Μ. Στύλου: «Όταν ένα σύστημα καταρρέει, οι σκεπτόμενοι άνθρωποι κάνουν πάρτυ…»

0
1262

stylouΑΠΟΡΙΕΣ / Η αγαπημένη ραδιοφωνική παραγωγός Μαρία Στύλου παρουσιάζει το βιβλίο της με τίτλο «Να σε χαζεύω», τη Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου στις 6.30 το απόγευμα στο αμφιθέατρο 1 του κτιρίου ΚΕΔΕΑ του ΑΠΘ (κόκκινο κτίριο δίπλα στη φοιτητική λέσχη), και απαντά στις απορίες του Freethinker (επιμέλεια: Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος) / Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Είναι μια από τις πιο γνώριμες κι αγαπητές, φωνές της πόλης από το 1988 που ξεκίνησε το ραδιοφωνικό της ταξίδι στο Ράδιο Θεσσαλονίκη και μετέπειτα στο Ράδιο Ερωτικός. Στο ταξίδι αυτό που κρατά περισσότερα από 25 χρόνια γνώρισε αυτούς που αποκαλεί Αγίους των Υπογείων. Μαζί με αυτήν τους γνώρισαν και οι ακροατές της ακούγοντας τις ιστορίες που μοιράστηκαν εκείνοι μαζί της.

  1. stylou1Καφέ ή τσάι; Καφέ ελληνικό διπλό βαλκάνιο μεσογειακό ανατολίτικο σκέτο!
  2. Πρωινή συνήθεια… κι εγώ σε ζητάω σαν πρωινό τσιγάρο…
  3. Δεν θα ήθελα να είμαι… κάποια κάποιος που δεν θα την τον έκανα παρέα και θα άλλαζα δρόμο όταν την τον έβλεπα.
  4. Δεν αλλάζω με τίποτε… όλα μπορώ να τα αλλάξω εκτός από τις αρχές μου.
  5. Αγαπημένη μουσική… μια διαδρομή από τον Τσιτσάνη «και πέφτουν τις βροχής οι στάλες» μέχρι την nina simone «my baby just cares for me»…
  6. Αγαπημένο βιβλίο… «Ο άνεμος κουβάρι» (του Διονύση Χαριτόπουλου)
  7. Θαυμάζω… αυτούς που ξεπερνούν τον εαυτό τους.
  8. Αγαπημένη μου γωνιά… το εκκλησάκι στο Ναυτικό Όμιλο Θεσσαλονίκης.
  9. Αγαπημένο μαγαζί… ένα κουτούκι στην Ευαγγελίστρια -δεν ξέρω αν υπάρχει πια…
  10. Η μυρωδιά που με τρελαίνει… σαπούνι!
  11. Αξέχαστο ταξίδι… δεν το ‘χω κάνει ακόμα.
  12. Απόδραση είναι… να φοράω αθλητικά και τις μουσικές μου και να τρέχω νύχτα στη παραλία της Θεσσαλονίκης.
  13. Το ανεκπλήρωτο που με σημαδεύει… δεν υπάρχει! Ό,τι ποθώ θα το ζήσω.
  14. Ήρωάς μου είναι… οι γιοι μου που μ’ αντέχουν.
  15. Ζωγράφος που με ταξιδεύει… Τσαρούχης.
  16. Αγαπημένο νησί… Λέσβος.
  17. Με τρομάζει… η φθορά του χρόνου και των αξιών.
  18. Πιστεύω εις… ποιητή ουρανού γης και… θάλασσας!
  19. Πατρικό σπίτι… η δύναμή μου, όταν νοιώθω αδύναμη τα βήματά μου μ’ οδηγούν εκεί.
  20. Το χωριό μου… δεν έχω.
  21. Φιλία εστί… αυτοί που είναι δίπλα σου όταν τα μάτια σου είναι μουτζουρωμένα από τη μάσκαρα.
  22. Ευτυχία… στιγμές, ήχοι, μυρωδιές, τραγούδια, αγγίγματα, θέες…
  23. Επιτυχία… κάτι το εφήμερο.
  24. Ελευθερία… ουτοπία.
  25. Αγαπημένος στίχος… Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείςμην την εξευτελίζεις
  26. Αγαπημένος ποιητής… Καβάφης! 
  27. Ελληνικότητα… δεν περιγράφεται με λέξεις.
  28. Πατριωτισμός… κάτι που δοκιμάζεται κάθε μέρα και δεν το έχουμε αντιληφθεί.
  29. Θεσσαλονίκη μου είναι… η μυρωδιά του Ε’ Λυκείου.
  30. Αγαπημένη πόλη… Ναύπλιο!
  31. Μου λείπει στην πόλη… ο σεβασμός που της αξίζει.
  32. Ωριμότητα… άγνωστη λέξη.
  33. Πολιτική στα χρόνια της κρίσης… ο βασιλιάς ήταν γυμνός. Ξεγύμνωμα προσωπικών επιλογών.
  34. Τέχνη στα χρόνια της κρίσης… Η έµπνευση για κάθε άνθρωπο και σε κάθε αντικείµενο είναι απαραίτητο στοιχείο επιβίωσης και όχι πολυτέλειας…άρα όταν ένα σύστημα καταρρέει, οι σκεπτόμενοι άνθρωποι κάνουν πάρτυ και ίσως μπορούν να δώσουν λύσεις.
  35. Μένουμε Ελλάδα ή φεύγουμε;… κάθετα μένουμε.
  36. Το μήνυμα στους πολιτικούς… next!!!
  37. Το μήνυμα στον κόσμο… αρετές μας είναι τα ελαττώματα μας που παραδεχθήκαμε!
  38. Η παρήγορη σκέψη; οι παρήγορες σκέψεις είναι για τους αναβλητικούς. Θετικές αποτελεσματικές πράξεις!
  39. Η θετική σκέψη; υπάρχει ακόμα ελπίδα!
  40. Κάνω like… σε ό,τι με «αγγίζει»!

Θέλω να σας πω κάτι ακόμη… / Το βιβλίο «Να σε χαζεύω», θα μπορούσε να είναι ένα άλμπουμ με στιγμιότυπα από αυτό το ταξίδι. Μια συλλογή από μικρές προσωπικές ιστορίες που αν τις αθροίσει κάποιος θαρρείς πως θα διαβάσει ή μάλλον καλύτερα, θα ακούσει την ιστορία μιας πόλης. Οι αναγνώστες του θα αναγνωρίσουν στις ιστορίες αυτές σημεία της πόλης, γεγονότα, πρόσωπα γνωστά και πρόσωπα που θα άξιζε να γνωρίσουν. Ίσως μάλιστα σε κάποια από αυτές…

 

Προηγούμενο άρθροΗ κρίση στην Ελλάδα δεν είναι κρίση αξιών…
Επόμενο άρθροΝα έχουμε κοντά μας ανθρώπους με θετική ενέργεια…
Σπούδασα Νομικά, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη. Και διευθυντή το Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως σύμβουλος έκδοσης κι έπειτα η free press «Karfitsa» την οποία διηύθυνα από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.