Κόκκινο πέναλτι με εκτελεστή τον… Τσάκα

3
602

Γράφει ο Γιώργος Φραδελάκης

 

Έχουμε μπει στην τελική ευθεία πλέον για το μεγάλο classico του ελληνικού ποδοσφαίρου και γι’ αυτό οι πρόλογοι περιττεύουν, οπότε μπαίνουμε κατευθείαν στο «ψητό». Το «ερυθρόλευκο» προβάδισμα μοιάζει κάτι παραπάνω από ξεκάθαρο αυτή στιγμή και οι λόγοι που συμβαίνει αυτό, είναι… ο εξής ένας. Ότι πριν καν ο Γιάχος σφυρίξει την έναρξη του παιχνιδιού, έχουν κερδίσει ένα πέναλτι, το οποίο -υπό συνθήκες- μπορεί και να φανεί καθοριστικό για τη συνέχεια του αγώνα. Μόνο που εκτελεστής δεν είναι κάποιος εκ των Φουστέρ, Ιμπαγάσα ή Τζιμπούρ. Τη μπάλα στα έντεκα βήματα, την έχει στήσει ο Βλάσης Τσάκας και απέναντί του, δε βρίκεται ο νεαρός Καπίνο αλλά ο… μπαρουτοκαπνισμένος Ζεσουάλδο Φερέιρα.

Κι εξηγούμαστε. Σ’ αυτή τη δυσχερή κατάσταση, βρίσκεται το «τριφύλλι» γιατί πολύ παλά ό,τι με κόπο και ιδρώτα έχει φτιάξει ο Πορογάλος τεχνικός απ’ την αρχή του καλοκαιριού με τ’ αποτελέσματα να είναι εμφανή εντός των τεσσάρων γραμμών, προσπαθεί μέσα σε λίγες μόνο μέρες, να το τινάξει ο -λειτουργών ως- οιονεί πρόεδρος της ομάδας, με τα τερτίπια του το τελευταίο διάστημα. Τη μία με τη μεταγραφολογία, την άλλη με το Ροναλντίνιο, ύστερα με ατάκες του τύπου, «θα πάρω την ομάδα και θα φύγω αν συμβούν τα περσινά», με αποκορύφωμα όλων το «δε θα ρωτήσω το Φερέιρα για να φέρω το Ρόνι», το σίγουρο είναι ότι μόνο κακό μπορεί να κάνει συτή τη στιγμή στους πράσινους. Και προσέξτε, μιλάμε για έναν άνθρωπο που δεν είναι καν παράγοντας στην ομάδα. Ακόμα…

Το κατά πόσο τώρα θα καταφέρει ο Φερέιρα να μην αφήσει τη μπάλα να… μπει στο πλεκτό της εστίας του, σίγουρα δε μπορούμε να το προβλέψουμε, παρά μόνο να περιμένουμε να φανεί -αν φανεί- εντός γηπέδου. Αυτό άλλωστε θα φανερώσει κάποια πράγματα και για εκείνον αλλά και για το χαρακτήρα της ομάδας που χτίζει. Αν μπορέσει να την κρατήσει ανεπηρέαστη απ’ όλα αυτά τα γεονότα, θα βγει … ψηλωμένος απ’ το ντέρμπι, έχοντας προσθέσει πόντους -και- στο προσωπικό του σακούλι.

Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι πάντως, αναμένεται να δούμε το πιο αμφίρροπο ίσως ντέρμπι των τελευταίων ετών. Το κυριότερο όμως; Το πιο όμορφο από πλευράς θεάματος. Αυτό τουλάχιστον συμπεραίνει κανείς απ’ τα μέχρι στιγμής πεπραγμένα των δύο ομάδων. Το αν θα θυσιαστεί βέβαια το θέαμα -που ως τώρα προσφέρουν οι δύο ομάδες- προς τέρψιν των βαθμών, δεν έχουμε παρά να το διαπιστώσουμε το βράδυ του Σαββάτου. Αυτό ωστόσο είναι μία άλλη μπαγκέτα. Ας ελπίσουμε πάντως πως δε θα συμβεί, γιατί μας έχει λείψει πολύ.

 

ΥΓ1: Έχει καταντήσει κουραστική η ιστορία με τους λεγόμενους κύκλους των ομάδων που διαρρέουν τη δυσαρέσκειά τους για τις κλήσεις η μη κλήσεις του εκάστοτε εκλέκτορα στο αντιπροωπευτικό μας συγκρότημα . Η Εθνική είναι ΠΑΝΩ ΑΠ’ Όλους. Είτε το θέλουν κάποιοι, είτε όχι. Γιατί να θυμίσουμε ότι οι ίδιοι που τώρα παραπονιούνται ότι καταπονούνται οι παίκτες τους ενόψει ντέρμπι, κάποτε έκαναν υποστήριζαν πως αδικούνταν απ’ τον -πρωταθλητή Ευρώπης- Ρεχάγκελ και ότι οι επιλογές του ήταν  μεροληπτικές.

ΥΓ2: Ήταν αναφέραιτο δικαίωμα σας κύριε Αντώνη Νικοπολίδη ή στην τελική, πολύ καλά κάνατε και αλλάξατε κάποτε στρατόπεδο «για λόγους εκδίκησης», όπως προσφάτως δηλώσατε. Ωστόσο -κι έχοντας διατελέσει πρόεδρος του ΠΣΑΠ στο πρόσφατο παρελθόν- δε μπορείται να λέτε ότι τα γεγονότα της Ριζούπολης το 2003 συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο. Απλά, ΔΕ ΜΠΟΡΕΙΤΕ!

Προηγούμενο άρθροΓιατί και πώς φτάσαμε ως εδώ με το χρέος;
Επόμενο άρθροΠρωτογενές πλεόνασμα σε συνθήκες ύφεσης, προσδοκά ο Βενιζέλος!
Αρχές καλοκαιριού, ένα μεσημέρι του Ιουνίου γεννήθηκα, στα Χανιά, με τη δεκαετία του 80' να φτάνει στο τέλος της. Κι αν τα 20 πρώτα χρόνια μου με βρήκαν στη δεύτερη ομορφότερη πόλη του κόσμου, το πάθος για τη δημοσιογραφία και τον αθλητισμό, μ' έστειλε «πακέτο» στην ωραιότερη. Ναι, τη Θεσσαλονίκη, απ' όπου φυσικά κανείς δεν θέλει να φύγει. Εκεί έγιναν και τα πρώτα βήματα (σχολή δημοσιογραφίας, “Καρφίτσα”), αλλά οι συνθήκες με οδήγησαν -σχεδόν αναγκαία- ξανά νοτιότερα. Όχι στην Κρήτη, αλλά στην Αθήνα και πλέον στο gazzetta. Ερωτευμένος με το ποδόσφαιρο, οπαδός, αλλά όχι κολλημένος. Τουλάχιστον όταν βγαίνω από την πόρτα του σπιτιού. Οι “οπαδικοί σαλπιγκτές” εξάλλου, όπως συνήθιζε να τους λέει ο σημαντικότερος “δάσκαλος” που είχα, είναι καταδικασμένοι να έχουν χαμηλό ταβάνι...

3 ΣΧΟΛΙΑ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.