ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ / Ο εξευγενισμός των φύλων

0
714

marge_simpson_giantess_by_thatguywithausername-d6s8wxg

Γράφει η Αναστασία Νικολούδη

Στην παλαιά Οδησσό, μία χιλιετία νωρίτερα, οι γυναίκες είχαν σημαίνουσα θέση στην κοινωνική ζωή της πόλης. Η αλήθεια είναι πως την ώρα που κάποιες «κόρες» προσφέρονταν ως σκλάβες, για να κερδίσει η οικογένεια τα προς το ζην μίας τριετίας, κάποιες άλλες εξασφάλιζαν για τους ίδιους σκοπούς μία θέση στο χαρέμι της «τύχης» τους. Η επιλογή αυτή ήταν σύμφωνα με τους μελετητές της εποχής και η μόνη προοπτική ενός κοριτσιού για κάποια κοινωνική εξέλιξη (μη φανταστείς κάτι σπουδαίο, αλλά η βασική και μοναδική εναλλακτική ήταν η πορνεία). Εξάλλου, οι σκλάβοι τότε είχαν μισθό και με αρκετή υπομονή εξαγόραζαν την ελευθερία τους.
Οι κυρίες όμως της ανώτερης και της άνω-μεσαίας τάξης είχαν μία άλλη δύναμη και έναν βασικό προορισμό: να μετατρέψουν τους άντρες τους σε ιππότες. Ναι, καλά διαβάζεις. Ο εθιμικός κώδικας της εποχής αυτό όριζε. Μία κυρία, λοιπόν, της τάξης και της ανωτέρω περιοχής δεν έπρεπε να καπνίζει και να πίνει, καθώς αυτές οι συνήθειες την καθιστούσαν έρμαιο χυδαιοτήτων – που όμοιές τους δεν προκαλούσαν ούτε οι άντρες. Μία γυναίκα ήταν προορισμένη εκτός από μητέρα να διατηρεί και τη θηλυκότητά της. Η ιδιότητα αυτή- όπως αποκαλείτο- θα της επέτρεπε να κάνει τα πάντα και κυρίως να απομακρύνει τον άντρα της από την «άξεστη», τραχιά και άγαρμπη φύση του. Η κυρία της εποχής ήταν ένα θηλυκό που καθοδηγούσε και διαμόρφωνε. Πάντα με θηλυκότητα.
Ο φεμινισμός σαν κίνημα και έννοια ήρθε αργότερα να ανατρέψει τις δυτικότερες κοινωνίες. Και όλα άλλαξαν σε κάποιες από αυτές. Σε άλλες λιγότερο προοδευτικές εμφανίστηκαν συμπτώματα κοινωνικής ανάτασης. (Σε άλλες πάλι ούτε που αχνοφαίνεται.) Η αλήθεια είναι πως καμία θεωρία δε μπορεί έτσι απλά να αλλάξει αυτό που έχουμε μέσα μας. Αυτά που μάθαμε, όσα είδαμε και ακούσαμε, όσα μας κληροδότησαν η οικογένεια και το περιβάλλον. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να ασπαστούμε μία νέα(!) θεωρία, ενώ πρώτα δεν έχουμε εκθειάσει την έννοια του «ανθρώπου».
Έτσι, καταλήγουμε όντα φοβισμένα, καταπιεσμένα, γεμάτα ανάγκες και απωθημένα. Άνθρωποι που προσπαθούν να ζητήσουν κάτι από όλα αυτά που μοιράζουν καθημερινά στους άλλους. Όντα με γνώσεις, αξίες, συνείδηση και ικανότητες μα χωρίς φωνή. Όντα γεμάτα αγάπη. Κυρίες μίας άλλης εποχής. Εξίσου προικισμένες με την ίδια μαγική ιδιότητα της θηλυκότητας.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.