Κουτουρού

0
678

ALEXIS TSIPRASΓράφει ο Θέμης Παρλαβάντζας / [email protected]

Ο ψύχραιμος μελετητής των τεκταινόμενων στο πολιτικό σκηνικό της χώρας θα δοκίμαζε μεγάλη έκπληξη, όταν στην προσπάθειά του να ερμηνεύσει σχεδιασμούς και προγράμματα κυβερνητικά και αντιπολιτευτικά, κατέληγε στη λέξη «κουτουρού». Αν μάλιστα η πολιτική του σκέψη και μεθοδολογία έχει διαμορφωθεί μέσα από τα κανάλια της δυτικής σχολής ανάλυσης του πολιτικού φαινομένου, θα δοκίμαζε ακόμη μεγαλύτερη έκπληξη, όταν θα συνειδητοποιούσε πως η λέξη «κουτουρού» προέρχεται από την τουρκική λέξη «goturu» -κάθε απόπειρα ταύτισης της οθωμανικής κληρονομιάς με το περήφανο γένος μας θεωρείται υποβολιμαία.

Δεν υπάρχει, ίσως, πιο αντιπροσωπευτικό παράδειγμα «κουτουρού» αντίληψης και σχεδιασμού πολιτικής από την οπερέτα των εξαγγελιών του ΣΥΡΙΖΑ και της κριτικής που ακολούθησε. Η εμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα στον ρόλο του μελλοντικού πρωθυπουργού, οι «προγραμματικές» του εξαγγελίες και η σκληρή κριτική από τους «νουνεχείς και σώφρονες»» του κυβερνητικού γαλάζιου και πράσινου ΠΑΣΟΚ, συμβάλλουν αποφασιστικά στον εννοιολογικό πλουτισμό της λέξης «κουτουρού».

Εξηγούμαστε. Ο Αλέξης Τσίπρας επαγγέλθηκε ριζικές αλλαγές -μαγικώ τω τρόπω- με την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Ποιο ήταν ακριβώς το σφάλμα, κύριοι κυβερνητικοί; Ότι ξανά υπάρχουν χρήματα που άμεσα θα αναδιανεμηθούν για να ανασάνει ο πένητας λαός; Ότι για μια ακόμη φορά θα παταχτεί η φοροδιαφυγή; Ότι ο Αλέξης θα χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι και οι δανειστές θα κάνουν πίσω; Ότι η ανεργία θα εκλείψει και η ανάπτυξη θα ανθήσει; Κύριοι της συμπολίτευσης. Αν στο ελάχιστο αναγνωρίζατε με κάποιο αίσθημα αυτοκριτικής τη δική σας «κουτουρού» πολιτική τόσων χρόνων, θα θαυμάζατε τον Αλέξη για την αφομοίωση των παλαιοκομματικών μαθημάτων που του παραδίδετε χρόνια τώρα.

Αυτές τις τακτικές δεν κληρονομήσατε κι εσείς από τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον Κώστα Μητσοτάκη, τον Κώστα Σημίτη, τον Κώστα Καραμανλή και τον Γιώργο Παπανδρέου; Την τακτική του «κουτουρού» σχεδιασμού προγραμμάτων και πολιτικών δεν εφαρμόσατε και μάλιστα με ευλάβεια; Ποιος δεν θυμάται τις πριν τρία χρόνια τις αποφασισμένες διακηρύξεις σας δια στόματος Αντώνη Σαμαρά, για κατάργηση του μνημονίου με τα ρηξικέλευθα Ζάππειο ένα και δύο και τα μελετημένα, έτοιμα προγράμματα που κομίζατε; Την πάταξη της φοροδιαφυγής, την ελάφρυνση της φορολογίας και φυσικά την ανάπτυξη που κι αυτή υπήρχε στο τσεπάκι σας; Δυστυχώς τα απομεινάρια κάποιας σοβαρότητας στην πολιτική ζωή της χώρας, δυστυχέστατα για την τιμή αυτής της χώρας, τα διασώζει μόνο το ανάλγητο σχέδιο των δανειστών, το μόνο ίσως πραγματικό σχέδιο με τα γνωστά αποτελέσματα για την ελληνική κοινωνία.

Για όσους απεχθάνονται τις τσίμπλες τόσο στα μάτια όσο και στο μυαλό, ο σχεδιασμός της πολιτικής και ο προγραμματισμός σας εδράζεται στον κυνισμό και τον οπορτουνισμό. Τάζουν τα πάντα και όταν έρθουν στην εξουσία κάτι θα γίνει· κάτι θα έχει η Ευρώπη στο μυαλό της. Άλλωστε, κανείς δεν ζημιώθηκε εμπορευόμενος ελπίδα. Η συντριπτική πλειοψηφία του εκλογικού σώματος αποφασίζει με κριτήρια συναισθηματικά και μόνο -γι’ αυτό και οι ορθολογιστικές απόψεις του Στέφανου Μάνου επιβραβεύονται εδώ και χρόνια με το θηριώδες 1,5%. Ως διαχειριστές της εξουσίας τα κόμματα που την επιδιώκουν θα εκμεταλλεύονται πάντα το προνομιακό, θολό και επικερδές συναισθηματικό πεδίο της οργής, του θυμού, των ταπεινών ενστίκτων, της δημοκοπίας.

Υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη του ερασιτεχνισμού, των παλινωδιών, και των ήξεις αφήξεις –τρανό πειστήριο «κουτουρού» σχεδιασμού- από τον ανεκδιήγητο ΕΝΦΙΑ;  Έναν νόμο που υποτίθεται πως θα λειτουργούσε δίκαια ως προς τη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας και ο οποίος επέφερε τόση αναστάτωση με τις τερατοχρεώσεις του, ώστε ακόμη κι ο πρωθυπουργός αναγκάστηκε σε αναδίπλωση. Υπάρχει όμως καμιά αμφιβολία πως ο ανάλογος ΕΝΦΙΑ του αυριανού κυβερνητικού ΣΥΡΙΖΑ θα βρίθει επίσης ερασιτεχνισμού, παλινωδιών και παραλογισμού;

Πώς άλλωστε θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα στη χώρα του «κουτουρού»; Ως οργανωτές και «μεταρρυθμιστές» είτε του γαλαζοπράσινου είτε του αυριανού κόκκινου κράτους, αναδεικνύονται οι πλέον αμέτοχοι του επαγγελματικού στίβου πολιτικοί. Ως σύμβουλοι επιλέγονται οι ευνοούμενοι της κομματικής καμαρίλας. Ως γενικοί γραμματείς οι τοπάρχες της πελατοκρατίας. Ως υπουργοί οι πλέον λαλίστατοι διαχειριστές των ισορροπιών και οι πλέον κόλακες της πρωθυπουργικής αυθεντίας. Ποιο επιτυχημένο στέλεχος της αγοράς, δοκιμασμένο σε δύσκολες συνθήκες, μπορεί να σταθεί σε ένα τέτοιο περιβάλλον αναξιοκρατίας;

Γι’ αυτό καλοπροαίρετε αναγνώστη μου κάνε υπομονή. Θα ζήσεις στο πετσί σου κι άλλες πράξεις του ελληνικού δράματος στο μέλλον. Το ξέρει καλά το μάθημά του, γι’ αυτό κι έχει πολλούς «κουτουρού» άσσους ο Αλέξης στο μανίκι του. 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.