Κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Καλέντη

0
363

Την Τετάρτη 19 Ιουνίου κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία το νέο μυθιστόρημα της Ελένης Γκίκα «Το Μπολερό δεν ήταν του Ραβέλ».
Επίσης την ίδια ημερομηνία θα κυκλοφορήσουν και τα δύο εφηβικά μυθιστορήματα, «Τα παιδιά του τελευταίου θρανίου» της Ιφιγένειας Μαστρογιάννη και «Με τα μάτια του άλλου» της Πάολα Καπριόλο, τα οποία εντάσσονται στη νέα σειρά των εκδόσεών μας Λογοτεχνία για νέους.

«Το Μπολερό δεν ήταν του Ραβέλ»

Η Εκάτη-Ουλρίκα, μνήμη που συγκρατεί τα μυστικά και κάνει προσωπεία τα πρόσωπα και μαριονέτες τους πεθαμένους της για ν’ αντέξει.

Και ο Μιχαήλ-Σεμπάστιαν που συμπληρώνει τη χαμένη παρτιτούρα – γι’ αυτό έχει έρθει εξάλλου σ’ αυτή τη ζωή.

Ανάμεσά τους, η Ιστορία και η Συγγένεια, το Παρελθόν και η Νέμεσις,

το Χρέος και ο Έρωτας, ο Μπόρχες και η Αιώνια Επανάληψη.

«Άλεφ» και «Μπεθ», υπνοβάτες στο Σολάρις του Διαδικτύου, όπου «ό,τι γεννιέται γεννιέται ξανά», για μια αιώνια στιγμή. «Δραπέτες», καταδικασμένοι να συναντιούνται ξανά και ξανά στην ίδια σκακιέρα. Με προσωπεία, έστω. Και με λόγια –για να τ’ αντέξουν− δανεικά. Ακούγοντας πάντα τον δικό τους Ραβέλ ή Βάγκνερ, με την υπόσχεση να αιωρείται εκεί σαν θηλιά: «Πατέρα, δεν ξέχασα, μάνα είμαι εδώ στην ξερολιθιά, σε κάθε ξερολιθιά, κι ακούω πάντα τον δικό μας Βάγκνερ. Θα ξανάρθω, και η τιμωρία θα  είναι πορφυρή».

Είκοσι και ένας οι νεκροί.

Και δύο έγκλειστοι.

Οι πρώτοι, σε νεκρομαντεία, αρχαία θέατρα, ιστορικά μνημεία. Εκεί όπου «η πύλη του Άδη παραμένει ανοιχτή».

Οι δεύτεροι, σ’ ένα ρημαγμένο ξενοδοχείο που ζωντανεύει με τον καιρό και σ’ ένα Πυργόσπιτο με γκρεμισμένες τις πολεμίστρες, αλλά με στοιχειωμένες τις ζωές και τις μουσικές.

Επειδή οι ιστορίες δεν ξεφεύγουν εύκολα ούτε από την Ιστορία ούτε και από την καταγωγή. Ο Λαβύρινθος παραμένει λαβύρινθος και αναπάντητη η απορία του Αβερρόη. Αλλά εκείνοι οι δύο θα κάνουν τα πάντα για να μπορέσει ν’ απαντηθεί.

Θραύσματα ποιητικής πεζογραφίας, ένας γρίφος με μέρη χρησμικά ή καλοσχεδιασμένα βήματα πάνω σε μια σκακιέρα απ’ όπου όλοι θέλουν να δραπετεύσουν; Οι ήρωες αναμετρώνται με τις αναμνήσεις και το παρόν, αναμετρώνται με το Χρόνο. Και το Μπολερό, κυρίαρχο επαναλαμβανόμενο μοτίβο αλλά και τόπος όπου η ζωή συναντά το θάνατο στο νέο μυθιστόρημα της Ελένης Γκίκα Το Μπολερό δεν ήταν του Ραβέλ.

Η  Ε Λ Ε Ν Η  Γ Κ Ι Κ Α γεννήθηκε το 1959 στο Κορωπί. Δημοσιογράφος και βιβλιοκριτικός στις Εικόνες και στο Έθνος της Κυριακής από το 1983, έχει ασχοληθεί με το μυθιστόρημα, το διήγημα, την ποίηση, το παραμύθι, έχει συμμετάσχει σε συλλογικές εκδόσεις και έχει επιμεληθεί βιβλία και σειρές. Κυκλοφορούν είκοσι οκτώ βιβλία της, μεταξύ των οποίων και τα μυθιστορήματα Οι κούκλες δεν κλαίνε, Το αίνιγμα του Άλλου, Χαίρε παραμύθι μου, Υγρός χρόνος, Πλήθος είμαι, Αιώνια επιστροφή, αρκετά ποιητικά αλλά και παιδικά βιβλία.

«Τα παιδιά του τελευταίου θρανίου»

Ένα δυνατό, άγριο σχεδόν, βουητό υψώθηκε στον αέρα κι έπνιξε όλους τους ήχους. Το σχολείο συγκλονίστηκε. Από φωνές και συνθήματα θυμωμένα. Με μια ακολουθία που δεν είχε τελειωμό. Λόγια πικρά, βαθμοί, εξετάσεις, θλίψη, μοναξιά, αποβολές και σπρωξίματα, κατάλογοι, απώλειες που συντρίβουν εφηβείες προδομένες κι εκείνο το άδειο, εκείνο το άδειο, βγήκαν στην επιφάνεια, παρασέρνοντας τα πάντα στη δίνη τους. Μέσα σ’ εκείνη την αναταραχή, κανένας δεν μπορούσε ν’ ακούσει τίποτα. Ούτε τον εαυτό του…

Η καθημερινότητα, οι αγωνίες, τα όνειρα και τα αισθήματα των νέων μέσα από τις δυνατές εικόνες και την έντονη δράση ενός μυθιστορήματος που συγκινεί και προβληματίζει.

Η Ιφιγένεια Μαστρογιάννη αφηγείται την ιστορία μιας ομάδας παιδιών που τελειώνουν το Λύκειο. Από τη μια πλευρά, η ανούσια καθημερινότητα του σχολείου που αναλώνεται σε αδιέξοδες τακτικές συμμόρφωσης και στο εξεταστικό σύστημα και από την άλλη, η παλλόμενη ζωή και ο εφηβικός έρωτας. Μέσα σε αυτή τη σύγκρουση όπου συνθλίβονται συναισθήματα και δοκιμάζονται ιδέες, η «γενιά των καταλήψεων και των συγκεχυμένων αιτημάτων» θα αναζητήσει τη διέξοδο και κάπου εκεί, στα δύσκολα περάσματά της θα συναντήσει την ομορφιά της αγάπης.

Το βιβλίο της Ιφιγένειας Μαστρογιάννη […] ευτυχώς διαφέρει. Και όσον αφορά την ποιότητα της γραφής και όσον αφορά την πλοκή και τα αισθήματα, που δείχνουν αρκετά γνήσια και πλούσια επίσης. […] Εντέλει ένα καλό, εφηβικό, μοντέρνο μυθιστόρημα, έντιμο ως προς τις προθέσεις της συγγραφέως. – Ελένη Σαραντίτη, ΕλευθεροτυπίαΈνα δυνατό εφηβικό μυθιστόρημα με τη συγκινητική ιστορία μιας ομάδας μαθητών, κάπου στα δυτικά της Αθήνας. Αφηγήτρια είναι η Μαρία, η οποία εγκαταλείπει την Πρέβεζα για να έρθει σε ένα σχολείο της Αθήνας, πριν από τις πανελλήνιες εξετάσεις. Θα γνωρίσει την Άννα, ένα ευαίσθητο κορίτσι, που θα γίνει η καλύτερή της φίλη και θα μπει στην παρέα του Παύλου και του Θάνου. Η καθημερινότητα του σχολείου που αναλώνεται στο εξεταστικό σύστημα, η αλλοτριωτική έπαρσή του, που καταφάσκει την αντιπαλότητα και κάνει τον άνθρωπο ευάλωτο, θα φέρουν τα παιδιά και τους δασκάλους τους σε αντίθεση. Η τραγικότητα της σύγκρουσης ανάμεσα στο μουμιοποιημένο εκπαιδευτικό σύστημα και στην παλλόμενη ολόγυρα ζωή θα προσδιοριστεί μέσα από τον τρυφερό, εφηβικό έρωτα του Παύλου και της Μαρίας και θα κορυφωθεί με τον ήσυχο, σαν «ψιχάλισμα φθινοπωρινό», θάνατο ενός παιδιού. Του πιο ζωηρού. Του πιο ευαίσθητου απ’ όλους, του Θάνου. Στο τέλος, η αρχέγονη αίσθηση των πραγμάτων και η γαλήνια καθημερινή εξέλιξή τους, ο έρωτας για τη ζωή και τον άνθρωπο θα δώσουν στα παιδιά αυτά δυνατότητα διαφυγής, για την αναζήτηση ενός νοήματος ζωής που το σχολείο αδυνατεί ή δε θέλει να δώσει.

Η  Ι Φ Ι Γ Ε Ν Ε Ι Α  Μ Α Σ Τ Ρ Ο Γ Ι Α Ν Ν Η  σπούδασε Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Έχει δημοσιεύσει διηγήματα και άρθρα παιδαγωγικού περιεχομένου σε εφημερίδες και περιοδικά. Το 1997 τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο Ιπεκτσί για την ποιητική συλλογή O ναός του Καλοκαιριού. Έχει επίσης γράψει το μυθιστόρημα για εφήβους Ο Πρίγκιπας με τα Κρίνα, το οποίο θα επανακυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Καλέντη, καθώς και τα βιβλία Το Παραμύθι με τις Ξεχασμένες Λέξεις (το οποίο εντάχθηκε στη λίστα των White Ravens) και Χάρτινη Αγκαλιά (υπό έκδοση).

 «Με τα μάτια του άλλου»

Κάποιο βράδυ, ο νεαρός Λούκα γίνεται μάρτυρας μιας τραγικής σκηνής, όταν τέσσερις νεαροί βάζουν φωτιά σε ένα μετανάστη. Ο Λούκα παρακολουθεί σοκαρισμένος δίχως να αντιδράσει. Την επόμενη μέρα, νιώθοντας ενοχές, καταφέρνει να εντοπίσει τον άντρα στο νοσοκομείο όπου νοσηλεύεται. Πρόκειται για τον Ράτζιβα από τη Σρι Λάνκα, ένα λαθρομετανάστη που ζει πουλώντας τριαντάφυλλα. Η απόφασή του να βοηθήσει τον Ράτζιβα θα τον οδηγήσει στους δρόμους της πόλης, εκεί όπου θα πάρει τη θέση του πλανόδιου πωλητή και θα βιώσει το φόβο και τα εχθρικά βλέμματα για καθετί ξένο και διαφορετικό. Η περιπέτειά του θα του χαρίσει μια ανεκτίμητη φιλία που θα τον «μεταμορφώσει», κάνοντάς τον να δει τον κόσμο με τα μάτια του άλλου…

Η συγγραφέας του βιβλίου, Πάολα Καπριόλο, χειρίζεται με πρωτότυπο τρόπο το επίκαιρο θέμα της διαφορετικότητας και ειδικότερα του ρατσισμού. Συνδυάζοντας το ρεαλισμό και την τρυφερότητα, προβάλλει το μήνυμα της ταύτισης και υπογραμμίζει την αξία της ανθρώπινης ζωής και την έννοια της ισότητας. Το Mε τα μάτια του άλλου αναδεικνύει το σεβασμό στο συνάνθρωπο, τη συμφιλίωση και την ενότητα πέρα από χρώματα, εθνικότητες, κοινωνικές ιδιαιτερότητες και προκαταλήψεις. Είναι μια ιστορία που υπερασπίζεται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και υπενθυμίζει την επίκαιρη αναγκαιότητα της αλληλεγγύης, της κατανόησης και της ανοχής.

Το βιβλίο απευθύνεται στο εφηβικό αναγνωστικό κοινό (12+), ευελπιστώντας να συγκινήσει και τον κόσμο των ενηλίκων. Με τη γρήγορη αφήγηση των γεγονότων και τους λιτούς αλλά μεστούς σε νόημα διαλόγους, η συγγραφέας κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη και τον οδηγεί στην αναζήτηση της δικής του υπεύθυνης συμπεριφοράς και στάσης. Τα όρια μεταξύ του πραγματικού και της υπερβολής είναι ευδιάκριτα – υπηρετούν και τα δύο την ευθύβολη προς το συναίσθημα πλοκή. Η σκληρότητα του γεγονότος γύρω από το οποίο πλέκεται η ιστορία καθώς και οι «φωνές» των ηρώων της αγγίζουν τον πόνο, ενώ η αισιόδοξη κατάληξη λειτουργεί παρηγορητικά όσο και λυτρωτικά ως αποκατάσταση της ισορροπίας.

Η παρουσίαση του βιβλίου θα πραγματοποιηθεί υπό την Αιγίδα της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την UNESCO.

H   Σ Υ Γ Γ Ρ Α Φ Ε A Σ

Η Πάολα Καπριόλο γεννήθηκε στο Μιλάνο το 1962. Ξεκίνησε να γράφει το 1988. Μετά την επιτυχημένη της διαδρομή στη συγγραφή λογοτεχνικών βιβλίων για ενήλικες, τα τελευταία χρόνια ασχολείται με τη νεανική λογοτεχνία. Βιβλία της έχουν μεταφραστεί στις εξής χώρες: Δανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιαπωνία, Μεγάλη Βρετανία, Λετονία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία, ΗΠΑ, Ελβετία, Ουγγαρία και Ελλάδα. Το 2010 τιμήθηκε με το βραβείο «Έλσα Μοράντε» για το νεανικό μυθιστόρημά της No. Επίσης, έχει μεταφράσει κλασικά έργα της γερμανικής λογοτεχνίας, ενώ συνεργάζεται με την Corriere della Sera στις πολιτικές σελίδες της εφημερίδας.

Κ Ρ Ι Τ Ι Κ Ε Σ  Γ Ι Α  Τ Ο  Β Ι Β Λ Ι Ο

Μια όμορφη ιστορία φιλίας ανάμεσα σε έναν Ιταλό μαθητή κι ένα λαθρομετανάστη από τη Σρι Λάνκα, που εξηγεί την έννοια της ισότητας και μας δείχνει ότι ο δρόμος προς την ενηλικίωση δεν αποκλείει λάθη, αμφιβολίες αλλά και μόχθο. […] Η Καπριόλο περιγράφει γλαφυρά τη μεταμόρφωση της πόλης, στα μάτια του παιδιού που παριστάνει το μετανάστη, σε μια εχθρική και ξένη γη καθώς και τη σχέση μαθητή-δασκάλου που εδραιώνεται ανάμεσα στον Λούκα και τον Ράτζιβα. Κι εδώ συνίσταται η πρωτοτυπία του βιβλίου: η έννοια της ισότητας την οποία ο Σιναλέζος Ράτζιβα μεταλαμπαδεύει στο αγόρι δεν είναι μόνο αυτή που υπάρχει ανάμεσα σε άτομα διαφορετικής κουλτούρας και καταγωγής, αλλά κάτι πιο βαθύ, το οποίο εδώ μας μεταφέρεται χάρη στην ανατολική  κουλτούρα, η συνταύτιση δηλαδή όλων των στοιχείων ενός και μοναδικού κόσμου («εσύ είσαι αυτό», επαναλαμβάνει ο Ράτζιβα). Και χάρη σε αυτό, μια ηθοπλαστική ιστορία ξεπεσμού και θυσίας μεταμορφώνεται σε ένα μυθιστόρημα διάπλασης: αυτό που ο Λούκα μαθαίνει να γνωρίζει, χάρη στη φιλία του με τον Ράτζιβα, είναι η τόσο σκληρή και συχνά άδικη πραγματικότητα του κόσμου αλλά και η βαθιά και κρυφή ενσυναίσθησή του. Ida BozziCorriere della sera

Μια σκληρή, δύσκολη, ωμή ιστορία. Ένας φαύλος κύκλος που φέρνει τον Λούκα, τον πρωταγωνιστή, να μπλέκει σε άσχημες ιστορίες και να βγαίνει από αυτές, ξεπερνώντας τις τύψεις του έχοντας πλέον μάθει τι σημαίνει στ’ αλήθεια στις μέρες μας να είσαι «διαφορετικός». Focus junior

Χωρίς ρητορισμούς και ηθικολογίες, το μυθιστόρημα της Καπριόλο είναι αδιαμφισβήτητα σπουδαίο. La Stampa

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.