Μια παρανυχίδα που επισκιάζει τα πάντα

0
1022

Εβδομαδιαίος Αθλητικός Αχταρμάς

Με τον Δημήτρη Πετρίδη

 

“Μα μπορεί να πεθάνω από ακατάσχετη αιμορραγία!”, ούρλιαξε ο άτυχος άνδρας, αναμειγνύοντας στη φωνή του τον πόνο με το παράπονο. “Εντάξει”, του είπε ο μοναδικός γιατρός του στρατοπέδου, “έχεις 30 δεύτερα. Πες μου πως το έπαθες”. Ο στρατιώτης έστρεψε το πονεμένο του βλέμμα στο κενό και ξεκίνησε να εξιστορεί τα γεγονότα:

“Ήτανε βράδυ και μια φλόγα έκαιγε- ήτανε η φλόγα που έκαιγε στα σωθικά μου από την επιθυμία να κερδίσουμε αυτόν τον επταετή πόλεμο κόντρα στους Γάλλους, τους Αυστριακούς και τους Ρώσους. Εμείς, όπως θα ξέρεις γιατρέ μου, είμαστε Άγγλοι και πολεμάμε στο πλευρό των Πρώσων. Για να σου δώσω να καταλάβεις, αναφέρομαι στον πόλεμο που ξεκίνησε το 1756 και μέχρι και σήμερα, που έχουμε 1763, δεν έχει τελειώσει”.

“Πολλά λες”, παρενέβη ο γιατρός.

“Και λίγα λες”, του απάντησε ο στρατιώτης και συνέχισε: “Κρυβόμουν σε μια θαμνοσκεπή περιοχή”.  Τότε ο γιατρός ρώτησε “Κρυβόσουν γιατί προσπαθούσες να υποκλέψεις τα μυστικά των εχθρών;”. “Όχι, κρυβόμουν γιατί παίζαμε κρυφτό με τον John. Τέλος πάντων, εκεί που είχα ξαπλώσει στο έδαφος, βλέπω τον John να ψάχνει σ’ εντελώς λάθος πλευρά. Έτσι, τινάζομαι πάνω με την προοπτική να πάω να τα φτύσω. Όμως, το χέρι μου πιάστηκε σ’ ένα θάμνο και αντί να τα φτύσω, τα ’φτυσα από τον πόνο. Δες- κόπηκε η παρανυχίδα μου!”, «μοιρολόγησε» ο τραυματίας.

Ο γιατρός κοίταξε τον άνδρα σα να επρόκειτο για τον πρώτο εξακριβωμένο εξωγήινο στα χρονικά. Όταν βεβαιώθηκε πως δεν ήταν πρόγονος του E.T. και δεν είχε την κακή συνήθεια να τηλεφωνεί τρεις την ώρα σπίτι του- χώρια του ότι δεν υπήρχαν τηλέφωνα το 1763- ξέσπασε: “Καλά άνθρωπέ μου, είσαι ηλίθιος; Πες μου, είσαι ηλίθιος; Με τον πόλεμο να μαίνεται και 400 σοβαρά τραυματίες μέσα σ’ αυτή τη μικροσκοπική σκηνή, εσύ κάθεσαι και μου μιλάς για την παρανυχίδα σου; Τρως τόση ώρα από τον πολύτιμο χρόνο μου για μια παρανυχίδα; Έχω έναν άντρα που χτυπήθηκε από κανόνι DENIX, απ’ αυτά του Λουδοβίκου, στο στομάχι και χαροπαλεύει. Τα γραφεία στοιχημάτων δεν του δίνουν πάνω από 1,05 για να ζήσει, το ξέρεις; Ένας άλλος δέχτηκε ευθεία βολή από εκτοξευτή βλημάτων…”

“Εκτοξευτή βλημάτων;”, παπαγάλισε την τελευταία έκφραση του γιατρού ο στρατιώτης, γλείφοντας το ανύπαρκτο αίμα που έρρεε άφθονο από την κομμένη του παρανυχίδα. “Ναι ρε βλήμα, εκτοξευτή βλημάτων! Αυτοί χρήζουν της προσοχής μου και όχι εσύ. Αυτοί θα έπρεπε να λένε τις ιστορίες του κι εσύ να σωπαίνεις. Βαριά να ξεστόμιζες μια γραμμή…”

Είναι  αλήθεια: στη ζωή- και στους πολέμους, φυσικά- υπάρχουν γεγονότα που επισκιάζουν τα πάντα. Γεγονότα που είναι απείρως σημαντικότερα από άλλα που συμβαίνουν την ίδια χρονική περίοδο, γεγονότα που τραβούν πάνω τους τα φώτα της δημοσιότητας.

Αυτό είναι κάτι που συμβαίνει κατά κόρον και στον αθλητισμό. Να, για παράδειγμα…

 

  • Ο αγώνας της Τρίτης ανάμεσα σε Μπαρτσελόνα και Ρεάλ μονοπώλησε το ενδιαφέρον των φιλάθλων, παρόλο που το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε υπήρχε κανονικά αγωνιστική της μαγικής Superleague. Στη δεύτερη αναμέτρηση για τον ημιτελικό του κυπέλλου Ισπανίας (μετά το 1-1 στη Μαδρίτη), λοιπόν, οι δύο ομάδες πάτησαν το χορτάρι του Καμπ Νου με μοναδικό στόχο την επούλωση των ανοιχτών τους πληγών μετά τα ανεπιτυχή αποτελέσματά τους για το Champions League (η Ρεάλ ισοπαλία εντός έδρας 1-1 με τη Μάντσεστερ, η Μπάρτσα ήττα με 2-0 από τη Μίλαν στο Μιλάνο). Και πάνω που άπαντες, πριν την έναρξη του ματς, τρίβανε τα χέρια τους από ικανοποίηση για το προδιαγραφόμενο ντέρμπι, μετά από 13, μόλις, λεπτά, κατέστη σαφές πως η ομάδα του Μουρίνιο θα ήτανε το αφεντικό του παιχνιδιού: απίστευτη ατομική ενέργεια του Ρονάλντο, καθαρό πέναλτι του Πικέ και 0-1. Και μετά, όπως πάντα, έρχεται η αντίδραση της Μπαρτσελόνα, σωστά; Λάθος. Η Μπάρτσα, φανερά σοκαρισμένη από την παρατεταμένη απουσία του προπονητή της (την κατέβασε ο βοηθός του Βιλανόβα), έδειχνε σε όλο το υπόλοιπο ματς πως αναζητούσε τη λευκή πετσέτα για να την πετάξει στο γήπεδο και να τελειώσει το μαρτύριό της. Ο Μέσι έκανε το δεύτερο συνεχές κακό παιχνίδι του σ’ ένα σπουδαίο ματς (μετά απ’ αυτό κόντρα στη Μίλαν), ο Τσάβι ήταν τόσο καλά κρυμμένος στον αγωνιστικό χώρο που χρειαζόταν η βοήθεια της C.I.A. για να τον αντιληφθεί ο θεατής, ο Πέδρο συνέχισε να κολυμπάει στα γνώριμα, για τον ίδιο, ρηχά νερά, ο Πικέ με τον Πουγιόλ υστερούσαν και ο μόνος που φάνηκε να παλεύει ήταν ο Ινιέστα. Αλλά όταν σε μία πρόταση που περιέχει τον όρο “παλεύει” ακολουθεί το όνομα ενός ανθρώπου που βλέπει τον κόσμο από τα 1.68, καταλαβαίνετε πως είναι δύσκολα τα πράγματα. Η Ρεάλ κυριάρχησε, πέτυχε το 0-2 και πάλι με το Ρονάλντο- έπειτα από εξαιρετική ενέργεια του Ντι Μαρία- κι έκανε το 0-3 με κεφαλιά του Βαράν, στέλνοντας τους οπαδούς της να συναντήσουν το Μουρίνιο στη χώρα της αστείρευτης ηδονής. Η μοναδική αντίδραση της Μπάρτσα ήταν το γκολ της τιμής στο 89’. Τί συμπεράσματα εξάγονται από αυτό το εμφατικό 1-3; Πως η διοίκηση της Ρεάλ θα πρέπει ν’ απαλλαγεί από τις «αυτοκτονικές» της τάσεις που τη θέλουν να διώχνει το καλοκαίρι το Μουρίνιο και να βρει έναν τρόπο να τον κάνει να παραμείνει. Μπορεί να έχασε το πρωτάθλημα, όμως είναι εμφανές πως μόνο αυτός έχει τον τρόπο να σταματάει την κορυφαία ομάδα του πλανήτη. Το έκανε με την Ίντερ και συνεχίζει να το κάνει με τη Ρεάλ. Η Μπάρτσα, από την άλλη, με την πτωτική της πορεία τις τελευταίες 15 ημέρες (από τότε που ανακοινώθηκε πως ο Βιλανόβα δε θα επιστρέψει στον πάγκο της πριν τον Απρίλιο), απέδειξε με τον πλέον εμφατικό τρόπο σε όλους εμάς του άσχετους που υποστηρίζαμε ότι “με τέτοιους παίχτες και με μένα προπονητή θα το έπαιρνε το C.L.”, ότι ο «αυτόματος πιλότος» χρησιμοποιείται με μεγάλη επιτυχία μόνο στα αεροπλάνα. Βέβαια, μπορεί να βρίσκεται στα σχοινιά και οι πάντες να την έχουν ξεγραμμένη από τη συνέχεια του Champions League, όμως όταν έχεις στις τάξεις σου τον κορυφαίο παίχτη στον κόσμο (Μέσι) και τέτοιο κράμα εμπειρίας και ταλέντου, το μόνο που χρειάζεται είναι ένα μικρό κλικ για να μετατραπεί η ομάδα και πάλι σε κινούμενη ποδοσφαιρική λάβα. Μια συντριβή της Μίλαν σε 2 βδομάδες στη Βαρκελώνη δεν πρέπει να σταλεί αβασάνιστά στη σφαίρα του φανταστικού. Α, και μια μικρή αναφορά στο αιώνιο, κατά τα φαινόμενα, δίλημμα “Ρονάλντο ή Μέσι;”. Όπως φάνηκε και προχθές η καλή Μπαρτσελόνα κάνει τον (πολύ) καλό Μέσι- το νο1 του κόσμου. Όμως, ο καλός Ρονάλντο κάνει την καλή Ρεάλ. Ο κοντοπίθαρος Αργεντινός συνεχίζει να προηγείται, συνολικά, με βραχεία κεφαλή του Πορτογάλου, όμως η διαφορά τους σε καμία περίπτωση δεν είναι αυτή που αφήνουν να υπονοηθούν οι 4 χρυσές μπάλες του ενός με τη μόλις 1 του άλλου…
  • Στη Superleague έγιναν κάποια ματς, κάποιοι κέρδισαν, κάποιοι έχασαν, και ο Σαλπιγγίδης έβαλε 2 φοβερά γκολ με ανάποδο ψαλίδι.
  • Στο NBA οι Lakers εξακολουθούν να παλεύουν για την είσοδό τους στα playoffs, ο LeBron συνεχίζει να παίζει σα σεληνιασμένος και ο Durant να σκοράρει με ρυθμούς πολυβόλου.
  • Στο τένις ο Ραφαέλ Ναδάλ επέστρεψε στα courts. Καλά παίζει.
  • Τέλος, η ΚΑΕ Άρης ανακοίνωσε πως στις 7 Μαΐου θα διεξαχθεί φιλικός αγώνας προς τιμήν του μεγαλύτερου όλων- του Νίκου Γκάλη. Και μπορεί ο αγώνας να καθυστέρησε γύρω στα 17 χρόνια, όμως…

 

Θεέ μου, μόλις εξισώθηκε ο Γκάλης με μια παρανυχίδα. 1 γραμμή για τον αξεπέραστο Νικ;

Ο γράφων, κανονικά, θα έπρεπε ήδη να καίγεται στα καζάνια της αθλητικής κολάσεως.

Προηγούμενο άρθροΚόψε κι άλλο, κόψε κι άλλο…
Επόμενο άρθροΕίστε ο κύριος Τάδε;
Δύο αντίρροπες «δυνάμεις». Από τη μία, το λογότυπο του site: «Think Free. Think Positive. Write Free», που συνεπάγεται και «Live Free». Από την άλλη το NBA. Η Euroleague. Η Α1. Το Champions League. Η Πριμέρα Ντιβιζιόν. Η Φόρμουλα 1. Το τένις. Ο στίβος. Όχι, είναι αδύνατο να live free -από μικρός είμαι δέσμιος των αθλητικών μεταδόσεων. Iverson, Federer, Schumacher, Isinbayeva, Ronaldo. Όλοι τους ένας αχταρμάς μέσα στο κεφάλι μου. Σ’ εβδομαδιαία βάση. Εξ ου και ο «Εβδομαδιαίος Αθλητικός Αχταρμάς». Τουλάχιστον, μπορώ ακόμα να write free. Κάτι είναι κι αυτό.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.