Μια φιλία πέρα για πέρα ξεχωριστή

0
1207

Του Γεωργίου Α. Μιχαλάκη / μαθητής της Γ’ Δημοτικού 

Ο Πέτρος και η Μαρία είναι φίλοι και κάνουν παρέα στο σχολείο. Αυτό το καλοκαίρι η Μαρία φιλοξενείται στο εξοχικό του Πέτρου. Μια μέρα που έλειπαν οι γονείς του Πέτρου άκουσαν κάποιον να τραγουδάει. Έψαξαν όλα τα δωμάτια αλλά δεν βρήκαν τίποτα. Το τραγούδι συνεχιζόταν. «Στη σοφίτα! Δεν πήγαμε στη σοφίτα!» είπε ο Πέτρος και άρχισαν τρέχοντας να ανεβαίνουν τα σκαλιά και φτάνουν στη σοφίτα.

Και τι να δουν! Ένα μικροσκοπικό ανθρωπάκι. Ήταν ένας νάνος! Τα παιδιά έμειναν έκπληκτα. Μετά άρχισαν τις ερωτήσεις: «από πού είσαι, τι γυρεύεις εδώ». Ο νάνος ταράχτηκε, τους καταλάβαινε αλλά δεν ήξερε καν αν μπορούσε να μιλήσει στη γλώσσα των παιδιών. Έκανε κάποιες προσπάθειες και τελικά τα κατάφερε.

zografia 1

  • Γεια σας παιδιά
  • Γεια σου κύριε νάνε!!
  • Από πού είσαι; Τον ρώτησαν τα παιδιά.
  • Είμαι από τη χώρα του Ζαρβαλακιστάν, τους απάντησε.
  • Πώς ήρθες εδώ; Τον ρώτησαν.
  • Είμαι μουσικός και έχω μία μπάντα. Μία μέρα πήγαμε να παίξουμε σε ένα γλέντι. Μόλις τελείωσε το γλέντι, όλοι πήγαμε να κοιμηθούμε στα σπίτια μας. Όταν ξημέρωσε δεν βρήκα κανέναν από τους φίλους μου. Τρομαγμένος άρχισα να τους ψάχνω. Ο δρόμος με οδήγησε στο σπίτι σας.
  • Ποιο τραγούδι τραγουδούσες;
  • Προσπαθούσα να θυμηθώ το τελευταίο μας τραγούδι.
  • Γιατί εκείνο κι όχι ένα άλλο;
  • Γιατί δεν θυμάμαι τα προηγούμενα, ούτε και οι φίλοι μου θα τα θυμούνται, για αυτό προσπαθούσα να θυμηθώ το τελευταίο μας τραγούδι, μήπως και με ακούσουν γιατί αυτοί μάλλον θα το θυμούνται.
  • Πώς θα σε ακούσουν αφού η χώρα σου είναι πολύ μα πολύ μακριά;
  • Το τραγουδώ πολύ δυνατά και οι νάνοι έχουν πολύ καλή ακοή.
  • Καλά όλα αυτά, αλλά ξεχάσαμε το πιο βασικό, πώς σε λένε;;
  • Με λένε Τζιριμπίν Τζιριμπόν.
  • Έχετε στη χώρα σου σχολείο;
  • Τι είναι το σχολείο;
  • Το σχολείο είναι ένα κτίριο όπου τα παιδιά πάνε πέντε ημέρες και αυτές τις πέντε ημέρες τα παιδιά μαζί με τους δασκάλους τους ανακαλύπτουν και δημιουργούν..
  • Γιατί πέντε και όχι επτά; Αφού ξέρω ότι μία εβδομάδα έχει επτά ημέρες.
  • Είναι πέντε γιατί οι δύο ημέρες, δηλαδή το Σάββατο και η Κυριακή είναι αργίες.
  • Στη χώρα σας έχετε μπάντες;
  • Φυσικά, η χώρα μας είναι η πιο ξακουστή στις μπάντες!
  • Και για να έχουμε καλό ερώτημα, πώς λένε τη χώρα σας;
  • Τη χώρα μας τη λένε Τσιλτσιμπίρ.
  • Πώς είναι έξω; Ας πούμε τα κτίρια, οι πλατείες, οι δρόμοι, τα μαγαζιά, όλα αυτά;
  • Οι πλατείες είναι γεμάτες κόσμο, τα μαγαζιά έχουν παιχνίδια, ρούχα, παπούτσια, κοσμήματα. Τα κτίρια είναι παιδότοποι, γραφεία και πολλά άλλα. Οι δρόμοι έχουν πολλά μα πολλά αυτοκίνητα..
  • Φαίνονται πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά που μου λέτε.
  • Και δεν ξέρεις τίποτε ακόμη! Θέλεις να πάμε μία βόλτα στη πλατεία; Έχει και συναυλία σήμερα. Θέλεις;
  • Φυσικά και θέλω!
  • Έλα πάμε. Θέλεις να πάρουμε το λεωφορείο ή να πάμε με τα πόδια;
  • Θέλω με το λεωφορείο.
  • Πάμε να πάρουμε εισιτήρια, σε λίγο περνάει το λεωφορείο.

zografia 2

Μπαίνουν τα παιδιά στο λεωφορείο που ήταν φίσκα με κόσμο.

  • Έτσι είναι κάθε φορά;
  • Όχι, δεν είναι έτσι κάθε φορά.
  • Και σήμερα γιατί είναι τόσος πολύς ο κόσμος εδώ μέσα;
  • Γιατί σήμερα παίζει μία από τις καλύτερες μπάντες του κόσμου.
  • Και εμείς σε αυτή τη συναυλία θα πάμε;
  • Ναι, σε αυτή θα πάμε. Η δική σας μπάντα είναι καλή και γνωστή;
  • Ναι, είναι γνωστή αλλά δεν ξέρω αν την ξέρετε εσείς οι άνθρωποι.
  • Πώς λέγεται η μπάντα σας;
  • Η μπάντα μας λέγεται «Τα ροκάκια».
  • Μμμμ…ξέρω μία μπάντα. Τραγουδάτε μόνο ροκ ή και λαϊκά;
  • Εμείς τραγουδάμε μόνο ροκ, άλλωστε το λέει και η λέξη «ροκάκια»!
  • Άρα μπορεί να βρούμε τους φίλους σου.
  • Μήπως ξέρεις πώς λένε τη μπάντα που κάνει τη συναυλία;
  • Δυστυχώς δεν ξέρω.
  • Ε, παιδιά φτάσαμε! Φώναξε ο Πέτρος.

Κατεβαίνουν τα παιδιά από το λεωφορείο και βλέπουν στη σκηνή διαφημίσεις. Τελικά δεν ήταν το συγκρότημα του νάνου. Ο νάνος απογοητεύτηκε. Αλλά ξαφνικά άρχισε να παίζει μία πολύ ροκ μουσική, ο νάνος άρχισε να χορεύει, μερικοί όπως και τα παιδιά ανέβηκαν στη σκηνή και τραγουδούσαν.

zografia 3

Όσο τα παιδιά διασκέδαζαν οι γονείς του Πέτρου ψώνιζαν γιατί το άλλο βράδυ θα έρχονταν οι γονείς της Μαρίας να φάνε όλοι μαζί Πήγαν λοιπόν στη πλατεία και ψώνισαν φρούτα και λαχανικά για το μεγάλο φαγοπότι. Ο τελευταίος τους σταθμός ήταν το βιβλιοπωλείο για να πάρουν τα απαραίτητα για τη νέα σχολική χρονιά. Το καλοκαίρι σιγά σιγά τελείωνε. Από εκεί, γύρισαν σπίτι. Όταν έφτασαν άνοιξαν τη πόρτα, φώναξαν τα παιδιά αλλά τίποτε. Οι γονείς του Πέτρου φοβήθηκαν και για το δικό τους παιδί αλλά γιατί φιλοξενούσαν και ένα ξένο. Τρομαγμένοι οι γονείς άρχισαν να αναζητούν τα παιδιά στους δρόμους, στις πλατείες, αλλά μάταια. Άφαντα τα δύο παιδιά. Η αγωνία των γονιών είχε κορυφωθεί. Τελικά, απογοητευμένοι γύρισαν σπίτι. Ξαφνικά ακούνε ένα θόρυβο, ήταν τα παιδιά! Μόλος άνοιξαν τη πόρτα τα παιδιά είδαν τους γονείς του Πέτρου. Οι γονείς είδαν ένα μικροσκοπικό πλασματάκι που τους έκανε εντύπωση.

  • Τι είναι αυτό; Ρώτησαν οι γονείς τα παιδιά.
  • Είναι ένας νάνος! Απάντησαν τα παιδιά.

Την επόμενη μέρα είχαν τραπέζι. Φτάνουν οι γονείς της Μαρίας.

zografia 4

Χτυπάνε το κουδούνι. Οι γονείς του Πέτρου τους καλωσόρισαν χωρίς να τους πούνε τίποτε για το μικροσκοπικό ανθρωπάκι. Τα παιδιά όμως τους το είπαν όλο χαρά. Οι γονείς της Μαρίας ξαφνιάστηκαν. Οι γονείς του Πέτρου τους φώναξαν γιατί το τραπέζι ήταν έτοιμο. Στο τέλος τα παιδιά ρώτησαν τους γονείς αν μπορούν να πάρουν μαζί τους και το νάνο. Οι γονείς δεν τους άφηναν. Τα παιδιά τους εξήγησαν πως δεν πρέπει να ξεχωρίζουμε τους ανθρώπους από τους νάνους και ότι όλοι μαζί είναι μία παρέα. Οι γονείς συμφώνησαν. Ξεκίνησαν λοιπόν για τη πόλη.

zografia 5

Τη πρώτη μέρα του σχολείου τα παιδιά κορόιδευαν το νάνο αλλά σιγά σιγά προσαρμόστηκε με τα άλλα παιδιά. Μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς βοήθησαν το νάνο να πλουτίσει τις γνώσεις του γιατί όλα αυτά του ήταν πρωτόγνωρα.

Η φιλία του Πέτρου και της Μαρίας κράτησε για μία ζωή με το μικροσκοπικό ανθρωπάκι.

zografia 6

*Εικονογράφηση από τις μαθήτριες της Α΄ Δημοτικού: Κατερίνα Α. Μιχαλάκη & Αγγελική Σ. Φρατζανά.

Απρίλιος 2015

 

Προηγούμενο άρθροΜάταλα: Οι σπηλιές μέσα στους βράχους, «η θεία μου η χίπισσα» και το φεστιβάλ!
Επόμενο άρθρο«Το παίζει βαρύ πεπόνι»
Τι είναι το thinkfree; Καλή ερώτηση. Μια παρέα, έτσι ξεκίνησε κι έτσι συνεχίζει, που θέλει να ποστάρει χωρίς περιορισμούς ό,τι την ευχαριστεί. Ό,τι γράφει ή ό,τι διαβάζει. Στο thinkfree δίνουμε το λόγο στους ανθρώπους του πολιτισμού μέσα από τη δραστηριότητά τους, αναδεικνύουμε νέα πρόσωπα με κοινό χαρακτηριστικό τη θετική σκέψη (think positive) και τη δημιουργικότητα σε κάθε τομέα και χώρο (πολιτιστικό, επιχειρηματικό, επιστημονικό κ.ά.), φιλοξενούμε ελεύθερα (write free) τεκμηριωμένες απόψεις για θέματα πολιτικής πολιτισμού, πολιτικής και κοινωνίας, οικολογίας και αστικού περιβάλλοντος, αρχιτεκτονικής και υγιεινής ζωής. Το thinkfree είναι κι ένα διπλό πείραμα: σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων που το στηρίζουν, αλλά και δημιουργίας ενός no budget ηλεκτρονικού περιοδικού (e-magazine). Γι' αυτό δεν είναι τυχαίο ότι μακροημερεύουμε χωρίς δυσκολία! Με σεβασμό και εκτίμηση, με αγάπη γι' αυτό που κάνουμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.