης και τα «να, θα, όταν» πριν από ρήμα, απαιτούσαν υπογεγραμμένη.

Το κεντημένο ύφασμα κορνιζαρίστηκε με ξύλινο κάδρο και κρεμάστηκε στον τοίχο πάνω από το λαβομάνο, προκειμένου αυτοί που το βλέπουν κάθε πρωί να πάρει κουράγιο για ν’ αντιμετωπίσει τα καθημερινά του αλλά και τα πιο έξτρα του βάσανα, αφού είχε τη γνώση πια, πως ό,τι κι αν είναι αυτό το δύσκολο, που υφίσταται, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα περάσει…

Εκατό και βάλε χρόνια πέρασαν από τότε, που το προκομμένο και στοργικό χεράκι κέντησε και καδράρισε αυτήν την παρηγορητική παραίνεση και δεν περνάει ούτε μία μέρα, που να μην το ευγνωμονώ κι αυτό και την ιδιοκτήτριά του, προγιαγιά μου, που μέσα από την αιωνιότητα συνεχίζει να μου δίνει καθημερινά ενέσεις αισιοδοξίας και να με βοηθάει να ξεχωρίζω τα σημαντικά και να προσπερνάω τα ασήμαντα…

Με τη σοφία των ανθρώπων, που ξέρουν και μένουν ατάραχοι και γαλήνιοι μέσα στα θαλασσοκουνήματα. Κάποια άλλη σοφή γιαγιά μου, πιο πρόσφατη αυτή, αλλά τύπος ωραίος και προπολεμικός, που πολλά είχαν δει τα μάτια της και γνώρισε ο νους της, έλεγε, ότι όποιο πρόβλημα λύνεται με λεφτά, απλά και μόνο δεν είναι πρόβλημα. Τόσο απλά…

Βέβαια, τράβα πες το αυτό στους πανικόβλητους (όπως μας καταντήσανε) Έλληνες, που τρέμουν το όποιο κούρεμα πιο πολύ και από τους τεντυμπόηδες του αλήστου μνήμης νόμου 4000, που τους βουτάγανε και τους κουρεύανε με την ψιλή.

Η, τράβα πες τα στην πασίγνωστη επιχειρηματία, που τη συνέλαβαν για μη καταβολή ΦΠΑ ύψους 500.000 ευρώ και την οδήγησαν στη φυλακή…

Σοβαρά είναι τα πράγματα αυτά, αλλά για όλα υπάρχουν λύσεις, κι έτσι τα σοβαρά λύνονται και περνούνε. Και αργά η γρήγορα, ξεχνιούνται…

Αυτά τα προβλήματα, που είναι όντως προβλήματα και όταν σε βρίσκουν καλείσαι να τ’ αντιμετωπίσεις με θάρρος και παλικαριά, είναι τα προβλήματα υγείας.

Μικρά, μεγάλα, χρόνια η επείγοντα, δύσκολα, εύκολα, αθεράπευτα… Αυτά, ναι…Αυτά θέλουν κότσια κι ευθυκρισία. Κι αποφασιστικότητα. Κι αν τα διαθέτεις αυτά κι έχεις και καλούς φίλους, τότε τα έχεις όλα…Είσαι  ένας ευλογημένος άνθρωπος…

Κυρίως, όταν συνειδητοποιείς ότι κάποιοι έδωσαν το κουράγιο και το χρόνο τους για να δώσουν αίμα, τότε νιώθεις πραγματικά προνομιούχος…!

Να είναι καλά ο φίλος και συνάδελφός μου, ο Γιάννης Κ.(ήθελα να γράψω και το επώνυμό του, αλλά είναι τόσο σεμνός, που δεν θέλω να τον φέρω σε δύσκολη θέση), να είναι καλά η Ρέα μου, να είναι καλά η κόρη της Αγγελικής και η φίλη της, που ούτε καν με γνώριζε κι όμως πήγε να δώσει αίμα για μένα, να είναι καλά ο Περικλής μου, που ξαγρύπνησε στο πλευρό μου τόσες μέρες και νύχτες, βράχος ακλόνητος…

Να είναι καλά οι φίλοι και οι φίλες μου, που δεν έπαψαν να τηλεφωνούν και να ενδιαφέρονται.

Έτσι, πέρασε κι αυτό. Ακριβώς, όπως το πρόβλεψε η προ-προγιαγιά: «Κι αυτό θα περάσει»…

Αφήνοντας πίσω του απέραντη αγάπη κι ανθρωπιά. Όλα τα υπόλοιπα είναι τόσο μικρά…

 

1 ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.