Μια “ανωνυμία” πολύ βολική

0
427

Γράφει ο Χρήστος Δαγρές

Πραγματικά δεν ξέρω τι είναι σωστό και τι λάθος σ’αυτήν την ιστορία. Σαν τα φύλλα του κρεμμυδιού ξεδιπλώνονται οι πολλαπλές της αναγνώσεις αποδεικνύοντας πόσο σύνθετη (ή αλλοτριωμένη – εξαρτάται πόσο αισιόδοξα/απαισιόδοξα θέλεις να το δεις) είναι η “κοινωνία” μας.

Είναι ένας ακόμη πολιτικός αντιπερισπασμός για να διασπαστεί η προσοχή μας από τα “φλέγοντα” οικονομικά ζητήματα;
Ίσως να είναι έτσι … αλλά πάλι, αυτές οι φωτογραφίες λένε μια ιστορία, σωστά; Δεν είναι φτιαχτή. Είναι μια αληθινή, πραγματική ιστορία. Μια ιστορία που αν την ακούσουμε προσεκτικά δεν απέχει πολύ από τα “φλέγοντα” ζητήματα, ίσως να είναι ΠΟΛΥ κοντά τους, μάλιστα.

Είναι ένα ζήτημα Δημόσιας Υγείας;
Χωρίς αμφιβολία, είναι! Ωστόσο, για μια ακόμη φορά, σοβαρά ζητήματα όπως αυτό του AIDS, γενικότερα της σεξουαλικής υγείας αλλά και του εμπορίου του σεξ μετατράπηκαν σε τσίρκο, με ουρλιαχτά, ειρωνίες, τερατολογίες, υψωμένα, επικριτικά δάχτυλα, πομπώδεις εκφράσεις, αναζήτηση “ενοχής” και “ενόχων” (ΤΟ απόλυτο φετίχ!), με αποκορύφωμα την απίστευτη πρόταση ποινικοποίησης της συνεύρεσης άνευ προφυλακτικού. Εάν κάποιοι θεωρούν ότι ο ρόλος του Υπουργείου Υγείας είναι να συλλαμβάνει παρανομούσες στύσεις, τότε τι άλλο να πω… ήμαρτον! Αλλά οι φωτογραφίες αυτές λένε μια ιστορία που αν και εμπεριέχει ζητήματα υγείας, προεκτείνονται πολύ πιο μακρυά.

Είναι απειλή για “θεμελιώδη” ατομικά δικαιώματα;
Οπωσδήποτε υπάρχει και αυτή η πτυχή, πόσο ειλικρινείς όμως είναι όσοι εστιάζουν ΜΟΝΟ σε αυτή; Υπάρχει άραγε έστω και ένας πολίτης που να πιστεύει ότι η πρώτιστη ανάγκη αυτών των βασανισμένων πλασμάτων είναι η μη δημοσίευση των φωτογραφιών τους; Η άστεγη που εκδιδόταν παράνομα, φοβάται αυτή τη στιγμή τον “στιγματισμό”; Δεν μπορώ να το πιστέψω. Αντίθετα βλέπω, με αφορμή την ιστορία τους, να γίνεται πολλή συζήτηση για τον “μέσο” οροθετικό, τον δίκαιο, όντως, φόβο των ανθρώπων που έχουν να χάσουν πολλά από πιθανή “διαπόμπευση” τους. Προφανώς και δεν ισχυρίζομαι ότι ο φόβος αυτός είναι αστήρικτος, δεν είναι όμως και το πιο πιθανό να συμβεί. Η απόσταση ανάμεσα στις γυναίκες αυτές και τη γενίκευση της δημοσιοποίησης των στοιχείων των οροθετικών είναι μεγάλη. Και δεν ξέρω κατά πόσο δικαιολογείται η χρησιμοποίηση αυτών των γυναικών ως “ασπίδα προστασίας” για κάποιους άλλους που πραγματικά έχουν να χάσουν πολλά.

Ποιό είναι το κοινό όλων των παραπάνω; ότι σε όλες τις περιπτώσεις οι γυναίκες αυτές χρησιμοποιούνται ως εργαλείο για την εξυπηρέτηση άλλων σκοπών. Ο Άνθρωπος όμως (όποιος κι αν είναι αυτός) πρέπει να είναι Σκοπός, όχι το Μέσον. Όπως έγραψα στην αρχή, δεν αισθάνομαι ότι διαθέτω την ηθική βεβαιότητα να τραβήξω τη γραμμή του σωστού ή του λάθους. Αυτό όμως που ξέρω είναι ότι οι δημοσιοποιημένες φωτογραφίες αφηγούνται μια αληθινά σκληρή και αποτρόπαια ιστορία από την οποία όμως δεν δικαιούμαστε να αποστρέψουμε το πρόσωπο. Είναι η ιστορία των ανθρώπων που ζουν γύρω μας χωρίς υπόσταση, που πετάγονται στο ρείθρο της κοινωνίας και επιβιώνουν χωρίς ελπίδα, που στερούνται το δικαίωμα στη στοιχειώδη αξιοπρέπεια. Κάτι πρέπει να κάνουμε για αυτούς τους Ανθρώπους, δεν δικαιούμαστε να κρύψουμε τις φωτογραφίες τους στα συρτάρια μιας απατηλής “ανωνυμίας”. Οι γυναίκες αυτές πρέπει να γίνουν “Επώνυμες”.

Προηγούμενο άρθροΤι γίνεται αν κανένα κόμμα δεν πάρει αυτοδυναμία;
Επόμενο άρθροΕΚΛΟΓΕΣ 2012 / Το αποτέλεσμα; Μνημονιακό…
Τι είναι το thinkfree; Καλή ερώτηση. Μια παρέα, έτσι ξεκίνησε κι έτσι συνεχίζει, που θέλει να ποστάρει χωρίς περιορισμούς ό,τι την ευχαριστεί. Ό,τι γράφει ή ό,τι διαβάζει. Στο thinkfree δίνουμε το λόγο στους ανθρώπους του πολιτισμού μέσα από τη δραστηριότητά τους, αναδεικνύουμε νέα πρόσωπα με κοινό χαρακτηριστικό τη θετική σκέψη (think positive) και τη δημιουργικότητα σε κάθε τομέα και χώρο (πολιτιστικό, επιχειρηματικό, επιστημονικό κ.ά.), φιλοξενούμε ελεύθερα (write free) τεκμηριωμένες απόψεις για θέματα πολιτικής πολιτισμού, πολιτικής και κοινωνίας, οικολογίας και αστικού περιβάλλοντος, αρχιτεκτονικής και υγιεινής ζωής. Το thinkfree είναι κι ένα διπλό πείραμα: σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων που το στηρίζουν, αλλά και δημιουργίας ενός no budget ηλεκτρονικού περιοδικού (e-magazine). Γι' αυτό δεν είναι τυχαίο ότι μακροημερεύουμε χωρίς δυσκολία! Με σεβασμό και εκτίμηση, με αγάπη γι' αυτό που κάνουμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.